Ο Άχαζ εγκαταλείπει τον δρόμο του Πατέρα μας
Ο Άχαζ καίει τον ίδιο του τον γιο στη φωτιά και αγοράζει την προστασία της Ασσυρίας με το ασήμι του ναού. Έπειτα βλέπει στη Δαμασκό ένα θυσιαστήριο που του αρέσει, στέλνει πίσω το σχέδιο και βάζει τον Ουρία να φτιάξει ένα αντίγραφο. Το χάλκινο θυσιαστήριο του Πατέρα μας παραμερίζεται, και ο Ουρίας κάνει ό,τι του λένε.
16 1Τον δέκατο έβδομο χρόνο της βασιλείας του Φεκάχ, γιου του Ρεμαλία, ο Άχαζ, ο γιος του Ιωθάμ, έγινε βασιλιάς του Ιούδα. 2Ο Άχαζ ήταν είκοσι χρονών όταν έγινε βασιλιάς, και βασίλεψε δεκαέξι χρόνια στην Ιερουσαλήμ. Δεν έκανε το σωστό στα μάτια του Πατέρα μας, του Θεού του, όπως ο πρόγονός του ο Δαβίδ. 3Αντίθετα, ακολούθησε τον δρόμο των βασιλιάδων του Ισραήλ, και μάλιστα πέρασε τον γιο του μέσα από τη φωτιά, μιμούμενος τις βδελυρές συνήθειες των εθνών που ο Πατέρας μας είχε διώξει μπροστά από τον Ισραήλ. a a v3 Το να περάσει κανείς ένα παιδί «μέσα από τη φωτιά» σήμαινε να θυσιάσει το παιδί αυτό μέσα στις φλόγες σε έναν ειδωλολατρικό θεό — μια φρίκη που ο Πατέρας μας είχε καταδικάσει. 4Θυσίαζε και έκαιγε θυμίαμα στους ψηλούς τόπους, στους λόφους και κάτω από κάθε φουντωτό δέντρο.
5Τότε ο Ρεσίν, ο βασιλιάς της Αράμ, και ο Φεκάχ, ο γιος του Ρεμαλία, βασιλιάς του Ισραήλ, ανέβηκαν στην Ιερουσαλήμ για πόλεμο· πολιόρκησαν τον Άχαζ, αλλά δεν μπόρεσαν να τον νικήσουν. 6Εκείνον τον καιρό ο Ρεσίν, ο βασιλιάς της Αράμ, ανέκτησε την Ελάθ για την Αράμ, έδιωξε από εκεί τους Ιουδαίους, και ήρθαν Εδωμίτες που κατοικούν εκεί από τότε. 7Ο Άχαζ έστειλε αγγελιοφόρους στον Τιγλάθ-Φελασάρ, τον βασιλιά της Ασσυρίας, και του είπε: «Εγώ είμαι δούλος σου και γιος σου. Έλα να με σώσεις από τον βασιλιά της Αράμ και από τον βασιλιά του Ισραήλ, που μου επιτίθενται». 8Ο Άχαζ πήρε το ασήμι και το χρυσάφι που βρέθηκαν στον οίκο του Πατέρα μας και στα θησαυροφυλάκια του παλατιού, και τα έστειλε δώρο στον βασιλιά της Ασσυρίας. 9Ο βασιλιάς της Ασσυρίας τον άκουσε. Επιτέθηκε στη Δαμασκό, την κυρίεψε, εξόρισε τον λαό της στην Κιρ και σκότωσε τον Ρεσίν.
10Όταν ο βασιλιάς Άχαζ πήγε στη Δαμασκό για να συναντήσει τον Τιγλάθ-Φελασάρ, τον βασιλιά της Ασσυρίας, είδε εκεί τον βωμό. Έτσι έστειλε στον ιερέα τον Ουρία το σχέδιό του και το πλήρες υπόδειγμά του, ακριβές σε κάθε λεπτομέρεια. 11Ο ιερέας ο Ουρίας έχτισε τον βωμό ακριβώς όπως του είχε στείλει ο βασιλιάς Άχαζ από τη Δαμασκό, και τον τελείωσε πριν γυρίσει ο βασιλιάς Άχαζ. 12Όταν ο βασιλιάς γύρισε από τη Δαμασκό και είδε τον βωμό, τον πλησίασε και ανέβηκε πάνω του. 13Έκαψε το ολοκαύτωμά του και την προσφορά του από σιτάρι, έχυσε τη σπονδή του και ράντισε το αίμα των ειρηνικών θυσιών του πάνω στον βωμό. 14Μετακίνησε τον χάλκινο βωμό που ήταν μπροστά στον Πατέρα μας, από το μπροστινό μέρος του οίκου — ανάμεσα στον καινούριο βωμό και στον οίκο του Πατέρα μας — και τον έβαλε στη βόρεια πλευρά του καινούριου βωμού. 15Ο βασιλιάς Άχαζ πρόσταξε τον ιερέα τον Ουρία: «Πάνω στον μεγάλο βωμό να καις το πρωινό ολοκαύτωμα, τη βραδινή προσφορά από σιτάρι, το ολοκαύτωμα και την προσφορά σιταριού του βασιλιά, και όλου του λαού της χώρας: τα ολοκαυτώματά τους, τις προσφορές σιταριού και τις σπονδές τους. Πάνω του να ραντίζεις όλο το αίμα των ολοκαυτωμάτων και των θυσιών. Ο χάλκινος όμως βωμός είναι δικός μου, για να ζητώ καθοδήγηση». 16Και ο ιερέας ο Ουρίας έκανε τα πάντα ακριβώς όπως είχε προστάξει ο βασιλιάς Άχαζ.
17Ο βασιλιάς Άχαζ έκοψε τα πλαϊνά φατνώματα από τις κινητές βάσεις και αφαίρεσε τις λεκάνες τους. Κατέβασε τη χάλκινη Θάλασσα από τα χάλκινα βόδια που ήταν από κάτω της και την έβαλε πάνω σε πέτρινη βάση. 18Για χάρη του βασιλιά της Ασσυρίας, αφαίρεσε από τον οίκο του Πατέρα μας τη σκεπαστή διάβαση του Σαββάτου που είχε χτιστεί μέσα στον οίκο, και την εξωτερική είσοδο του βασιλιά. 19Τα υπόλοιπα έργα του Άχαζ, όσα έκανε, δεν είναι γραμμένα στο Βιβλίο των Χρονικών των Βασιλιάδων του Ιούδα; 20Ο Άχαζ αναπαύτηκε μαζί με τους προγόνους του και θάφτηκε μαζί τους στην Πόλη του Δαβίδ· και στη θέση του βασίλεψε ο γιος του ο Εζεκίας.
