4 Shohlar 19 FHB Father's Heart Bible™

19 ¹Hizqiyo podshoh buni eshitgach, kiyimlarini yirtib, qanor kiyib, Otamizning uyiga kirdi. ²U saroy boshqaruvchisi Elyoqimni, kotib Shevnani va katta ruhoniylarni — hammasini motam kiyimida — Omos oʻgʻli Ishayo paygʻambar oldiga yubordi. ³Ular unga dedilar: “Hizqiyo shunday aytmoqda: Bugun iztirob, tanbeh va sharmandalik kuni; bolalar tugʻiladigan paytga yetdi, lekin ularni dunyoga keltirishga kuch yoʻq. ⁴“Shoyad Otangiz lashkarboshining barcha soʻzlarini — uni xoʻjayini, Ossuriya podshohi, tirik Otani masxara qilish uchun yuborgan soʻzlarini — eshitib, eshitgan soʻzlari uchun uni qoralar. Shunday ekan, tirik qolgan qoldiq uchun ibodat qiling.”

⁵Hizqiyo podshohning xizmatkorlari Ishayo oldiga kelganda,

⁶Ishayo ularga dedi: “Xoʻjangizga ayting, Otamiz shunday demoqda: Eshitgan soʻzlaringdan — Ossuriya podshohining xizmatkorlari Meni haqorat qilgan soʻzlardan — qoʻrqma. ⁷Mana, Men unga bir ruh solaman: u bir xabar eshitib, oʻz yurtiga qaytadi, oʻsha yerda esa Men uni qilich bilan halok qilaman.”

⁸Qoʻshin sardori Ossuriya podshohi Laxishdan ketganini eshitib, u yerdan chekindi va podshohni Libnoga qarshi jang qilayotgan holda topdi. ⁹Podshoh esa Kush podshohi Tirhaqo haqida: “Mana, u senga qarshi jang qilgani yoʻlga chiqibdi”, degan xabarni eshitdi. Shunda u yana Hizqiyo oldiga elchilar yubordi: ¹⁰“Yahudo podshohi Hizqiyoga ayting: Oʻzing ishonadigan Xudoying, Quddus Ossuriya podshohiga taslim boʻlmaydi, deb seni aldamasin. ¹¹Mana, Ossuriya podshohlari barcha yurtlarni butunlay yoʻq qilib, ularga nima qilganini eshitgansan. Nahotki sen qutulib qolsang? ¹²Mening ajdodlarim yoʻq qilgan xalqlarning xudolari ularni qutqardimi — Goʻzon, Xoron, Rezef va Tel-Assordagi Eden xalqini? ¹³Xamat podshohi, Arpad podshohi va Sefarvaim, Xeno hamda Ivva shaharlarining podshohi qayerda?”

Hizqiyo uni Ota oldiga yoyadi

¹⁴Hizqiyo elchilardan maktubni olib, oʻqidi. Soʻng Otamizning uyiga koʻtarilib, uni Otamiz oldiga yoydi. ¹⁵Hizqiyo Otamiz oldida ibodat qildi: “Ey karublar uzra oʻtirgan Isroil Xudosi! Yer yuzidagi barcha shohliklar ustidan yolgʻiz Sen Xudosan; osmon bilan yerni Sen yaratgansan. ¹⁶Ey Otamiz, qulogʻingni sol-da, eshitgin; koʻzingni ochib, koʻrgin. Tirik Otani masxara qilish uchun yuborgan Sanxeribning soʻzlarini eshitgin. ¹⁷Haqiqatan ham, ey Otamiz, Ossuriya podshohlari xalqlarni va ularning yurtlarini yoʻq qilib, ¹⁸ularning xudolarini olovga tashladilar; chunki ular xudo emas, balki inson qoʻlining ishi — yogʻoch va tosh edi. Shuning uchun ularni yoʻq qildilar. ¹⁹Endi, ey Otamiz, bizni uning qoʻlidan qutqargin, toki yer yuzidagi har bir shohlik yolgʻiz Sen Xudo ekaningni bilsin.”

