دوېم بادشاهان 20 FHB Father's Heart Bible™

20 ¹په هغو ورځو کښې حزقياه ناجوړه شو او مرګ ته نزدے وو. د آموص زوئ يسعياه نبى راغلو او ورته يې ووئيل، ”زمونږ پلار داسې فرمائى، خپل کور تيار کړه، ځکه چې تۀ به مرې، ژوندے به پاتې نۀ شې.“

²نو حزقياه خپل مخ ديوال طرف ته واړولو او زمونږ پلار ته يې دُعا وکړه، ³”اے پلاره، ياد کړه چې ما ستا په وړاندې په وفادارۍ او په پوره زړۀ سره څنګه ژوند تېر کړو او څۀ چې ستا په نظر کښې ښۀ دى هغه مې کړى دى.“ او حزقياه زار زار وژړل.

⁴د دې نه مخکښې چې يسعياه د منځنى صحن نه بهر لاړ شى، د زمونږ پلار کلام هغۀ ته راغلو،

⁵”بيرته لاړ شه او زما د قوم مشر حزقياه ته ووايه چې، ستا پلار، ستا د پلار داؤد خُدائ پاک، داسې فرمائى، ما ستا دُعا واورېده او ستا اوښکې مې وليدلې. زۀ به تا روغ کړم. په دريمه ورځ به تۀ زما کور ته پورته لاړ شې. ⁶زۀ به ستا په عُمر پنځلس کاله زيات کړم او تا او دا ښار به د اسور د بادشاه د منګولو نه خلاص کړم. زۀ به د خپلې خاطرې دپاره او د خپل خادم داؤد دپاره د دې ښار حفاظت وکړم.“

⁷يسعياه ووئيل، ”د انځرو يوه ټيکۍ راوړئ.“ نو هغوئ هغه راوړه او په پړسوب باندې يې کېښوده او هغه روغ شو.

⁸حزقياه د يسعياه نه پوښتنه وکړه، ”څۀ نښه ده چې زمونږ پلار به ما روغ کړى او زۀ به په دريمه ورځ د زمونږ پلار کور ته پورته لاړ شم؟“

⁹يسعياه ووئيل، ”د زمونږ پلار له طرفه ستا دا نښه ده چې زمونږ پلار به خپله وعده پوره کړى، آيا سيورے دې لس درجې مخکښې لاړ شى، کۀ لس درجې بيرته راشى؟“

¹⁰حزقياه جواب ورکړو، ”د سيورى دپاره لس درجې اوږدېدل آسان کار دے. نه، بلکې دې هغه لس درجې بيرته لاړ شى.“

¹¹نو يسعياه نبى زمونږ پلار ته فرياد وکړو، او هغۀ سيورے هغه لس درجې بيرته راوستلو کوم چې د آحاز په زينه باندې ښکته شوے وو.

حزقياه د بابل قاصدانو ته ښۀ راغلاست وائى

¹²په هغه وخت کښې د بابل بادشاه، د بلدان زوئ برودک بلدان، حزقياه ته خطونه او تُحفه ولېږله، ځکه چې هغۀ واورېدل چې حزقياه ناجوړه شوے وو. ¹³حزقياه هغوئ ته ښۀ راغلاست ووئيلو او خپله ټوله خزانه خانه يې هغوئ ته وښودله، چاندى، سره زر، مصالحے، ښۀ تيل، خپله ټوله اسلحه خانه او څۀ چې د هغۀ په ذخيره خانو کښې وُو. د هغۀ په محل کښې او د هغۀ په ټول مُلک کښې داسې هيڅ شے نۀ وو چې حزقياه هغوئ ته نۀ وى ښودلے.

¹⁴يسعياه نبى بادشاه حزقياه ته راغلو او پوښتنه يې وکړه، ”دې کسانو څۀ ووئيل او دوئ له کومه راغلى وُو؟“ حزقياه ووئيل، ”د يو لرې مُلک يعنې بابل نه راغلى وُو.“

¹⁵يسعياه پوښتنه وکړه، ”دوئ ستا په محل کښې څۀ وليدل؟“ حزقياه جواب ورکړو، ”زما په محل کښې چې هر څۀ وُو، هغه ټول يې وليدل.“ ”زما په خزانو کښې داسې هيڅ شے نۀ وو چې ما هغوئ ته نۀ وى ښودلے.“

¹⁶نو يسعياه حزقياه ته ووئيل، ”د زمونږ پلار کلام واوره،

¹⁷هغه ورځې راتلونکې دى چې ستا په محل کښې چې هر څۀ دى او څۀ چې ستا پلار نيکونو تر اوسه پورې ذخيره کړى دى، هغه ټول به بابل ته يوړلے شى. هيڅ به پاتې نۀ شى، زمونږ پلار فرمائى. ¹⁸او ستا د خپلو زامنو نه څو تنه، ستا د اولاد نه، به بوتلے شى او د بابل د بادشاه په محل کښې به خواجه سرايان جوړ شى.“

¹⁹حزقياه ووئيل، ”د زمونږ پلار هغه کلام چې تا ووئيلو، هغه ښۀ دے.“ ځکه چې هغۀ په زړۀ کښې فکر وکړو، ”آيا زما په ژوند کښې به سلامتى او امن نۀ وى؟“

²⁰د حزقياه پاتې کارونه او د هغۀ ټول طاقت او دا چې هغۀ څنګه حوض او نالۍ جوړه کړه چې اوبۀ يې ښار ته راوستلې، آيا دا ټول د يهوداه د بادشاهانو د تاريخ په کتاب کښې ليکلى نۀ دى؟ ²¹نو حزقياه د خپلو پلار نيکونو سره ودمو، او د هغۀ زوئ منسى د هغۀ په ځائ بادشاه شو.