2 ነገሥት 19

19 ¹ንጉሥ ሕዝቅያስ ይህን በሰማ ጊዜ፣ ልብሱን ቀደደ፤ ማቅ ለብሶም ወደ አባታችን ቤት ገባ። ²የቤተ መንግሥት አዛዡን ኤልያቄምን፣ ጸሐፊውን ሳምናስንና ታላላቆቹን ካህናት ሁሉ ማቅ አልብሶ ወደ አሞጽ ልጅ ወደ ነቢዩ ኢሳይያስ ላካቸው። ³እንዲህም አሉት፤ “ሕዝቅያስ እንዲህ ይላል፤ ዛሬ የጭንቀት፣ የተግሣጽና የውርደት ቀን ነው፤ ልጆች ሊወለዱ ደርሰዋል፤ ነገር ግን ለመውለድ ኀይል የለም። ⁴ምናልባት ጌታው የአሦር ንጉሥ ሕያውን አባት ለመዘለፍ የላከውን የጦር አዛዡን ቃል ሁሉ አባትህ ይሰማ ይሆናል፤ የሰማቸውንም ቃላት ይኰንናል። ስለዚህ በሕይወት ስለሚቀረው ቀሪ ሕዝብ ጸልይ።”

⁵የንጉሥ ሕዝቅያስ ሎሌዎች ወደ ኢሳይያስ በመጡ ጊዜ፣

⁶ኢሳይያስም እንዲህ አላቸው፤ “ጌታችሁን እንዲህ በሉት፤ አባታችን እንዲህ ይላል፤ የአሦር ንጉሥ ሎሌዎች የተሳደቡብኝን፣ የሰማሃቸውን ቃላት አትፍራ። ⁷በእርሱ ላይ መንፈስ አኖርበታለሁ፤ ወሬ ሰምቶ ወደ አገሩ ይመለሳል፤ በዚያም በሰይፍ እንዲወድቅ አደርገዋለሁ።”

⁸የጦር አዛዡ የአሦር ንጉሥ ከለኪሶ መውጣቱን በሰማ ጊዜ፣ ተመልሶ የአሦርን ንጉሥ ልብናን ሲወጋ አገኘው። ⁹ንጉሡም ስለ ኢትዮጵያ ንጉሥ ስለ ቲርሐቃ፣ “እነሆ፣ ሊወጋህ ተነሥቷል” የሚል ወሬ ሰማ። ስለዚህ እንደ ገና ወደ ሕዝቅያስ መልእክተኞችን ላከ፤ ¹⁰“የይሁዳን ንጉሥ ሕዝቅያስን እንዲህ በሉት፤ የምትታመንበት አምላክህ፣ ኢየሩሳሌም ለአሦር ንጉሥ እንደማትሰጥ ቃል በመግባት አያታልልህ። ¹¹እነሆ፣ የአሦር ነገሥታት በየአገሩ ሁሉ ያደረጉትን፣ ፈጽመውም እንዳጠፏቸው ሰምተሃል፤ ታዲያ አንተ ትድናለህን? ¹²አባቶቼ ያጠፏቸውን አሕዛብ፣ ማለትም ጎዛንን፣ ካራንን፣ ሬጸፍን፣ በቴልሳር የነበሩትን የኤደንን ሰዎች አማልክቶቻቸው አድኗቸዋልን? ¹³የሐማት ንጉሥ፣ የአርጶድ ንጉሥ፣ የሲፈርዋይም ከተማ ንጉሥ፣ የሄናና የኢዋ ነገሥታት ወዴት አሉ?”

ሕዝቅያስ በአብ ፊት ዘረጋው

¹⁴ሕዝቅያስም ደብዳቤውን ከመልእክተኞቹ እጅ ተቀብሎ አነበበው። ከዚያም ወደ አባታችን ቤት ወጥቶ በፊቱ ዘረጋው። ¹⁵ሕዝቅያስም በአባታችን ፊት እንዲህ ብሎ ጸለየ፤ “በኪሩቤል ላይ የተቀመጥህ የእስራኤል አምላክ ሆይ፣ በምድር መንግሥታት ሁሉ ላይ አምላክ አንተ ብቻ ነህ፤ ሰማይንና ምድርን አንተ ፈጠርህ። ¹⁶አባታችን ሆይ፣ ጆሮህን አዘንብለህ ስማ፤ ዐይኖችህንም ገልጠህ እይ። ሕያውን አባት ለመዘለፍ የላከውን የሰናክሬምን ቃል ስማ። ¹⁷አባታችን ሆይ፣ በእውነት የአሦር ነገሥታት አሕዛብንና አገሮቻቸውን አጥፍተዋል፤ ¹⁸አማልክቶቻቸውንም በእሳት ጥለዋል፤ እነርሱ አማልክት አልነበሩምና፤ ነገር ግን የሰው እጅ ሥራ፣ እንጨትና ድንጋይ ነበሩ። ስለዚህ አጥፍተዋቸዋል። ¹⁹አሁንም አባታችን ሆይ፣ የምድር መንግሥታት ሁሉ አንተ ብቻ አምላክ እንደ ሆንህ እንዲያውቁ ከእጁ አድነን።”

