Achaz porzuca drogę Ojca
Achaz pali w ogniu własnego syna i kupuje ochronę Asyrii srebrem ze świątyni. Potem widzi w Damaszku ołtarz, który mu się podoba, przesyła do domu jego wzór i każe Uriaszowi zbudować kopię. Brązowy ołtarz naszego Ojca zostaje odsunięty na bok, a Uriasz robi, co mu każą.
16 1W siedemnastym roku panowania Pekacha, syna Remaliasza, Achaz, syn Jotama, został królem Judy. 2Achaz miał dwadzieścia lat, gdy został królem; szesnaście lat panował w Jerozolimie. Nie czynił tego, co prawe w oczach naszego Ojca, swego Boga, w przeciwieństwie do swego przodka Dawida. 3Zamiast tego poszedł drogą królów Izraela, a nawet przeprowadził swojego syna przez ogień, naśladując obrzydliwe praktyki narodów, które nasz Ojciec wypędził przed Izraelem. a a v3 Przeprowadzenie dziecka „przez ogień” oznaczało złożenie tego dziecka w ofierze w płomieniach pogańskiemu bogu — okropność, którą nasz Ojciec potępił. 4Składał ofiary i palił kadzidło na wyżynach, na wzgórzach i pod każdym rozłożystym drzewem.
5Wtedy Resin, król Aramu, i Pekach, syn Remaliasza, król Izraela, wyruszyli na wojnę przeciw Jerozolimie; oblegli Achaza, lecz nie mogli go pokonać. 6W tym czasie Resin, król Aramu, odzyskał Elat dla Aramu, wypędził z niego Judejczyków, a Edomici przyszli i mieszkają tam do dziś. 7Achaz wysłał posłów do Tiglat-Pilesera, króla Asyrii: „Jestem twoim sługą i synem. Przyjdź i wybaw mnie z ręki króla Aramu i króla Izraela, którzy mnie atakują”. 8Achaz wziął srebro i złoto, które znajdowały się w domu naszego Ojca i w skarbcach królewskich, i posłał je w darze królowi Asyrii. 9Król Asyrii przychylił się do tego. Zaatakował Damaszek, zdobył go, uprowadził jego mieszkańców do Kir i zabił Resina.
10Gdy król Achaz udał się do Damaszku na spotkanie z Tiglat-Pileserem, królem Asyrii, zobaczył tam ołtarz. Posłał więc kapłanowi Uriaszowi jego wzór i pełny plan, dokładny w każdym szczególe. 11Kapłan Uriasz zbudował ołtarz dokładnie tak, jak król Achaz przysłał z Damaszku, i ukończył go, zanim król Achaz wrócił. 12Gdy król wrócił z Damaszku i zobaczył ołtarz, podszedł do niego i wstąpił na niego. 13Spalił swoją ofiarę całopalną i ofiarę z pokarmów, wylał swoją ofiarę z płynów i pokropił ołtarz krwią swoich ofiar pojednania. 14Przesunął zaś ołtarz z brązu, który stał przed naszym Ojcem, sprzed frontu domu — spomiędzy nowego ołtarza a domem naszego Ojca — na północną stronę nowego ołtarza. 15Król Achaz rozkazał kapłanowi Uriaszowi: „Na wielkim ołtarzu spalaj poranną ofiarę całopalną, wieczorną ofiarę z pokarmów, ofiarę całopalną i ofiarę z pokarmów króla oraz całego ludu tej ziemi: ich ofiary całopalne, ofiary z pokarmów i ofiary z płynów. Pokrop go całą krwią ofiar całopalnych i ofiar krwawych. Ołtarz z brązu zaś pozostanie mój, abym przez niego szukał rady”. 16I kapłan Uriasz uczynił wszystko dokładnie tak, jak rozkazał król Achaz.
17Król Achaz pościnał listwy z ruchomych podstaw i usunął z nich kadzie. Zdjął brązowe Morze z brązowych wołów, które pod nim stały, i postawił je na kamiennej podstawie. 18Ze względu na króla Asyrii usunął z domu naszego Ojca krytą drogę sabatnią, zbudowaną w domu, oraz zewnętrzne wejście królewskie. 19Czy pozostałe czyny Achaza, których dokonał, nie są zapisane w Księdze Kronik Królów Judy? 20Achaz spoczął ze swoimi przodkami i został pochowany z nimi w Mieście Dawida; a jego syn Ezechiasz panował w jego miejsce.