آخاز د پلار له لارې نه مخ واړوو
آحاز خپل زوی په اور کې سوځوي او د معبد په سپينو زرو د آشور ساتنه اخلي. بيا په دمشق کې يوه قربانګاه ويني چې خوښه يې شي، نقشه يې کور ته لېږي، او اوريا ته وايي چې کاپي يې جوړه کړي. زموږ د پلار د برنجو قربانګاه يوې خوا ته وهل کېږي، او اوريا هماغسې کوي لکه څنګه چې ورته ويل کېږي.
16 1د رمليا د زوئ د فقح په اوولسم کال کښې، د يوتام زوئ آخاز د يهوداه بادشاه شو. 2کله چې آخاز بادشاه شو نو شل کلن وو؛ هغۀ شپاړس کاله په يروشلم کښې بادشاهى وکړه. هغۀ د خپل پلار د خُدائ پاک، زمونږ پلار، په نظر کښې هغه کار ونۀ کړو چې صحيح وو، لکه څنګه چې د هغۀ مشر داؤد کړے وو. 3بلکې هغه د اِسرائيل د بادشاهانو په لار روان شو، تردې چې خپل زوئ يې هم د اور نه تېر کړو، او د هغه قومونو د کرکجنو کارونو نقل يې وکړو چې زمونږ پلار د اِسرائيل د مخه شړلى وُو. a a v3 د ماشوم ”د اور نه تېرول“ معنىٰ دا وه چې هغه ماشوم په لمبو کښې د کوم بت دپاره قربانى شى — دا داسې زړۀ راوجونکے کار وو چې زمونږ پلار ملامته کړے وو. 4هغۀ په اوچتو ځايونو، په غونډيو او د هر شنۀ ونې لاندې قربانۍ کولې او خوشبوئى يې سوزوله.
5بيا د اَرام بادشاه رزين او د اِسرائيل بادشاه د رمليا زوئ فقح د جنګ دپاره يروشلم ته راغلل؛ هغوئ آخاز محاصره کړو خو مات يې نۀ شو کړلے. 6په هغه وخت کښې د اَرام بادشاه رزين اېلات د اَرام دپاره بيرته ونيوو، يهوديان يې له هغه ځائ نه وشړل، او اَدوميان راغلل او له هغه وخته راهيسې هلته اوسيږى. 7آخاز د اسور بادشاه تِګلت پِلايزر ته قاصدان ولېږل چې، ”زۀ ستا نوکر او زوئ يم. راشه او ما د اَرام د بادشاه او د اِسرائيل د بادشاه نه خلاص کړه، چې په ما باندې حمله کوى.“ 8آخاز هغه سپين زر او سره زر واخستل چې د زمونږ پلار په کور او د بادشاه په خزانو کښې موندل کېدل، او د اسور بادشاه ته يې د تحفې په توګه ولېږل. 9د اسور بادشاه د هغۀ خبره ومنله. هغۀ په دمشق باندې حمله وکړه، ونيوو يې، خلق يې د قير ښار ته جلا وطن کړل، او رزين يې قتل کړو.
10کله چې آخاز بادشاه د اسور د بادشاه تِګلت پِلايزر د ملاقات دپاره دمشق ته لاړو، نو هلته يې قربانګاه وليده. هغۀ د قربانګاه نقشه او بشپړ نمونه، په هره خبره کښې سمه، اُورياه کاهن ته ولېږله. 11اُورياه کاهن هم هغه شان قربانګاه جوړه کړه لکه څنګه چې آخاز بادشاه د دمشق نه لېږلے وه، او د آخاز بادشاه د راستنېدو نه مخکښې يې ختمه کړه. 12کله چې بادشاه د دمشق نه راستون شو او قربانګاه يې وليده، نو نزدې ورته شو او پرې وخوت. 13هغۀ خپله سوزيدونکې قربانى او د اوړو قربانى وسوزوله، خپله د څښلو قربانى يې تويه کړه، او د خپلو د سلامتۍ قربانيو وينه يې په قربانګاه باندې وشيندله. 14هغۀ د زمونږ پلار په مخکښې هغه د پيتل قربانګاه د کور د مخې نه — چې د نوې قربانګاه او د زمونږ پلار د کور ترمنځه وه — د نوې قربانګاه شمالى اړخ ته ولېږدوله. 15آخاز بادشاه اُورياه کاهن ته حُکم وکړو چې، ”په غټه قربانګاه باندې د سحر سوزيدونکې قربانى، د ماښام د اوړو قربانى، د بادشاه سوزيدونکې او د اوړو قربانى، او د دې مُلک د ټولو خلقو سوزيدونکې، د اوړو او د څښلو قربانۍ وسوزوه. د ټولو سوزيدونکو قربانيو او د ذبح شوو حيواناتو وينه پرې وشينده. خو د پيتل قربانګاه زما ده چې پرې هدايت وغواړم.“ 16او اُورياه کاهن هر څۀ هم هغه شان وکړل لکه څنګه چې آخاز بادشاه حُکم کړے وو.
17آخاز بادشاه د خوځيدونکو چوکاټونو نه تختۍ پرې کړې او تغارى يې ترې لرې کړل. هغۀ د پيتل حوض د هغه د پيتل غويانو نه چې ترې لاندې وُو راکوز کړو او د تيږو په بنياد باندې يې کښېښودو. 18د اسور د بادشاه دپاره هغۀ هغه پټه د سبت لار چې په کور کښې جوړه شوې وه، او د بادشاه بهرنۍ دروازه، د زمونږ پلار له کوره لرې کړلې. 19آيا د آخاز د پاتې کارونو، چې څۀ يې کول، بيان د يهوداه د بادشاهانو د تاريخ په کِتاب کښې نۀ دے ليکلے؟ 20آخاز د خپلو مشرانو سره ارام وکړو، او د هغوئ سره د داؤد په ښار کښې ښخ کړے شو؛ د هغۀ زوئ حزقياه د هغۀ په ځائ بادشاه شو.
