Rama kita Mireng lan Marasake Hizkia
Diweling supaya nata brayaté, Hizkia madhep tembok lan nyuwun marang Ramané supaya ngèngeti lakuné. Umuré ditambahi limalas taun, kanthi bukti wewayangan kang mlaku mundur. Banjur dhèwèké nuduhaké kabèh bandhané marang utusan saka Babil, lan krungu yèn kabèh iku bakal digawa mrana.
20 1Ing dina-dina iku Hizkia nandhang gerah nganti meh seda. Nabi Yesaya anak Amos rawuh sarta ngandika: “Mangkene pangandikane Rama kita: Tatanen omahmu, awit kowe bakal mati, ora urip.”
2Hizkia banjur ngadhepake pasuryane menyang tembok sarta ndedonga marang Rama kita: 3“Dhuh Rama, mugi Paduka karsa ngengeti anggen kawula lumampah wonten ing ngarsa Paduka kanthi setya, kanthi gumolonging manah, saha nindakaken punapa ingkang sae wonten ing paningal Paduka.” Hizkia banjur nangis kelara-lara.
4Nalika Yesaya durung nganti metu saka plataran tengah, ana pangandikane Rama kita marang panjenengane, mangkene:
5“Balia lan kandhaa marang Hizkia, panggedhene umatKu: Mangkene pangandikane Ramamu, Allahe Dawud leluhurmu: Aku wis miyarsakake pandongamu lan wis mirsani luhmu. Lah kowe bakal Dakwarasake. Ing dina kaping telu kowe bakal munggah menyang padalemanKu. 6Aku bakal nambahi umurmu limalas taun, sarta ngluwari kowe lan kutha iki saka tangane raja ing Asyur, lan Aku bakal ngayomi kutha iki marga saka Aku dhewe lan marga saka Dawud abdiKu.”
7Yesaya banjur ngandika: “Njupuka gumpalan woh anjir.” Banjur padha dijupukake, ditemplekake ing wudune, temah Hizkia waras.
8Hizkia banjur ndangu marang Yesaya: “Apa pratandhane yen Rama kita bakal marasake aku, lan yen aku bakal munggah menyang padalemane Rama kita ing dina kaping telu?”
9Yesaya ngandika: “Iki pratandhamu saka Rama kita, yen Rama kita bakal netepi prasetyane: apa wewayangan iku bakal maju sepuluh tataran, apa mundur sepuluh tataran?”
10Wangsulane Hizkia: “Gampang tumrape wewayangan iku mundhak dawa sepuluh tataran; aja, becike wewayangan iku mundura sepuluh tataran.”
11Nabi Yesaya banjur sesambat marang Rama kita, temah Panjenengane mbalekake wewayangan mau mundur sepuluh tataran, kang maune wis mudhun ing undhak-undhakane Ahas.
Hizkia Nampani Para Utusan saka Babil
12Ing wektu iku Berodakh-Baladan anak Baladan, raja ing Babil, ngirimake layang lan bebungah marang Hizkia, awit wis krungu yen Hizkia lagi gerah. 13Hizkia nampani para utusan mau sarta nduduhake marang wong-wong iku kabeh gedhong banda-bandhane: salaka, emas, anggi-anggi, lenga kang becik, sakabehing gudhang gegamane, lan samubarang kang ana ing pasimpenane. Ora ana barang siji-sijia ing kedhatone utawa ing saindenging wewengkone kang ora dituduhake dening Hizkia marang wong-wong mau.
14Nabi Yesaya banjur sowan marang Prabu Hizkia sarta pitakon: “Wong-wong iku padha ngucap apa, lan tekane saka ngendi?” Wangsulane Hizkia: “Saka nagara kang adoh, yaiku Babil.”
15“Apa wae kang wis dideleng ana ing kedhatonmu?” pitakone Yesaya. Wangsulane Hizkia: “Sakabehing isine kedhatonku. Ora ana barang ing pasimpenanku kang ora daktuduhake marang wong-wong mau.”
16Yesaya banjur ngandika marang Hizkia: “Rungokna pangandikane Rama kita:
17Bakal tumeka ing dina, samubarang kang ana ing kedhatonmu, lan sakabehing kang wis disimpen dening para leluhurmu nganti saprene, bakal diusungi menyang Babil. Ora bakal ana kang kari, mangkono pangandikane Rama kita. 18Sarta sawetara saka anak-anakmu dhewe, turunmu, bakal padha kapulut, didadekake abdi kang dikebiri ana ing kedhatone raja ing Babil.”
19“Pangandikane Rama kita kang kokucapake iku becik,” pangucape Hizkia. Awit osiking atine: “Rak bakal ana katentreman lan karahayon ing jamanku?”
20Dene lelakone Hizkia liyane, sakabehing kaprawirane, lan kepriye anggone yasa blumbang sarta urung-urung kanggo nggawa banyu mlebu menyang kutha—apa iku ora katulis ing kitab babad para raja ing Yehuda? 21Hizkia banjur seda nunggil karo para leluhure, sarta Manasye putrane dadi raja nggenteni panjenengane.