Prabu Ahas Ninggalake Dalane Sang Rama

Ahas ngobong anaké lanang dhéwé ing geni lan tuku pangayomané Asyur nganggo salaka Pedalemané. Banjur dhèwèké weruh misbyah ing Damsyik sing disenengi, ngirim polané menyang omah, lan ngongkon Uria nggawé tiruané. Misbyah tembagané Rama kita disingkiraké, lan Uria nglakoni apa sing didhawuhaké.

Pasal 16.

Nalika taun kaping pitulas pamarentahane Pekah anake Remalya, Ahas anake Yotam jumeneng ratu ing Yehuda. Nalika jumeneng ratu Ahas yuswa rong puluh taun; lawase ngasta paprentahan nembelas taun ing Yerusalem. Panjenengane ora nglakoni apa kang bener ing paningale Rama kita, Allahe, ora kaya Prabu Dawud leluhure. Nanging panjenengane malah ngambah dalane para ratu ing Israel, malah nganti nglakokake anake metu ing geni, niru kelakuan nistha para bangsa kang wis ditundhung dening Rama kita saka ngarepe wong Israel. ^a Panjenengane saos kurban lan ngobong dupa ana ing panggonan-panggonan kang dhuwur, ing punthuk-punthuk, lan ing sangisore saben wit kang ngrembuyung.

Banjur Rezin ratu ing Aram lan Pekah anake Remalya ratu ing Israel padha nglurug perang menyang Yerusalem; Ahas dikepung, nanging ora bisa dikalahake. Nalika iku Rezin ratu ing Aram ngrebut maneh Elat kanggo Aram, nundhung wong Yehuda saka ing kono, lan wong Edom padha teka sarta manggon ana ing kono nganti saprene. Ahas banjur kongkonan marang Tiglat-Pileser ratu ing Asyur, ature: “Kawula punika abdi saha putra panjenengan. Mugi panjenengan rawuh ngluwari kawula saking ratu ing Aram tuwin ratu ing Israel, ingkang sami nempuh kawula.” Ahas tumuli mundhut salaka lan emas kang ana ing padalemane Rama kita lan ing gedhong rajabranane kraton, banjur dikirimake minangka pisungsung marang ratu ing Asyur. Ratu ing Asyur netepi panyuwune. Panjenengane nempuh Damsyik, ngrebut kutha iku, mboyong wong-wonge menyang Kir, sarta mateni Rezin.

Bareng Prabu Ahas tindak menyang Damsyik arep methukake Tiglat-Pileser ratu ing Asyur, panjenengane mirsa misbyah kang ana ing kono. Mulane banjur ngirimake gambar lan tata rakiting misbyah mau marang Imam Uriya, jangkep kanthi tata kang trewaca ing saben perangane. Imam Uriya banjur yasa misbyah persis kaya kang dikirimake Prabu Ahas saka Damsyik, lan wis rampung sadurunge Prabu Ahas kondur. Bareng Sang Prabu kondur saka Damsyik lan mirsa misbyah mau, panjenengane nyedhaki sarta minggah ing misbyah iku. Panjenengane ngobong kurban obaran lan kurban dhaharan, ngesok kurban unjukan, sarta nyiramake getihing kurban kaslametan ing misbyah mau. Misbyah tembaga kang ana ing ngarsane Rama kita banjur dielih saka ngarepe padaleman — yaiku ing antarane misbyah kang anyar lan padalemane Rama kita — menyang sisih lor misbyah kang anyar mau. Prabu Ahas banjur dhawuh marang Imam Uriya: “Ing misbyah kang gedhe iku obongen kurban obaran ing wayah esuk, kurban dhaharan ing wayah sore, kurban obaran lan kurban dhaharane sang prabu, lan kurban saka sakehe rakyat ing nagara kene: kurban obaran, kurban dhaharan, sarta kurban unjukane. Kabeh getihing kurban obaran lan kurban sembelehan siramna ing misbyah iku. Nanging misbyah tembaga iku kanggo aku, minangka sarana anggonku nyuwun pituduh.” Imam Uriya banjur nindakake samubarang kabeh persis kaya kang wis didhawuhake dening Prabu Ahas.

Prabu Ahas banjur ngethoki tutup-tutup pinggiring ancak-ancak kang bisa dielih-elih, sarta njupuki bokore. Panjenengane ngudhunake bak tembaga kang jeneng Segara saka ing sapi-sapi tembaga kang ana ing sangisore, banjur didekek ing dhasar watu. Marga saka ratu ing Asyur, panjenengane ngilangi dalan payon kanggo dina Sabat kang digawe ana ing padaleman, sarta lawang dalaning ratu kang ana ing jaba, saka padalemane Rama kita. Kang kari saka lelakone Prabu Ahas, apa kang ditindakake, apa ora katulisan ana ing Kitab Babad para Ratu ing Yehuda? Prabu Ahas banjur sumare nunggal karo para leluhure, sarta kasarekake ana ing Kutha Dawud; Hiskia, putrane, nggentosi jumeneng ratu.