၄ ရာ 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹ဟေဇကိမင်းသည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ မိမိအဝတ်ကို ဆုတ်ဖြဲ၍ လျှော်တေအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ပြီးလျှင် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏အိမ်တော်သို့ ဝင်လေ၏။ ²နန်းတော်အုပ်ချုပ်သူ ဧလျာကိမ်၊ စာရေးတော် ရှေဗန နှင့် အသက်ကြီးသော ယဇ်ပုရောဟိတ်များကို လျှော်တေအဝတ် ဝတ်ဆင်စေလျက် အာမုတ်၏သား ပရောဖက်ဟေရှာယထံသို့ စေလွှတ်လေ၏။ ³သူတို့က “ဟေဇကိမင်း ဆိုသည်ကား၊ ယနေ့သည် ဒုက္ခရောက်ခြင်း၊ အပြစ်တင်ခြင်းနှင့် အသရေပျက်ခြင်း၏နေ့ ဖြစ်၏။ သားသမီးတို့သည် ဖွားမြင်ချိန်သို့ ရောက်သော်လည်း ဖွားမြင်နိုင်သော ခွန်အား မရှိ။ ⁴မိမိအရှင် အာရှုရိရှင်ဘုရင် စေလွှတ်၍ အသက်ရှင်တော်မူသောခမည်းတော်ကို ကဲ့ရဲ့ရန် ပြောဆိုသော စစ်ဗိုလ်ချုပ်၏စကား အလုံးစုံကို သင်၏ခမည်းတော်သည် ကြားတော်မူ၍ ထိုကြားရသောစကားများအတွက် အပြစ်ပေးတော်မူကောင်း ပေမည်။ သို့ဖြစ်၍ ကျန်ကြွင်းနေသော အကြွင်းအကျန်အတွက် ဆုတောင်းပေးပါလော့။” ဟု ဆိုကြ၏။

⁵ဟေဇကိမင်း၏ ကျွန်တို့သည် ဟေရှာယထံသို့ ရောက်ကြသောအခါ၊

⁶ဟေရှာယက “သင်တို့၏အရှင်အား ဤသို့ ပြန်ပြောကြလော့။ ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ အာရှုရိရှင်ဘုရင်၏ ကျွန်တို့သည် ငါ့ကို ကဲ့ရဲ့ပြစ်မှားသော သင်ကြားရသည့်စကားများကို မကြောက်နှင့်။ ⁷ငါသည် သူ့အတွင်း၌ ဝိညာဉ်တစ်ပါးကို သွင်းပေးမည်။ သူသည် သတင်းတစ်ခုကို ကြား၍ မိမိပြည်သို့ ပြန်သွားလိမ့်မည်။ ထိုပြည်၌ သူ့ကို ဓားဖြင့် ငါလဲကျစေမည်။” ဟု ဆို၏။

⁸အာရှုရိရှင်ဘုရင်သည် လာခိရှမြို့မှ ထွက်ခွာသွားကြောင်း စစ်ဗိုလ်ချုပ် ကြားသိသောအခါ ဆုတ်ခွာသွား၍ ရှင်ဘုရင်သည် လိဗနမြို့ကို တိုက်ခိုက်လျက်ရှိသည်ကို တွေ့ရှိလေ၏။ ⁹ကုရှရှင်ဘုရင် တိရဟာကအကြောင်း “ကြည့်လော့၊ သူသည် ကိုယ်တော်ကို တိုက်ခိုက်ရန် ချီတက်လာပြီ” ဟု ရှင်ဘုရင် ကြားသိရသောအခါ ဟေဇကိမင်းထံသို့ သံတမန်တို့ကို တစ်ဖန်စေလွှတ်၍ ဤသို့ မှာကြားလိုက်၏။ ¹⁰“ယုဒရှင်ဘုရင် ဟေဇကိအား ဤသို့ ပြောကြလော့။ သင်ကိုးစားသော သင်၏ဘုရားသခင်က ‘ယေရုရှလင်မြို့သည် အာရှုရိရှင်ဘုရင်၏လက်သို့ မကျရောက်ရ’ ဟုဆို၍ သင့်ကို မလှည့်စားစေနှင့်။ ¹¹ကြည့်လော့၊ အာရှုရိရှင်ဘုရင်တို့သည် ခပ်သိမ်းသောပြည်တို့ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖျက်ဆီးခဲ့ပုံကို သင်ကြားသိပြီ။ သို့ဖြစ်၍ သင်သည် ကယ်တင်ခြင်းခံရမည်လော။ ¹²ငါ့ဘိုးဘေးတို့ ဖျက်ဆီးခဲ့သော လူမျိုးတို့၏ ဘုရားများသည်— ဂေါဇန်၊ ခါရန်၊ ရေဇပ်နှင့် တေလဿာမြို့၌နေသော ဧဒင်အမျိုးသားတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့သလော။ ¹³ဟာမတ်ရှင်ဘုရင်၊ အာပဒ်ရှင်ဘုရင်၊ သေဖရွိမ်မြို့၊ ဟေနမြို့နှင့် ဣဝါမြို့တို့၏ ရှင်ဘုရင်တို့သည် အဘယ်မှာ ရှိကြသနည်း။” ဟု ပါရှိ၏။

