2.بادشاهه 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹اسرائيل جي بادشاهه ايله جي پٽ هوسيع جي ٽئين سال ۾ يهوداه جو بادشاهه احز جو پٽ حزقياه ٿيو. ²جڏهن هو بادشاهه ٿيو تڏهن پنجويهن سالن جو هو، ۽ يروشلم ۾ اُڻٽيهن سالن تائين بادشاهي ڪيائين. سندس ماءُ زڪرياه جي ڌيءُ ابياه هئي. ³جيئن سندس ابي ڏاڏي دائود ڪيو هو، تيئن هن اسان جي پيءُ جي نظر ۾ اهو ڪيو جيڪو سڌو هو. ⁴هن اوچا هنڌ هٽائي ڇڏيا، پاڪ ٿنڀا ڀڃي ڇڏيائين، اشيره کي ڪپي ڇڏيائين، ۽ موسيٰ جي ٺاهيل پيتل جي نانگ کي ٽڪرا ٽڪرا ڪري ڇڏيائين، ڇاڪاڻ تہ ان وقت تائين اسرائيلي ان اڳيان بخور ٻاريندا هئا، ۽ ان کي نحشتان سڏيندا هئا. ^a a v4 نحشتان جي معنيٰ آهي ”پيتل جي شيءِ“، يعني پيتل جي انهيءَ بت لاءِ هڪ حقارت وارو نالو، جيڪو نانگ بڻجي ويو هو، جيڪو ڪنهن وقت اسان جي پيءُ جي طرفان سچي نشاني هو پر هاڻي غلط طريقي سان پوڄيو پئي ويو. ⁵هن اسان جي پيءُ، اسرائيل جي خدا تي ڀروسو ڪيو؛ نہ سندس پوءِ ۽ نہ اڳ، يهوداه جي بادشاهن ۾ ڪو بہ سندس جهڙو هو. ⁶هو اسان جي پيءُ سان چنبڙيل رهيو، سندس پويان هلڻ ڪڏهن بہ نہ ڇڏيائين، ۽ جيڪي حڪم اسان جي پيءُ موسيٰ کي ڏنا هئا سي مڃيائين. ⁷جتي بہ ويو اتي ڪامياب ٿيو، ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ ساڻس گڏ هو. هن اسور جي بادشاهه خلاف بغاوت ڪئي ۽ سندس خدمت ڪرڻ کان انڪار ڪيائين. ⁸هن فلستين کي غزه ۽ ان جي حدن تائين ماريو، نگهبانن جي منار کان وٺي قلعي بند شهر تائين.

⁹حزقياه جي چوٿين سال ۾، جيڪو اسرائيل جي بادشاهه ايله جي پٽ هوسيع جو ستون سال هو، اسور جي بادشاهه سلمنسر سامريه تي چڙهائي ڪئي ۽ ان کي گهيري ۾ آندائين. ¹⁰ٽن سالن پوءِ هنن ان کي قبضي ۾ ڪيو؛ حزقياه جي ڇهين سال ۾، جيڪو اسرائيل جي بادشاهه هوسيع جو نائون سال هو، سامريه قبضي ۾ اچي ويو. ¹¹اسور جي بادشاهه اسرائيل کي جلاوطن ڪري اسور ۾ وٺي ويو، ۽ کين حلح ۾، گوزان جي خابور نديءَ وٽ، ۽ مادين جي شهرن ۾ آباد ڪيائين، ¹²ڇاڪاڻ تہ هنن اسان جي پيءُ جي آواز تي ڌيان نہ ڏنو ۽ سندس عهد ٽوڙي ڇڏيو، يعني جيڪي ڪجهه اسان جي پيءُ جي خادم موسيٰ حڪم ڏنو هو، سو نہ ٻڌائون ۽ نہ ان تي عمل ڪيائون.

اسور يهوداه تي چڙهي اچي ٿو

¹³بادشاهه حزقياه جي چوڏهين سال ۾ اسور جي بادشاهه سنحيرب يهوداه جي سڀني قلعي بند شهرن تي حملو ڪيو ۽ کين قبضي ۾ ڪري ورتائين. ¹⁴پوءِ يهوداه جي بادشاهه حزقياه لخيس ۾ اسور جي بادشاهه ڏانهن چوائي موڪليو تہ ”مون گناهه ڪيو آهي؛ موٽي وڃ، ۽ جيڪو ڪجهه تون مون تي مڙهيندين سو آءٌ کڻندس.“ تڏهن اسور جي بادشاهه يهوداه جي بادشاهه حزقياه تي اٽڪل يارهن ٽن چانديءَ جو ۽ هڪ ٽن سون جو ڀرڻو مڙهيو. ¹⁵حزقياه کيس اها سڀ چاندي ڏني جيڪا اسان جي پيءُ جي گهر ۾ ۽ شاهي خزانن ۾ ملي. ¹⁶ان وقت حزقياه اسان جي پيءُ جي هيڪل جي دروازن ۽ چوکٽن مان اهو سون لاهي ڇڏيو جيڪو يهوداه جي بادشاهه حزقياه پاڻ چاڙهايو هو، ۽ اهو اسور جي بادشاهه کي ڏنائين.

