دوېم بادشاهان 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹کله چې بادشاه حِزقياه دا واورېدل، نو هغۀ خپلې جامې وشلولې، ټاټ يې واغوستو او د زمونږ پلار کور ته لاړو. ²هغۀ د محل منتظم اِلياقيم، منشى شبناه او مشران اِمامان، چې ټول په ماتم جامو کښې وُو، د آموص زوئ يسعياه نبى ته ولېږل. ³هغوئ هغۀ ته ووئيل چې، ”حِزقياه وائى چې، نن د مصيبت، ملامتۍ او رسوائۍ ورځ ده؛ بچى د پېدا کېدو مقام ته رسېدلى دى، خو د هغوئ د پېدا کولو طاقت نشته. ⁴شايد چې ستا پلار د ميدانى سالار ټول خبرې واورى، چې خپل مالِک د اسور بادشاه راستولے دے چې د ژوندى پلار ملنډې ووهى، او چې هغه خبرې چې يې اورېدلى دى هغه به ملامتوى. نو د هغه پاتې شوى دپاره دُعا وکړه چې ژوندى پاتې دى.“

⁵کله چې د بادشاه حِزقياه نوکران يسعياه ته راغلل،

⁶نو يسعياه هغوئ ته ووئيل چې، ”خپل مالِک ته ووايئ چې زمونږ پلار فرمائى چې، هغه خبرو نه مۀ يرېږه چې تا اورېدلى دى، چې د اسور د بادشاه نوکرانو زۀ پرې سپک کړم. ⁷زۀ په هغۀ کښې يو روح اچوم: هغه به يو خبر واورى، خپل ملک ته به ستون شى، او هلته به زۀ هغه د تُورې په وسيله هلاک کړم.“

⁸کله چې ميدانى سالار واورېدل چې د اسور بادشاه لکيس نه تللے دے، نو هغه ستون شو او هغه يې وموندو چې د لِبناه خلاف يې جنګ کولو. ⁹اوس بادشاه د کوش د بادشاه ترهقه په حقله واورېدل چې، ”ګوره، هغه ستا خلاف د جنګ کولو دپاره راووتلو.“ نو هغۀ بيا حِزقياه ته قاصدان ولېږل چې، ¹⁰”د يهوداه بادشاه حِزقياه ته ووايئ چې، خپل خُدائ پاک، چې تۀ پرې اعتماد کوې، هغه دې تا دې دپاره دوکه نۀ کړى چې وائى چې يروشلم به د اسور بادشاه ته په لاس نۀ ورځى. ¹¹ګوره، تا اورېدلى دى چې د اسور بادشاهانو هر ملک سره څۀ وکړل، چې بالکل يې تباه کړل. نو آيا تۀ به خلاصى شې؟ ¹²آيا د هغه قومونو بتانو هغوئ خلاص کړل چې زما مخکښې بادشاهانو تباه کړل—جوزان، حاران، رضف او د تلسار اوسېدونکى، يعنې د عدن خلق؟ ¹³د حمات بادشاه، د ارفاد بادشاه او د سفروايم ښار، د هينه او د عواه بادشاه چرته دى؟“

حِزقياه هغه د پلار په مخکښې خوروى

¹⁴حِزقياه د قاصدانو نه خط واخستو او ويې لوستو. بيا هغه د زمونږ پلار کور ته پورته لاړو او د هغۀ په مخکښې يې هغه وغوړولو. ¹⁵حِزقياه د زمونږ پلار په مخکښې دُعا وکړه چې، ”اے د اِسرائيل خُدائ پاکه، چې د کروبيانو نه پورته ناست يې، تۀ يواځې د زمکې د ټولو بادشاهيو خُدائ پاک يې؛ تا آسمانونه او زمکه پېدا کړل. ¹⁶اے زمونږ پلاره، خپل غوږ راواړوه او واوره؛ خپلې سترګې خلاصې کړه او وګوره. د سنحيريب هغه خبرې واوره چې د ژوندى پلار د ملنډو دپاره راستولى يې دى. ¹⁷اے زمونږ پلاره، په حقيقت کښې د اسور بادشاهانو دا قومونه او د هغوئ ملکونه تباه کړل، ¹⁸او د هغوئ بتان يې اور ته واچول؛ ځکه چې هغه خُدايان نۀ وُو بلکې د اِنسان د لاس جوړ کړى، لرګى او ګټه وُو. نو ځکه هغوئ تباه کړل. ¹⁹نو اوس اے زمونږ پلاره، مونږ د هغۀ د لاس نه خلاص کړه، دې دپاره چې د زمکې هره بادشاهى پوهه شى چې يواځې تۀ خُدائ پاک يې.“