ဟေဇကိမင်းသည် စာကို ခမည်းတော်ရှေ့တော်၌ ဖြန့်ချထားခြင်း

¹⁴ဟေဇကိမင်းသည် သံတမန်တို့လက်မှ စာကိုယူ၍ ဖတ်ပြီးလျှင် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ အိမ်တော်သို့ တက်သွား၍ ရှေ့တော်၌ ဖြန့်ချထားလေ၏။ ¹⁵ဟေဇကိမင်းသည် ငါတို့၏ခမည်းတော် ရှေ့တော်၌ ဤသို့ ဆုတောင်းလေ၏။ “ခေရုဗိမ်များအထက်၌ ကျိန်းဝပ်တော်မူသော ဣသရေလအမျိုး၏ ဘုရားသခင်၊ ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းသာလျှင် မြေကြီးပေါ်ရှိ နိုင်ငံအပေါင်းတို့ကို အစိုးရတော်မူသော ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖန်ဆင်းတော်မူ၏။ ¹⁶အဖခမည်းတော်၊ နားတော်ကို လှည့်၍ နားထောင်တော်မူပါ။ မျက်စိတော်ကို ဖွင့်၍ ကြည့်ရှုတော်မူပါ။ အသက်ရှင်တော်မူသောခမည်းတော်ကို ကဲ့ရဲ့ရန် သနာခရိပ် စေလွှတ်သော စကားများကို ကြားတော်မူပါ။ ¹⁷အဖခမည်းတော်၊ အမှန်စင်စစ် အာရှုရိရှင်ဘုရင်တို့သည် လူမျိုးတို့နှင့် သူတို့၏ပြည်များကို ဖျက်ဆီးခဲ့ကြပါ၏။ ¹⁸သူတို့၏ဘုရားများကိုလည်း မီးထဲသို့ ပစ်ချခဲ့ကြပါ၏။ အကြောင်းမူကား ထိုဘုရားများသည် ဘုရားမဟုတ်ဘဲ လူ့လက်ဖြင့်လုပ်သော သစ်သားနှင့် ကျောက်သာ ဖြစ်ကြသောကြောင့် ဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ကြပါ၏။ ¹⁹သို့ဖြစ်၍ အဖခမည်းတော်၊ ကိုယ်တော်တစ်ပါးတည်းသာလျှင် ဘုရားသခင် ဖြစ်တော်မူကြောင်းကို မြေကြီးပေါ်ရှိ နိုင်ငံအပေါင်းတို့ သိစေရန် သူ၏လက်မှ အကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်တော်မူပါ။” ဟု ဆုတောင်းလေ၏။

