2 Konings 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹Toe koning Hiskia dit hoor, het hy sy klere geskeur, rouklere aangetrek en in die huis van ons Vader ingegaan. ²Hy het Eljakim, die paleisbestuurder, die skrywer Sebna en die vernaamste priesters, almal in rouklere, na die profeet Jesaja, die seun van Amos, gestuur. ³Hulle het vir hom gesê: “Hiskia sê: Vandag is ’n dag van nood, bestraffing en skande; kinders het by die punt van geboorte gekom, maar daar is geen krag om hulle te baar nie. ⁴Miskien sal jou Vader al die woorde hoor van die veldbevelhebber wat deur sy heer, die koning van Assirië, gestuur is om die lewende Vader te bespot, en sal hy die woorde wat hy gehoor het, veroordeel. Bid dus vir die oorblyfsel wat nog oorleef.”

⁵Toe die dienaars van koning Hiskia by Jesaja kom,

⁶het Jesaja vir hulle gesê: “Sê vir julle heer: So sê ons Vader: Moenie bang wees vir die woorde wat jy gehoor het nie, die woorde waarmee die dienaars van die koning van Assirië my gelaster het. ⁷Ek sit ’n gees in hom: hy sal ’n gerug hoor, na sy eie land terugkeer, en daar sal ek hom deur die swaard laat val.”

⁸Toe die veldbevelhebber hoor dat die koning van Assirië van Lagis af weggetrek het, het hy teruggetrek en hom gekry waar hy teen Libna geveg het. ⁹Die koning het toe berig ontvang oor Tirhaka, die koning van Kus: “Kyk, hy het uitgetrek om teen jou te veg.” Daarom het hy weer boodskappers na Hiskia toe gestuur: ¹⁰“Sê vir Hiskia, die koning van Juda: Moenie toelaat dat jou God, op wie jy vertrou, jou mislei deur te belowe dat Jerusalem nie aan die koning van Assirië oorgegee sal word nie. ¹¹Kyk, jy het gehoor wat die konings van Assirië aan elke land gedoen het deur hulle heeltemal te verwoes. Sal jy dan gered word? ¹²Het die gode van die nasies wat my voorgangers verwoes het, hulle gered—Gosan, Haran, Resef en die mense van Eden wat in Telassar was? ¹³Waar is die koning van Hamat, die koning van Arpad, en die koning van die stad Sefarwajim, van Hena en van Iwwa?”

Hiskia Sprei Dit Voor die Vader Oop

¹⁴Hiskia het die brief by die boodskappers geneem en dit gelees. Toe het hy opgegaan na die huis van ons Vader toe en dit voor hom oopgesprei. ¹⁵Hiskia het voor ons Vader gebid: “God van Israel, wat bo die gerubs troon, u alleen is God oor al die koninkryke van die aarde; u het die hemel en die aarde gemaak. ¹⁶Draai u oor hierheen, ons Vader, en hoor; maak u oë oop en sien. Hoor die woorde van Sanherib wat gestuur is om die lewende Vader te bespot. ¹⁷Waarlik, ons Vader, die konings van Assirië het die nasies en hulle lande verwoes, ¹⁸en hulle gode in die vuur gegooi; want hulle was nie gode nie, maar die werk van mensehande, hout en klip. Daarom het hulle hulle vernietig. ¹⁹Nou, ons Vader, red ons uit sy hand, sodat elke koninkryk van die aarde kan weet dat u alleen God is.”

Die Vader Verneder Sanherib se Hoogmoed

²⁰Jesaja, die seun van Amos, het na Hiskia toe gestuur en gesê: “So sê ons Vader, die God van Israel: Ek het jou gebed tot my oor Sanherib, die koning van Assirië, gehoor. ²¹Dit is wat ons Vader teen hom sê: Die Maagd, die Dogter van Sion, verag jou en spot met jou; die Dogter van Jerusalem skud haar kop agter jou aan. ²²Vir wie het jy gehoon en gelaster? Teen wie het jy jou stem verhef en jou oë in hoogmoed opgeslaan? Teen die Heilige van Israel! ²³Deur jou boodskappers het jy die soewereine Vader bespot, en jy het gesê: Met my baie strydwaens het ek opgeklim tot op die hoogtes van die berge, tot in die verste skuilhoeke van die Libanon. Ek het sy hoogste seders afgekap, sy beste sipresse. Ek het sy verste hoogte bereik, sy digste woud. ²⁴Ek het putte gegrawe en vreemde waters gedrink; met my voetsole het ek al die strome van Egipte opgedroog. ²⁵Het jy nie gehoor nie? Lank gelede het ek dit gedoen; van die dae van ouds af het ek dit beplan. Nou het ek dit laat gebeur, sodat jy versterkte stede in hope puin sou verander. ²⁶Hulle inwoners, van krag ontneem, was verslae en beskaamd. Hulle was soos plante van die veld, soos sagte groen lote, soos gras wat op die dakke uitspruit, verskroei voordat dit volgroei is. ²⁷Maar ek weet van jou sit, jou uitgaan en jou inkom, en jou woede teen my. ²⁸Omdat jy teen my woed en omdat jou verwaandheid my ore bereik het, sal ek my haak in jou neus sit en my toom in jou lippe, en ek sal jou laat teruggaan met die pad waarlangs jy gekom het.

²⁹Dit sal vir jou die teken wees, Hiskia: vanjaar eet wat vanself groei, volgende jaar wat daaruit opskiet; en in die derde jaar, saai en oes, plant wingerde en eet hulle vrugte. ³⁰Weer eens sal ’n oorblyfsel van die huis van Juda wortel skiet na onder en vrug dra na bo. ³¹Want uit Jerusalem sal ’n oorblyfsel kom, en uit die berg Sion ’n groep oorlewendes. Die ywer van die Vader van die hemelse leërskare sal dit tot stand bring.

³²“Daarom, so sê ons Vader oor die koning van Assirië: Hy sal nie in hierdie stad inkom nie, nie ’n pyl hierheen skiet nie, dit nie met ’n skild aanval nie, en ook nie ’n beleëringswal daarteen opwerp nie. ³³Met die pad waarlangs hy gekom het, sal hy terugkeer; hy sal nie in hierdie stad inkom nie, sê ons Vader. ³⁴Ek sal hierdie stad verdedig en dit red, ter wille van myself en ter wille van my dienaar Dawid.”

³⁵Daardie nag het die engel van ons Vader uitgegaan en 185 000 in die Assiriese kamp getref. Teen dagbreek, toe hulle opstaan—daar lê al die dooie liggame. ³⁶Toe het Sanherib, die koning van Assirië, die kamp opgebreek en teruggetrek. Hy het na Nineve toe teruggekeer en daar gebly. ³⁷Terwyl hy in die tempel van sy god Nisrok aanbid het, het sy seuns Adrammelek en Sareser hom met die swaard doodgemaak en na Ararat toe ontvlug. Sy seun Esarhaddon het in sy plek geregeer.