Ο Πατέρας μας ακούει και θεραπεύει τον Εζεκία
Όταν του λένε να τακτοποιήσει τον οίκο του, ο Εζεκίας στρέφεται προς τον τοίχο και ζητά από τον Πατέρα του να θυμηθεί πώς έχει περπατήσει. Του προστίθενται δεκαπέντε χρόνια, με μια σκιά που γυρίζει πίσω ως απόδειξη. Έπειτα δείχνει στους απεσταλμένους της Βαβυλώνας κάθε θησαυρό που έχει, και ακούει ότι όλα θα μεταφερθούν εκεί.
20 1Εκείνες τις μέρες ο Εζεκίας αρρώστησε και ήταν ετοιμοθάνατος. Ήρθε ο προφήτης Ησαΐας, ο γιος του Αμώς, και του είπε: «Έτσι λέει ο Πατέρας μας: Βάλε σε τάξη το σπίτι σου· θα πεθάνεις, δε θα ζήσεις».
2Τότε ο Εζεκίας έστρεψε το πρόσωπό του στον τοίχο και προσευχήθηκε στον Πατέρα μας: 3«Πατέρα, θυμήσου πώς περπάτησα μπροστά σου με πιστότητα, μ' όλη μου την καρδιά, κάνοντας το καλό στα μάτια σου». Και ο Εζεκίας έκλαψε πικρά.
4Προτού βγει ο Ησαΐας από τη μεσαία αυλή, ήρθε σ' αυτόν ο λόγος του Πατέρα μας:
5«Γύρισε πίσω και πες στον Εζεκία, τον αρχηγό του λαού μου: Ο Πατέρας σου, ο Θεός του πατέρα σου του Δαβίδ, λέει: Άκουσα την προσευχή σου και είδα τα δάκρυά σου. Θα σε θεραπεύσω. Την τρίτη μέρα θα ανεβείς στον οίκο μου. 6Θα προσθέσω δεκαπέντε χρόνια στη ζωή σου, θα σώσω εσένα κι αυτή την πόλη από τα χέρια του βασιλιά της Ασσυρίας, και θα υπερασπιστώ αυτή την πόλη για χάρη μου και για χάρη του Δαβίδ, του δούλου μου».
7Ο Ησαΐας είπε: «Φέρτε μια πλάκα σύκα». Την έφεραν, την έβαλαν πάνω στο απόστημα, κι εκείνος ανάρρωσε.
8Ο Εζεκίας ρώτησε τον Ησαΐα: «Ποιο είναι το σημάδι ότι ο Πατέρας μας θα με θεραπεύσει και θα ανεβώ στον οίκο του Πατέρα μας την τρίτη μέρα;»
9Ο Ησαΐας είπε: «Αυτό είναι το σημάδι σου από τον Πατέρα μας ότι ο Πατέρας μας θα κρατήσει την υπόσχεσή του: θα προχωρήσει η σκιά δέκα σκαλοπάτια μπροστά, ή θα γυρίσει δέκα σκαλοπάτια πίσω;»
10Ο Εζεκίας απάντησε: «Είναι εύκολο για τη σκιά να μακρύνει δέκα σκαλοπάτια· όχι, ας γυρίσει πίσω δέκα σκαλοπάτια».
11Έτσι ο προφήτης Ησαΐας φώναξε στον Πατέρα μας, κι εκείνος γύρισε πίσω τη σκιά τα δέκα σκαλοπάτια που είχε κατέβει στη σκάλα του Άχαζ.
Ο Εζεκίας υποδέχεται τους απεσταλμένους της Βαβυλώνας
12Εκείνον τον καιρό ο Βερωδάχ-Βαλαδάν, ο γιος του Βαλαδάν, ο βασιλιάς της Βαβυλώνας, έστειλε γράμματα κι ένα δώρο στον Εζεκία, όταν έμαθε ότι είχε αρρωστήσει. 13Ο Εζεκίας τους υποδέχτηκε και τους έδειξε όλο το θησαυροφυλάκιό του: ασήμι, χρυσάφι, αρώματα, εκλεκτό λάδι, όλο του το οπλοστάσιο, ό,τι υπήρχε στις αποθήκες του. Δεν υπήρχε τίποτα στο παλάτι του ή σ' όλο το βασίλειό του που να μην τους το έδειξε ο Εζεκίας.
14Ο προφήτης Ησαΐας ήρθε στον βασιλιά Εζεκία και ρώτησε: «Τι είπαν αυτοί οι άνθρωποι, κι από πού ήρθαν;» «Από μια μακρινή χώρα, από τη Βαβυλώνα», είπε ο Εζεκίας.
15«Τι είδαν στο παλάτι σου;» ρώτησε ο Ησαΐας. «Όλα όσα υπάρχουν στο παλάτι μου», απάντησε ο Εζεκίας. «Τίποτα από τους θησαυρούς μου δεν υπήρχε που να μην τους το έδειξα».
16Τότε ο Ησαΐας είπε στον Εζεκία: «Άκουσε τον λόγο του Πατέρα μας:
17Έρχονται μέρες που όλα όσα υπάρχουν στο παλάτι σου, όλα όσα αποθήκευσαν οι πρόγονοί σου μέχρι τώρα, θα μεταφερθούν στη Βαβυλώνα. Τίποτα δε θα απομείνει, λέει ο Πατέρας μας. 18Μερικοί από τους ίδιους τους γιους σου, τους απογόνους σου, θα παρθούν για να υπηρετήσουν ως ευνούχοι στο παλάτι του βασιλιά της Βαβυλώνας».
19«Ο λόγος του Πατέρα μας που είπες είναι καλός», είπε ο Εζεκίας, σκεπτόμενος: «Δε θα υπάρχει ειρήνη κι ασφάλεια στις μέρες μου;»
20Οι υπόλοιπες πράξεις του Εζεκία, όλη του η δύναμη, και πώς έφτιαξε τη δεξαμενή και το λαγούμι για να φέρει νερό μέσα στην πόλη—δεν είναι γραμμένα στα χρονικά των βασιλιάδων του Ιούδα; 21Τότε ο Εζεκίας αναπαύτηκε μαζί με τους προγόνους του, κι ο Μανασσής, ο γιος του, έγινε βασιλιάς στη θέση του.