ခမည်းတော်သည် သနာခရိပ်၏မာနကို နှိမ့်ချတော်မူခြင်း

²⁰ထိုအခါ အာမုတ်၏သား ဟေရှာယသည် ဟေဇကိမင်းထံသို့ ဤသို့ မှာကြားလိုက်၏။ “ဣသရေလအမျိုး၏ဘုရားသခင် ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ အာရှုရိရှင်ဘုရင် သနာခရိပ်အကြောင်း သင်သည် ငါ့ထံ ဆုတောင်းသောစကားကို ငါကြားပြီ။ ²¹သူ့တစ်ဖက်၌ ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ဇိအုန်သတို့သမီးကညာသည် သင့်ကို မထီမဲ့မြင်ပြု၍ ပြက်ရယ်ပြု၏။ ယေရုရှလင်သတို့သမီးသည် သင်၏နောက်ကွယ်၌ ဦးခေါင်းကို ခါ၏။ ²²သင်သည် အဘယ်သူကို ကဲ့ရဲ့၍ ပြစ်မှားပြောဆိုသနည်း။ အဘယ်သူကို ရန်ပြု၍ အသံကို လွှင့်ကာ မာနထောင်လွှားစွာ မျက်စိကို မြှောက်သနည်း။ ဣသရေလအမျိုး၏ သန့်ရှင်းတော်မူသောအရှင်ကို ပြုခြင်းပေတည်း။ ²³သင်သည် မိမိသံတမန်တို့အားဖြင့် အရှင်ခမည်းတော်ကို ကဲ့ရဲ့၍ ဤသို့ဆိုပြီ။ ငါသည် များစွာသောရထားတို့ဖြင့် တောင်ထိပ်များ၊ လေဗနုန်၏ အဝေးဆုံးအရပ်သို့ တက်ရောက်ခဲ့ပြီ။ အမြင့်ဆုံး အာရဇ်ပင်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ အကောင်းဆုံး ထင်းရှူးပင်တို့ကိုလည်းကောင်း ခုတ်လှဲခဲ့ပြီ။ ၎င်း၏ အဝေးဆုံးအထွတ်အထိပ်၊ အထူထပ်ဆုံးသစ်တောသို့ ရောက်ခဲ့ပြီ။ ²⁴ငါသည် ရေတွင်းများကို တူး၍ တစ်ကျွန်းတစ်နိုင်ငံ၏ရေကို သောက်ခဲ့ပြီ။ ငါ့ခြေဖဝါးဖြင့် အဲဂုတ္တုပြည်၏ မြစ်ချောင်းအလုံးစုံကို ခန်းခြောက်စေခဲ့ပြီ။ ²⁵သင်သည် မကြားဘူးသလော။ ရှေးကာလကပင် ဤအမှုကို ငါပြုခဲ့ပြီ။ ရှေးပဝေသဏီကပင် ငါ ကြံစည်ခဲ့ပြီ။ ယခုမူကား သင်သည် ခိုင်ခံ့သောမြို့တို့ကို ကျိုးပျက်သော အမှိုက်ပုံ ဖြစ်စေရန် ငါ ဖြစ်မြောက်စေပြီ။ ²⁶ထိုမြို့သားတို့သည် ခွန်အားကုန်ခန်း၍ ကြောက်လန့်ကာ အရှက်ကွဲကြ၏။ သူတို့သည် တောအရပ်ရှိ အပင်များကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ နုနယ်သော အညွန့်အတက်များကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ အိမ်မိုးပေါ်၌ ပေါက်သော မြက်ပင်ကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ မကြီးထွားမီ ညှိုးနွမ်းခြောက်သွေ့သော အရာကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၏။ ²⁷သို့ရာတွင် သင်၏ထိုင်ခြင်း၊ ထွက်ခြင်း၊ ဝင်ခြင်းနှင့် ငါ့ကို ရန်ပြုအမျက်ထွက်ခြင်းကို ငါသိ၏။ ²⁸သင်သည် ငါ့ကို ရန်ပြုအမျက်ထွက်ခြင်းနှင့် သင်၏မာန်မာနသည် ငါ့နားသို့ ရောက်လာသောကြောင့် သင်၏နှာခေါင်း၌ ငါ့သံချိတ်ကို တပ်ဆင်၍ သင်၏နှုတ်ခမ်း၌ ငါ့ဇက်ကြိုးကို တပ်ကာ သင်လာခဲ့သောလမ်းဖြင့် ငါ ပြန်လှည့်စေမည်။

