હવે છપાયેલી
પુસ્તક

પિતા હિઝકિયાનું સાંભળે છે અને તેને સાજો કરે છે

પોતાના ઘરની વ્યવસ્થા કરી લેવાનું કહેવામાં આવતાં, હિઝકિયા દીવાલ તરફ મોં ફેરવે છે અને પોતાના પિતાને વિનંતી કરે છે કે પોતે કેવી રીતે ચાલ્યો છે તે તેઓ યાદ કરે. તેને પંદર વર્ષ વધારે મળે છે, અને પુરાવા તરીકે છાયા પાછળ ખસે છે. પછી તે બાબિલના દૂતોને પોતાનો સઘળો ખજાનો બતાવે છે, અને સાંભળે છે કે એ બધું ત્યાં લઈ જવામાં આવશે.

અધ્યાય 20.

એ દિવસોમાં હિઝકિયા માંદો પડ્યો અને મૃત્યુ પાસે આવી પહોંચ્યો. આમોસના દીકરા યશાયા પ્રબોધક આવ્યા અને કહ્યું, “આપણા પિતા એમ કહે છે: તારા ઘરની વ્યવસ્થા કર; તું મરી જશે, જીવશે નહિ.”

ત્યારે હિઝકિયાએ પોતાનું મોં ભીંત તરફ ફેરવ્યું અને આપણા પિતાને પ્રાર્થના કરી: “હે પિતા, યાદ કરો કે હું તમારી આગળ વિશ્વાસુપણે, પૂરા હૃદયથી, તમારી નજરમાં જે સારું છે તે કરતો કેવી રીતે ચાલ્યો છું.” અને હિઝકિયા પોક મૂકીને રડ્યો.

યશાયા વચલા ચોકમાંથી બહાર નીકળે તે પહેલાં, આપણા પિતાનું વચન તેમની પાસે આવ્યું:

“પાછો જા અને મારા લોકોના આગેવાન હિઝકિયાને કહે: તારા પિતા, તારા પૂર્વજ દાઉદના ઈશ્વર, કહે છે: મેં તારી પ્રાર્થના સાંભળી છે અને તારાં આંસુ જોયાં છે. હું તને સાજો કરીશ. ત્રીજા દિવસે તું મારા ઘરમાં જશે. હું તારા આયુષ્યમાં પંદર વર્ષ ઉમેરીશ, તને તથા આ નગરને આશ્શૂરના રાજાના હાથમાંથી છોડાવીશ, અને મારે ખાતર તથા મારા સેવક દાઉદને ખાતર આ નગરનું રક્ષણ કરીશ.”

યશાયાએ કહ્યું, “અંજીરનો ગોટો લાવો.” તેઓ તે લાવ્યા, ગૂમડા પર મૂક્યો, અને તે સાજો થયો.

હિઝકિયાએ યશાયાને પૂછ્યું, “આપણા પિતા મને સાજો કરશે અને હું ત્રીજા દિવસે આપણા પિતાના ઘરમાં જઈશ, તેની નિશાની શી છે?”

યશાયાએ કહ્યું, “આપણા પિતા પોતાનું વચન પાળશે, તેની આપણા પિતા તરફથી આ તારી નિશાની છે: છાયા દસ પગથિયાં આગળ જાય, કે દસ પગથિયાં પાછળ જાય?”

હિઝકિયાએ જવાબ આપ્યો, “છાયાને દસ પગથિયાં લાંબી થવું સહેલું છે; ના, તે દસ પગથિયાં પાછળ જાય.”

તેથી યશાયા પ્રબોધકે આપણા પિતાને પોકાર્યા, અને આહાઝની નિસરણી પર જે દસ પગથિયાં છાયા ઊતરી ગઈ હતી તે તેમણે પાછાં ફેરવ્યાં.

હિઝકિયા બાબિલના સંદેશવાહકોનું સ્વાગત કરે છે

તે સમયે બાબિલના રાજા બાલઅદાનના દીકરા બરોદાખ-બાલઅદાને, હિઝકિયા માંદો હતો તે સાંભળીને, તેને પત્રો તથા ભેટ મોકલ્યાં. હિઝકિયાએ તેઓનું સ્વાગત કર્યું અને પોતાના આખા ભંડારઘરની વસ્તુઓ તેઓને બતાવી: ચાંદી, સોનું, સુગંધીદ્રવ્યો, ઉત્તમ તેલ, પોતાનું આખું શસ્ત્રાગાર, પોતાના ભંડારોમાંની બધી વસ્તુઓ. તેના મહેલમાં કે તેના આખા રાજ્યમાં એવું કશું ન હતું જે હિઝકિયાએ તેઓને બતાવ્યું ન હોય.

યશાયા પ્રબોધક હિઝકિયા રાજા પાસે આવ્યા અને પૂછ્યું, “આ માણસોએ શું કહ્યું, અને તેઓ ક્યાંથી આવ્યા?” હિઝકિયાએ કહ્યું, “દૂર દેશથી, બાબિલથી.”

યશાયાએ પૂછ્યું, “તેઓએ તારા મહેલમાં શું જોયું?” હિઝકિયાએ જવાબ આપ્યો, “મારા મહેલમાંની બધી વસ્તુઓ. મારા ભંડારોમાંની એવી કોઈ વસ્તુ ન હતી જે મેં તેઓને બતાવી ન હોય.”

ત્યારે યશાયાએ હિઝકિયાને કહ્યું, “આપણા પિતાનું વચન સાંભળ:

એવા દિવસો આવે છે જ્યારે તારા મહેલમાંની બધી વસ્તુઓ, જે તારા પૂર્વજોએ આજ સુધી સંઘરી રાખી છે, તે બાબિલ લઈ જવાશે. કશું બાકી રહેશે નહિ, આપણા પિતા કહે છે. તારા પોતાના કેટલાક દીકરા, તારા વંશજો, લઈ જવાશે અને તેઓ બાબિલના રાજાના મહેલમાં ખોજા તરીકે સેવા કરશે.”

હિઝકિયાએ કહ્યું, “આપણા પિતાનું જે વચન તમે કહ્યું તે સારું છે,” કેમ કે તેણે વિચાર્યું, “શું મારા દિવસોમાં શાંતિ અને સલામતી નહિ રહે?”

હિઝકિયાનાં બાકીનાં કૃત્યો, તેનું બધું પરાક્રમ, અને તેણે નગરમાં પાણી લાવવા માટે કેવી રીતે તળાવ તથા નીક બનાવ્યાં—તે શું યહૂદિયાના રાજાઓના કાળવૃત્તાંતમાં લખેલું નથી? પછી હિઝકિયા પોતાના પૂર્વજોની સાથે ઊંઘી ગયો, અને તેની જગ્યાએ તેનો દીકરો મનાશ્શા રાજા બન્યો.