Ahaz Riya Bavê me Terikand

Ahaz kurê xwe di agir de dişewitîne û bi zîvê perestgehê parastina Aşûrê dikire. Paşê li Şamê gorîgeheke ku jê hez dike dibîne, nimûneyê dişîne malê, û dide Ûriya ku kopiyekê çêke. Gorîgeha bronz a Bavê me tê alîkî kirin, û Ûriya wek ku jê re tê gotin dike.

Beş 16.

Di sala Pekahê kurê Remalya ya hefdehan de, Ahazê kurê Yotam bû padîşahê Cihûdistanê. Ahaz bîst salî bû dema ku bû padîşah; wî şazdeh salan li Orşelîmê padîşahî kir. Wî tiştê ku di çavên Bavê me yê Xwedayê wî de rast bû, wek bav û kalê xwe Dawid, nekir. Berevajî, wî rêya padîşahên Îsraêlê şopand, heta kurê xwe jî di nav agir re derbas kir, û kiryarên nefretî yên miletên ku Bavê me ew ji ber Îsraêlê dabûn der texlîd kir. ^a Wî li ser cihên bilind, li ser girên, û li bin her darê hişînbûyî qurban kir û bixûr şewitand.

Paşê Rezînê padîşahê Aramê û Pekahê kurê Remalya padîşahê Îsraêlê ji bo şer ber bi Orşelîmê ve meşiyan; wan Ahaz dorpêç kir, lê nikaribûn wî têk bibin. Di wê demê de Rezînê padîşahê Aramê Êlat ji bo Aramê paşve stand, Cihûd ji wê derê qewirandin, û Edomî hatin û ji hingê ve li wê derê jiyane. Ahaz qasid şandin ba Tîglat-Pîleserê padîşahê Aşûrê: “Ez xizmetkar û kurê te me. Were min ji padîşahê Aramê û padîşahê Îsraêlê, yên ku êrîşî min dikin, rizgar bike.” Ahaz zîv û zêrê ku di mala Bavê me û embarên padîşah de hatibûn dîtin stend, û ew wek diyariyekê ji padîşahê Aşûrê re şandin. Padîşahê Aşûrê guh da wî. Wî êrîşî Şamê kir, ew girt, gelê wê sirgûnî Kîrê kir, û Rezîn kuşt.

Dema ku Padîşah Ahaz çû Şamê ku bi Tîglat-Pîleserê padîşahê Aşûrê re hevdîtin bike, wî gorîgeha li wê derê dît. Loma wî nexşe û tev şêweya wê, di her hûrguliyê de rast, ji Ûriyayê kahîn re şand. Kahîn Ûriya gorîgeh tam wek ku Padîşah Ahaz ji Şamê şandibû ava kir, berî ku Padîşah Ahaz vegere qedand. Dema ku padîşah ji Şamê vegeriya û gorîgeh dît, ew nêzîk bû û çû ser wê. Wî qurbana xwe ya şewatê û pêşkêşa xwe ya genim şewitand, pêşkêşa xwe ya vexwarinê rijand, û xwîna qurbanên xwe yên aştiyê li ser gorîgehê reşand. Wî gorîgeha tûncî ya li ber Bavê me ji pêşiya malê — di navbera gorîgeha nû û mala Bavê me de — gihand aliyê bakur ê gorîgeha nû. Padîşah Ahaz ferman da Ûriyayê kahîn: “Li ser gorîgeha mezin qurbana şewatê ya sibehê, pêşkêşa genim ya êvarê, qurbana şewatê û pêşkêşa genim ya padîşah, û yên tev gelê welêt bişewitîne: qurbanên wan ên şewatê, genim û vexwarinê. Hemû xwîna qurbanên şewatê û serjêkirinan li ser wê reşîne. Lê gorîgeha tûncî ya min e ku ez pê rêberiyê bixwazim.” Û Ûriyayê kahîn her tişt tam wek ku Padîşah Ahaz ferman dabû kir.

Padîşah Ahaz textikên alîkan ên sêpayên livbar jê birî û taştên wan rakirin. Wî Behra tûncî ji ser gayên tûncî yên li binê wê daxist û ew danî ser bingehekî kevirî. Ji bo padîşahê Aşûrê, wî rêya nixumandî ya Şebatê ya ku di malê de hatibû avakirin, û deriyê derveyî yê padîşah, ji mala Bavê me rakirin. Ma yên din ên kiryarên Ahaz, tiştê ku wî kir, di Pirtûka Dîrokên Padîşahên Cihûdistanê de ne nivîsandî ne? Ahaz bi bav û kalên xwe re rehet bû, bi wan re li Bajarê Dawid hat definkirin; kurê wî Hizqiya li şûna wî padîşahî kir.