²⁹အိုဟေဇကိ၊ သင့်အတွက် ဤသည်ကား နိမိတ်လက္ခဏာ ဖြစ်၏။ ယခုနှစ်တွင် အလိုအလျောက်ပေါက်သော အသီးအနှံကို စားလော့။ ဒုတိယနှစ်တွင် ထိုအရာမှ ပေါက်သောအသီးကို စားလော့။ တတိယနှစ်တွင်မူ မျိုးစေ့ကြဲ၍ ရိတ်သိမ်းလျက် စပျစ်ဥယျာဉ်တို့ကို စိုက်ပျိုး၍ ၎င်းတို့၏အသီးကို စားလော့။ ³⁰ယုဒအမျိုး၏ အကြွင်းအကျန်သည် တစ်ဖန် အောက်၌ အမြစ်စွဲ၍ အထက်၌ အသီးသီးလိမ့်မည်။ ³¹အကြောင်းမူကား ယေရုရှလင်မြို့မှ အကြွင်းအကျန်သည်လည်းကောင်း၊ ဇိအုန်တောင်မှ ချမ်းသာလွတ်မြောက်သူတစ်စုသည်လည်းကောင်း ထွက်လာလိမ့်မည်။ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော်၏ စိတ်အားထက်သန်တော်မူခြင်းသည် ဤအမှုကို ပြီးစီးစေတော်မူလိမ့်မည်။

³²“သို့ဖြစ်၍ အာရှုရိရှင်ဘုရင်အကြောင်း ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ သူသည် ဤမြို့ထဲသို့ မဝင်ရ၊ ဤအရပ်၌ မြားကိုလည်း မပစ်ရ။ ဒိုင်းလွှားဖြင့် မြို့ကို မချဉ်းကပ်ရ၊ မြို့ကို တိုက်ရန် မြေကတုတ်ကိုလည်း မဖို့ရ။ ³³သူလာခဲ့သောလမ်းဖြင့် သူပြန်သွားလိမ့်မည်။ ဤမြို့ထဲသို့ မဝင်ရ ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ ³⁴ငါသည် ဤမြို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၍ ကယ်တင်မည်။ ငါ့ကိုယ်ကို ထောက်၍လည်းကောင်း၊ ငါ့ကျွန် ဒါဝိဒ်ကို ထောက်၍လည်းကောင်း ထိုသို့ ပြုမည်။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

³⁵ထိုညဉ့်တွင် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ကောင်းကင်တမန်သည် ထွက်လာ၍ အာရှုရိတပ်စခန်း၌ လူ တစ်သိန်းရှစ်သောင်းငါးထောင်ကို ဒဏ်ခတ်သတ်ဖြတ်လေ၏။ နံနက်စောစော သူတို့ ထကြသောအခါ ကြည့်လော့၊ သေဆုံးသော အလောင်းအပေါင်းတို့သည် လဲလျောင်းလျက် ရှိကြ၏။ ³⁶ထို့ကြောင့် အာရှုရိရှင်ဘုရင် သနာခရိပ်သည် တပ်ကို ဖြုတ်၍ ဆုတ်ခွာသွားလေ၏။ နိနေဝေမြို့သို့ ပြန်၍ ထိုမြို့၌ နေလေ၏။ ³⁷သူသည် မိမိ၏ဘုရား နိသရုတ်၏ ဗိမာန်၌ ကိုးကွယ်ဝတ်ပြုနေစဉ် သူ၏သားများဖြစ်သော အာဒြမ္မေလက်နှင့် ရှရေဇာတို့သည် သူ့ကို ဓားဖြင့်သတ်၍ အာရရတ်ပြည်သို့ ထွက်ပြေးကြ၏။ သူ၏သား ဧသရဟဒ္ဒုန်သည် သူ၏အရိုက်အရာကို ဆက်ခံ၍ နန်းထိုင်လေ၏။