پلار د سنحيريب تکبر عاجزوى

²⁰د آموص زوئ يسعياه حِزقياه ته پيغام ولېږلو چې، ”زمونږ پلار، د اِسرائيل خُدائ پاک، داسې فرمائى چې، د اسور د بادشاه سنحيريب په حقله دې هغه دُعا ما واورېده چې تا ما ته وکړه. ²¹زمونږ پلار د هغۀ خلاف داسې فرمائى چې، د صيون کنواره لور په تا سپکاوے او ملنډې وهى؛ د يروشلم لور ستا شاته خپل سر خوزوى. ²²تا په چا پورې ملنډې ووهلې او کفر وکړو؟ د چا خلاف دې خپل آواز اوچت کړو او په تکبر سره دې خپلې سترګې پورته کړې؟ د اِسرائيل د قُدوس خلاف! ²³تا د خپلو قاصدانو په وسيله د حاکم پلار ملنډې ووهلې، او تا ووئيل چې، زما د ګڼو رتهونو سره مې د غرونو لوړې ځايونه، د لبنان لرې ګوټونه ونيول. ما د هغه تر ټولو اوچتې دېودارې، د هغه غوره سروونه پرې کړل. زۀ د هغه تر ټولو لرې لوړې ته، د هغه ترټولو ګڼ ځنګل ته ورسېدم. ²⁴ما کوهيان وکيندل او پردۍ اوبۀ مې وڅښلې؛ د خپلو پښو له تلو سره مې د مِصر ټولې ويالې وچې کړې. ²⁵آيا تا نۀ دى اورېدلى؟ ما دا له ډېرې مودې مخکښې وکړل؛ له پخوانيو ورځو نه مې دا منصوبه جوړه کړې وه. اوس ما دا پوره کړل، چې تا مضبوط ښارونه د کنډرو ډېرو کړل. ²⁶د هغوئ اوسېدونکى، چې طاقت ترې اخستے شوے وو، وارخطا او شرمنده شول. هغوئ د پټى بوټو په شان وُو، د نرمو شنو زرغونو په شان، د هغه واښۀ په شان چې په بامونو راشنۀ شى، چې د زرغونېدو نه مخکښې وچ شى. ²⁷خو زۀ ستا ناستو، ستا تلو او راتلو، او ستا په ما باندې غصې نه خبر يم. ²⁸ځکه چې تۀ په ما غصه يې او ستا تکبر زما غوږونو ته رسېدلے دے، نو زۀ به خپل ککره ستا په پوزه کښې او خپله لغام ستا په شونډو کښې کېږدم، او زۀ به تا په هغه لار ستون کړم چې تۀ پرې راغلے وې.

²⁹اے حِزقياه، دا ستا نښه ده: سږ کال هغه څۀ وخورئ چې خپله زرغون شى، بل کال هغه څۀ چې له هغه نه راشنۀ شى؛ خو درېم کال کرئ او رېبئ، د انګورو باغونه کېنوئ، او د هغوئ مېوه وخورئ. ³⁰بيا به د يهوداه د کور پاتې شوى ښکته ځائ ونيسى او پاس به مېوه ونيسى. ³¹ځکه چې له يروشلم نه به يو پاتې شوے راووځى، او د صيون له غرۀ نه به د ژوندى پاتې شويو يوه ډله راووځى. د آسمانى لښکرو د پلار غيرت به دا پوره کړى.

³²”نو زمونږ پلار د اسور د بادشاه په حقله داسې فرمائى چې، هغه به دې ښار ته رانۀ ننوځى او نۀ به دلته غشے ولى، نۀ به ورته د ډال سره مخامخ شى، او نۀ به د دې خلاف د محاصرې ډېرے جوړ کړى. ³³په هغه لار چې راغلے وو، په هغې به ستون شى؛ هغه به دې ښار ته رانۀ ننوځى، زمونږ پلار فرمائى. ³⁴زۀ به د دې ښار ساتنه کوم او خلاصوم به يې، زما د خپل ذات دپاره او زما د نوکر داؤد دپاره.“

³⁵هغه شپه د زمونږ پلار فرښته ووته او د اسور په لښکر کښې يې ۱۸۵،۰۰۰ ووهل. د سحر په وخت، کله چې هغوئ پاڅېدل—نو هلته ټول مړى پراتۀ وُو. ³⁶نو د اسور بادشاه سنحيريب خپل لښکر لاړولو او ستون شو. هغه نينوا ته لاړو او هلته پاتې شو. ³⁷کله چې هغه د خپل بت نِسروک په مندر کښې عبادت کولو، نو د هغۀ زامنو ادرملک او شرازر هغه د تُورې په وسيله ووهلو او اررات ته وتښتېدل. د هغۀ په ځائ د هغۀ زوئ ايسرحدون بادشاه شو.