هوسيع، د اِسرائيل وروستے بادشاه
سامره له درې کلنې محاصرې وروسته سقوط کوي او اسرائيل جلاوطنه کېږي. ليکوال کيسه دروي چې ووايي ولې: هغوی د هر پېغمبر د خبرداري سره سره د بُتانو عبادت وکړ. هغو پرديو ته چې په ځمکه کې مېشت شوي، ښودل کېږي چې له زموږ پلار څخه ووېرېږي په داسې حال کې چې لا هم د خپلو خدايانو عبادت کوي، او اولادونه يې لا هم داسې کوي.
17 1د يهوداه د بادشاه آخز په دولسم کال کښې، د ايله زوئ هوسيع په سامريه کښې د اِسرائيل بادشاه شو، او هغۀ نهه کاله حکومت وکړو. 2هغۀ د زمونږ پلار په نظر کښې بد کار وکړو، خو د هغۀ نه مخکښې د اِسرائيل د بادشاهانو په شان نه. 3د اسور بادشاه سلمنسر د هغۀ په خلاف چړهائى وکړه، او هوسيع د هغۀ تابع شو او خراج يې ورکولو. 4خو د اسور بادشاه ته پته ولګېده چې هوسيع دغا کوى: هغۀ د مصر بادشاه سو ته قاصدان لېږلى وُو او د اسور بادشاه ته يې د کال خراج ورکول بند کړل. نو د اسور بادشاه هغه ونيولو او په قېدخانه کښې يې وتړلو. 5د اسور بادشاه په ټول ملک حمله وکړه، سامريه ته وختلو، او درے کاله يې محاصره کړه.
سامريه د اسور لاس ته ورلوېږى
6د هوسيع په نهم کال کښې د اسور بادشاه سامريه ونيوله، اِسرائيليان يې اسور ته جلاوطن کړل، او په حلح کښې، د جوزان د سيند په خابور باندې، او د مادى په ښارونو کښې يې مېشته کړل.
7دا ټول ځکه وشول چې اِسرائيليانو د زمونږ پلار په خلاف ګناه وکړه، هغه چې دوئ يې د مصر نه، د مصر د بادشاه فرعون د لاس د لاندې نه راوايستل، او دوئ د نورو بتانو عبادت وکړو، 8او د هغو قومونو د رواجونو پېروى يې وکړه چې زمونږ پلار د دوئ نه مخکښې شړلى وُو، او د هغو رواجونو چې د اِسرائيل بادشاهانو جارى کړى وُو. 9اِسرائيليانو په پټه د زمونږ پلار په خلاف غلط کارونه وکړل، په خپلو ټولو ښارونو کښې يې اُوچت ځايونه جوړ کړل، د څوکيدارۍ د برج نه تر محکم ښار پورې. 10په هره اُوچته غونډۍ باندې او د هرې شنې ونې د لاندې يې مقدس ستنې او د اشيره ستنې ودرولې. 11په هر اُوچت ځائ يې خوشبوئى سوځوله، د هغو قومونو په شان چې زمونږ پلار د دوئ نه مخکښې شړلى وُو. دوئ داسې بد کارونه وکړل چې زمونږ پلار يې په غصه کړو.
12دوئ د بتانو عبادت وکړو، اګرچې زمونږ پلار دوئ ته فرمائيلى وُو چې، ”تاسو دا کار مۀ کوئ.“ 13زمونږ پلار اِسرائيل او يهوداه ته د هر نبى او غيب بين په وسيله خبردارے ورکړو چې، ”د خپلو بدو لارو نه راوګرځئ او زما حُکمونه او قانونونه مِنئ—هغه ټول شريعت چې ما ستاسو مشرانو ته درکړے وو او خپلو نوکرانو نبيانو په وسيله مې تاسو ته درلېږلے وو.“
14خو دوئ خبره وا نۀ اورېده. دوئ خپلې غاړې کلکې کړې د خپلو مشرانو په شان، چې په زمونږ پلار باندې يې اعتبار نۀ کولو. 15دوئ د هغۀ قانونونه، د خپلو مشرانو سره لوظ، او د هغۀ خبردارى رد کړل. دوئ د بېکاره بتانو پسې لاړل او پخپله بېکاره شول، د ګېرچاپېره قومونو نقل يې کولو چې زمونږ پلار دوئ ته د هغوئ د نقل کولو منع کړې وه. 16دوئ د زمونږ پلار ټول حُکمونه پرېښودل، د ويلے شوو زرو دوه بتان د خوسکيو په شکل او د اشيره يوه ستنه يې جوړه کړه، د آسمان د ستورو ټول لښکر ته يې سجده وکړه، او د بعل عبادت يې وکړو. 17دوئ خپل زامن او لوڼه د قربانۍ دپاره وسوځول، فال کتل او جادو يې کولو، د زمونږ پلار په مخکښې د بد کار کولو دپاره يې ځانونه وپلورل، او د هغۀ غصه يې راوپاروله. 18نو زمونږ پلار په اِسرائيل سخت غصه شو او د خپل مخ د وړاندې نه يې لرې کړل. يواځې د يهوداه قبيله پاتې شوه، 19يهوداه هم د زمونږ پلار حُکمونه و نۀ ساتل، بلکې د اِسرائيل د کارونو پېروى يې وکړه. 20نو زمونږ پلار د اِسرائيل ټوله اولاد رد کړه، په دوئ يې تکليفونه راوستل، او لُوټماريانو ته يې ور وسپارل تر دې چې د خپل مخ د وړاندې نه يې لرې کړل. 21کله چې زمونږ پلار اِسرائيل د داؤد د کور نه جُدا کړو، نو دوئ د نباط زوئ يربعام په خپل بادشاه مقرر کړو. يربعام اِسرائيل د زمونږ پلار د پېروۍ نه واړولو او لويه ګناه ته يې بوتلل. 22اِسرائيليان په هغو ټولو ګناهونو ټينګ پاتې شول چې يربعام کړې وې؛ دوئ د هغو نه وا نۀ ګرځېدل، 23تر دې چې زمونږ پلار اِسرائيل د خپل مخ د وړاندې نه لرې کړو، لکه څنګه چې هغۀ د خپلو ټولو نوکرانو نبيانو په وسيله فرمائيلى وُو. نو اِسرائيليان د خپل ملک نه اسور ته جلاوطن شول، او تر نن ورځې پورې هلته پاتې دى.