Otamiz Sanxeribning manmanligini past qiladi

²⁰Omos oʻgʻli Ishayo Hizqiyoga xabar yubordi: “Isroil Xudosi boʻlgan Otamiz shunday demoqda: Ossuriya podshohi Sanxerib haqida Menga qilgan ibodatingni eshitdim. ²¹Otamiz uning haqida shunday demoqda: Sion pokiza qizi seni mensimaydi va masxara qiladi; Quddus qizi orqangdan boshini chayqaydi. ²²Sen kimni haqorat qilib, kufr aytding? Kimga qarshi ovozingni koʻtarib, manmanlik bilan koʻzlaringni tikding? Isroilning Muqaddasiga qarshi! ²³Elchilaring orqali Hukmron Otani masxara qilib, shunday deding: Koʻp jang aravalarim bilan togʻlarning choʻqqilariga, Livanning olis burchaklariga koʻtarildim. Uning eng baland sadrlarini, eng sara sarvlarini kesib tashladim. Uning eng olis choʻqqisiga, eng qalin oʻrmoniga yetdim. ²⁴Men quduqlar qazib, begona suvlarni ichdim; oyoqlarim tagi bilan Misrning barcha irmoqlarini qurutdim. ²⁵Eshitmadingmi? Men buni qadim zamonda qilganman; azaldan buni rejalashtirgan edim. Endi esa buni amalga oshirdim, toki sen mustahkam shaharlarni vayrona uyumlariga aylantirgaysan. ²⁶Ularning aholisi kuchdan qolib, dovdirab, uyatga qoldi. Ular dala oʻsimligiga, koʻm-koʻk nozik niholga, tom ustida unib chiqqan, oʻsmasidan avval qovjiragan oʻt-oʻlanga oʻxshardilar. ²⁷Lekin Men sening oʻtirishingni, chiqib-kirishingni va Menga qarshi gʻazablanishingni bilaman. ²⁸Menga qarshi gʻazablanganing va qulogʻimga yetgan manmanliging uchun, Men ilgagimni burningga, yuganimni labingga solaman va seni kelgan yoʻling bilan ortga qaytaraman.

²⁹Ey Hizqiyo, senga belgi shu boʻladi: bu yili oʻz-oʻzidan unib chiqqanini, kelasi yili esa oʻshandan oʻsib chiqqanini yenglar; uchinchi yili bugʻdoy ekib, hosilini oʻringlar, uzumzorlar barpo etib, mevalarini yenglar. ³⁰Yana bir bor Yahudo xonadonining omon qolgan qoldigʻi pastda ildiz otib, yuqorida meva beradi. ³¹Zero, Quddusdan bir qoldiq, Sion togʻidan omon qolganlar guruhi chiqadi. Osmon qoʻshinlari Otasining gʻayrati buni amalga oshiradi.

³²“Shunday ekan, Otamiz Ossuriya podshohi haqida shunday demoqda: U bu shaharga kirmaydi, bu yerga kamon oʻqi otmaydi, qalqon bilan unga yuzlanmaydi, unga qarshi qamal tuprogʻini koʻtarmaydi. ³³U kelgan yoʻli bilan ortga qaytadi; bu shaharga kirmaydi, deydi Otamiz. ³⁴Men bu shaharni himoya qilib, uni qutqaraman — Oʻz xotirim uchun va qulim Dovud xotiri uchun.”

³⁵Oʻsha kechasi Otamizning farishtasi chiqib, Ossuriya qarorgohida bir yuz saksan besh ming kishini qirib tashladi. Tong otganda, odamlar turib qarasa — hamma yoqda jasadlar yotardi. ³⁶Shunda Ossuriya podshohi Sanxerib qarorgohini yigʻishtirib, chekindi. U Naynavoga qaytib, oʻsha yerda qoldi. ³⁷U oʻz xudosi Nisroxning maʼbadida sajda qilayotganda, oʻgʻillari Adrammelek va Sharezer uni qilich bilan oʻldirib, Ararat yurtiga qochib ketdilar. Uning oʻrniga oʻgʻli Esarxaddon podshoh boʻldi.