አባታችን የሰናክሬምን ትዕቢት ያዋርዳል

²⁰የአሞጽ ልጅ ኢሳይያስም ወደ ሕዝቅያስ ልኮ እንዲህ አለ፤ “የእስራኤል አምላክ አባታችን እንዲህ ይላል፤ ስለ አሦር ንጉሥ ስለ ሰናክሬም ወደ እኔ የጸለይከውን ጸሎት ሰምቻለሁ። ²¹አባታችን በእርሱ ላይ እንዲህ ይላል፤ ድንግሊቱ የጽዮን ሴት ልጅ ትንቅሃለች፤ ታፌዝብሃለች፤ የኢየሩሳሌም ሴት ልጅ በኋላህ ራስዋን ትነቀንቃለች። ²²ማንን ዘለፍህ፤ ማንንስ ሰደብህ? በማን ላይ ድምፅህን ከፍ አደረግህ፤ ዐይኖችህንም በትዕቢት አነሣህ? በእስራኤል ቅዱስ ላይ ነው! ²³በመልእክተኞችህ ጌታ አባትን ዘለፍህ፤ እንዲህም አልህ፤ በብዙ ሠረገሎቼ ወጥቻለሁ ወደ ተራሮች ከፍታ፣ ወደ ሊባኖስ ዳርቻ። ረጃጅሞቹን ዝግባዎቿን፣ የተመረጡ ጥዶቿን ቈረጥኩ። እጅግ ወደ ራቀው ከፍታዋ፣ ወደ ጥቅጥቅ ደኗ ደረስሁ። ²⁴ጕድጓዶችን ቈፍሬ የባዕድን ውሃ ጠጣሁ፤ በእግሬ ጫማም የግብፅን ወንዞች ሁሉ አደረቅሁ። ²⁵አልሰማህምን? ይህን ከረጅም ዘመን በፊት አደረግሁት፤ ከጥንት ዘመንም ጀምሬ አቀድኩት። አሁንም አንተ የተመሸጉ ከተሞችን የፍርስራሽ ክምር ታደርግ ዘንድ ፈጽሜዋለሁ። ²⁶ነዋሪዎቻቸው ኀይላቸው አንሶ ደነገጡ፤ ዐፈሩም። እንደ ሜዳ ቡቃያ፣ እንደ ለጋ አረንጓዴ ቡቃያ፣ በጣራ ላይ እንደሚበቅል ሣር፣ ሳያድግ እንደሚጠወልግ ሆኑ። ²⁷ነገር ግን መቀመጥህን፣ መውጣትህንና መግባትህን፣ በእኔ ላይ መቈጣትህንም ዐውቃለሁ። ²⁸በእኔ ላይ ስለ መቈጣትህና ወደ ጆሮዬ ስለ ደረሰ ትዕቢትህ፣ ቀለበቴን በአፍንጫህ፣ ልጓሜንም በከናፍርህ አኖራለሁ፤ በመጣህበትም መንገድ እመልስሃለሁ።

²⁹ሕዝቅያስ ሆይ፣ ይህ ምልክትህ ነው፤ በዚህ ዓመት ከራሱ የበቀለውን ብሉ፤ በሚቀጥለው ዓመት ከዚያው የሚበቅለውን ብሉ፤ በሦስተኛው ዓመትም ዝሩ፤ አጭዱ፤ የወይን አትክልት ተክላችሁም ፍሬውን ብሉ። ³⁰ከይሁዳ ቤት የተረፈው ዳግመኛ ከታች ሥር ይሰድዳል፤ ከላይም ፍሬ ያፈራል። ³¹ከኢየሩሳሌም ቀሪ ሕዝብ፣ ከጽዮን ተራራም የተረፉት ጭፍራ ይወጣሉና። የሰማይ ሠራዊት አባት ቅንዓት ይህን ያደርጋል።

³²“ስለዚህ አባታችን ስለ አሦር ንጉሥ እንዲህ ይላል፤ ወደዚህች ከተማ አይገባም፤ በዚህም ፍላጻ አይወረውርም፤ በጋሻም ወደ ፊትዋ አይመጣም፤ በእርስዋም ላይ የከበባ ትል አይሠራም። ³³በመጣበት መንገድ ይመለሳል፤ ወደዚህች ከተማም አይገባም ይላል አባታችን። ³⁴ይህችን ከተማ ስለ ራሴ ስልና ስለ ባሪያዬ ስለ ዳዊት ስል እከላከላታለሁ፤ አድናታለሁም።”

³⁵በዚያችም ሌሊት የአባታችን መልአክ ወጥቶ በአሦር ሰፈር መቶ ሰማንያ አምስት ሺህ ሰዎችን መታ። በማለዳም ሰዎች ሲነሡ፣ ሁሉም ሬሳ ሆነው ተገኙ። ³⁶ስለዚህ የአሦር ንጉሥ ሰናክሬም ሰፈሩን አንሥቶ ተመለሰ፤ ወደ ነነዌም ተመልሶ በዚያ ተቀመጠ። ³⁷በአምላኩ በነሶሮክ ቤተ መቅደስ ሲሰግድ ሳለ፣ ልጆቹ አድራሜሌክና ሳራሳር በሰይፍ ገደሉት፤ ወደ አራራትም አገር ሸሹ። ልጁ አስራዶንም በእርሱ ፋንታ ነገሠ።