پرديان په ملک کښې مېشته کيږى
24د اسور بادشاه د بابل، کوته، عوا، حمات، او سفروائم نه خلق راوستل، او د اِسرائيليانو په ځائ يې د سامريه په ښارونو کښې مېشته کړل. دوئ پر سامريه قابض شول او د هغې په ښارونو کښې مېشته شول. 25کله چې دوئ اول هلته مېشته شول، نو د زمونږ پلار عبادت يې نۀ کولو؛ نو هغۀ د دوئ په مينځ کښې زمريان راولېږل چې ځينې يې ووژل. 26دوئ د اسور بادشاه ته ووئيل چې، ”کوم قومونه چې تا د سامريه ښارونو ته جلاوطن کړى دى، هغوئ نۀ پوهيږى چې د دې ملک خُدائ څۀ غواړى. نو هغۀ د دوئ په مينځ کښې زمريان راولېږل چې هغوئ وژنى، ځکه چې دوئ نۀ پوهيږى چې د دې ملک خُدائ څۀ غواړى.“
27د اسور بادشاه حُکم وکړو چې، ”يو کاهن چې تاسو د سامريه نه جلاوطن کړے دے، هغه بېرته ولېږئ. هغه دې هلته اوسيږى او خلقو ته دې ښائى چې د دې ملک خُدائ څۀ غواړى.“
28نو د سامريه نه د جلاوطن شوو کاهنانو نه يو تن په بيت ايل کښې مېشته شو او دوئ ته يې ښوولو چې د زمونږ پلار عبادت څنګه کوى.
29خو هر قوم خپل بتان جوړ کړل او هغه يې د اُوچتو ځايونو په هغو عبادتخانو کښې کېښودل چې سامريانو جوړې کړې وې، هر قوم په هغو ښارونو کښې چې هغه په کښې اوسېدو. 30د بابل خلقو سکوت بنوت جوړ کړو، د کوت خلقو نرجل جوړ کړو، د حمات خلقو اشيما جوړ کړو، 31عويانو نبحز او ترتک جوړ کړل، سفروائميانو خپل بچى په اور کښې د ادرملک او عنملک دپاره، چې د سفروائم بتان وُو، د قربانۍ په توګه وسوځول. 32دوئ د زمونږ پلار عبادت کولو، خو د خپل مينځ نه يې د اُوچتو ځايونو دپاره هر قِسم کاهنان مقرر کړل، چې د دوئ دپاره به يې په عبادتخانو کښې قربانۍ کولې. 33دوئ د زمونږ پلار عبادت کولو، خو د خپلو بتانو خدمت به يې هم کولو د هغو قومونو د رواجونو مطابق چې د کوم نه دوئ جلاوطن شوى وُو. 34تر نن ورځې پورې دوئ خپل زاړۀ رواجونه ساتى. دوئ نۀ د زمونږ پلار عبادت کوى، او نۀ هغه قانونونو، اصولونو، شريعت او حُکمونو پېروى کوى چې زمونږ پلار د يعقوب اولاد ته ورکړى وُو، چې د هغوئ نوم يې اِسرائيل کېښودو.
35کله چې زمونږ پلار د دوئ سره لوظ وکړو، نو دوئ ته يې حُکم وکړو چې، ”د نورو بتانو عبادت مۀ کوئ، سجده ورته مۀ کوئ، خدمت يې مۀ کوئ، او قربانۍ ورته مۀ کوئ. 36خو ستاسو پلار چې تاسو يې د مصر نه په لويه قوت او غځېدلى بازو سره راوويستلئ—د هغۀ عبادت کوئ. هغۀ ته سجده کوئ؛ هغۀ ته قربانۍ کوئ. 37تل خيال ساتئ چې هغه قانونونه، اصولونه، شريعت او حُکمونه مِنئ چې هغۀ تاسو ته ليکلى دى. د نورو بتانو عبادت مۀ کوئ. 38هغه لوظ مۀ هېروئ چې ما ستاسو سره کړے دے، او د نورو بتانو عبادت مۀ کوئ. 39بلکې د خپل پلار عبادت کوئ، نو هغه به تاسو د خپلو ټولو دُښمنانو د لاس نه خلاص کړى.“
40خو دوئ خبره وا نۀ اورېده، بلکې په خپلو زړو رواجونو ټينګ پاتې شول. 41دغه قومونو د زمونږ پلار عبادت کولو، خو د خپلو بتانو خدمت به يې هم کولو. د دوئ بچى او لمسيان هم هغه شان کوى لکه څنګه چې د دوئ مشرانو کولو، تر نن ورځې پورې.