2 Mga Hari 20

20 ¹Niadtong mga adlawa nagmasakiton si Hezekia ug himalatyon na. Miabot ang propeta nga si Isaias nga anak ni Amoz, nga nag-ingon, “Mao kini ang giingon sa atong Amahan: Husaya ang imong panimalay; mamatay ka, dili mabuhi.”

²Unya giatubang ni Hezekia ang iyang nawong ngadto sa bongbong ug nag-ampo sa atong Amahan: ³“Amahan, hinumdomi kon giunsa nako paglakaw sa imong atubangan nga matinud-anon, sa tibuok kasingkasing, nga nagbuhat sa maayo sa imong mga mata.” Ug mihilak si Hezekia sa hilabihan.

⁴Sa wala pa makagawas si Isaias sa taliwala sa hawanan, miabot kaniya ang pulong sa atong Amahan:

⁵“Balik ug sultihi si Hezekia, ang pangulo sa akong katawhan: Ang imong Amahan, ang Dios sa imong amahan nga si David, nag-ingon: Nadungog ko ang imong pag-ampo ug nakita ko ang imong mga luha. Ayohon ko ikaw. Sa ikatulong adlaw motungas ka ngadto sa akong balay. ⁶Dugangan ko ug napulog lima ka tuig ang imong kinabuhi, luwason ko ikaw ug kining siyudara gikan sa kamot sa hari sa Asiria, ug panalipdan ko kining siyudara tungod ug alang kanako ug alang sa akong alagad nga si David.”

⁷Miingon si Isaias, “Pagdala ug usa ka torta nga igos.” Gidala nila kini, gibutang sa hubag, ug naayo siya.

⁸Nangutana si Hezekia kang Isaias, “Unsa man ang timaan nga ayohon ako sa atong Amahan ug motungas ako sa balay sa atong Amahan sa ikatulong adlaw?”

⁹Miingon si Isaias, “Mao kini ang imong timaan gikan sa atong Amahan nga tumanon sa atong Amahan ang iyang saad: mopaabante ba ang anino ug napulo ka lakang, o mobalik ug napulo ka lakang?”

¹⁰Mitubag si Hezekia, “Sayon ra alang sa anino nga motaas ug napulo ka lakang; dili, pabalika hinuon kini ug napulo ka lakang.”

¹¹Busa mitawag ang propeta nga si Isaias sa atong Amahan, ug gipabalik niya ang anino ug napulo ka lakang nga nalusad na niini sa hagdanan ni Ahaz.

Giabiabi ni Hezekia ang mga Sinugo sa Babilonia

¹²Niadtong panahona si Berodac-baladan nga anak ni Baladan, ang hari sa Babilonia, nagpadala ug mga sulat ug usa ka gasa kang Hezekia, kay nadungog niya nga nagmasakiton kini. ¹³Giabiabi sila ni Hezekia ug gipakita kanila ang tibuok niyang balay sa bahandi: plata, bulawan, mga pahumot, lunsayng lana, ang tibuok niyang tipiganan sa mga hinagiban, ug ang tanan nga anaa sa iyang mga bodega. Walay bisan unsa sa iyang palasyo o sa tibuok niyang gingharian nga wala ipakita ni Hezekia kanila.

¹⁴Miadto ang propeta nga si Isaias kang Haring Hezekia ug nangutana, “Unsa may giingon niining mga tawhana, ug diin sila gikan?” “Gikan sa halayong yuta, sa Babilonia,” miingon si Hezekia.

¹⁵“Unsa may ilang nakita sa imong palasyo?” nangutana si Isaias. “Ang tanan nga anaa sa akong palasyo,” mitubag si Hezekia. “Walay bisan unsa sa akong mga bahandi nga wala nako ipakita kanila.”

¹⁶Unya miingon si Isaias kang Hezekia, “Paminawa ang pulong sa atong Amahan:

¹⁷Moabot ang mga adlaw nga ang tanan nga anaa sa imong palasyo, ang tanan nga gitigom sa imong mga katigulangan hangtod karon, pagadad-on ngadto sa Babilonia. Walay mahibilin, nag-ingon ang atong Amahan. ¹⁸Ang pipila sa imong kaugalingong mga anak nga lalaki, ang imong mga kaliwat, pagadad-on aron mag-alagad ingon nga mga yunoko sa palasyo sa hari sa Babilonia.”

¹⁹“Maayo ang pulong sa atong Amahan nga imong gisulti,” miingon si Hezekia, nga naghunahuna, “Dili ba may kalinaw ug kasigurohan sa akong mga adlaw?”

²⁰Ang nahibiling mga buhat ni Hezekia, ang tanan niyang gahom, ug kon giunsa niya paghimo ang punong ug ang tunel aron dad-on ang tubig ngadto sa siyudad—dili ba nahisulat kini sa mga talaan sa mga hari sa Juda? ²¹Unya mipahulay si Hezekia uban sa iyang mga katigulangan, ug si Manases nga iyang anak nahimong hari puli kaniya.