¹⁷اسور جي بادشاهه پنهنجي وڏي سپهه سالار، وڏي افسر ۽ ميداني ڪمانڊر کي وڏي لشڪر سان گڏ لخيس کان يروشلم ۾ بادشاهه حزقياه ڏانهن موڪليو. اهي يروشلم تائين چڙهي آيا ۽ مٿين تلاءَ جي نالي وٽ، ڌوٻين جي ميدان ڏانهن ويندڙ رستي تي بيٺا. ¹⁸هنن بادشاهه کي سڏ ڪيو، تڏهن محل جو نگران حلقياه جو پٽ الياقيم، منشي شبنا ۽ يادداشت نويس آسف جي پٽ يوآه سان گڏ ٻاهر هنن ڏانهن آيو. ¹⁹ميداني ڪمانڊر کين چيو تہ ”حزقياه کي ٻڌايو تہ وڏو بادشاهه، اسور جو بادشاهه، چوي ٿو تہ اهو ڪهڙو ڀروسو آهي جنهن تي تون ڀروسو ٿو ڪرين؟ ²⁰تون چوين ٿو تہ جنگ لاءِ حڪمت عملي ۽ طاقت آهي، پر اها رڳو ڳالهه آهي. هاڻي تون ڪنهن تي ڀروسو ٿو ڪرين، جو تو مون خلاف بغاوت ڪئي آهي؟ ²¹ڏس، تون مصر تي ڀروسو ٿو ڪرين، جيڪو ڀڳل سرڪنڊي جي لٺ آهي، جيڪا ان تي ٽيڪ ڏيندڙ جي هٿ ۾ کپي وڃي ٿي. مصر جو بادشاهه فرعون بہ انهن سڀني لاءِ ائين ئي آهي جيڪي مٿس ڀروسو ڪن ٿا. ²²پر جيڪڏهن تون چوندين تہ ’اسان خداوند پنهنجي خدا تي ڀروسو ڪريون ٿا،‘ تہ ڇا هي اهو ناهي جنهن جا اوچا هنڌ ۽ قربانگاهون حزقياه هٽائي ڇڏيون، ۽ يهوداه ۽ يروشلم کي چيائين تہ ’يروشلم ۾ هن قربانگاهه اڳيان سجدو ڪريو‘؟ ²³هاڻي منهنجي مالڪ اسور جي بادشاهه سان شرط رک: آءٌ تو کي ٻه هزار گهوڙا ڏيندس، جيڪڏهن تون انهن تي سوار چاڙهي سگهين. ²⁴تڏهن تون منهنجي مالڪ جي ننڍي کان ننڍن نوڪرن مان هڪ سردار کي بہ ڪيئن موٽائي سگهندين، جڏهن تہ رٿن ۽ گهوڙسوارن لاءِ مصر تي ڀروسو ٿو ڪرين؟ ²⁵ڇا آءٌ خداوند کانسواءِ هن جڳهه کي برباد ڪرڻ لاءِ ان تي چڙهي آيو آهيان؟ خداوند مون کي فرمايو تہ هن ملڪ تي چڙهائي ڪر ۽ ان کي برباد ڪر.“

²⁶حلقياه جي پٽ الياقيم، شبنا ۽ يوآه ميداني ڪمانڊر کي چيو تہ ”مهرباني ڪري پنهنجن نوڪرن سان ارامي ٻوليءَ ۾ ڳالهاءِ، ڇاڪاڻ تہ اسين اها سمجهون ٿا. ديوار تي ويٺل ماڻهن جي ٻڌندي اسان سان عبراني ۾ نہ ڳالهاءِ.“

²⁷ميداني ڪمانڊر وراڻيو تہ ”ڇا منهنجي مالڪ مون کي اها ڳالهه رڳو تنهنجي مالڪ ۽ تو کي چوڻ لاءِ موڪليو آهي، ۽ ديوار تي ويٺل انهن ماڻهن لاءِ نہ، جيڪي اوهان سان گڏ پنهنجي غلاظت کائيندا ۽ پنهنجو پيشاب پيئندا؟“

²⁸پوءِ ميداني ڪمانڊر بيهي عبراني ۾ وڏي آواز سان رڙ ڪري چيو تہ ”وڏي بادشاهه، اسور جي بادشاهه جو ڪلام ٻڌو! ²⁹بادشاهه چوي ٿو تہ حزقياه اوهان کي ڌوکو نہ ڏئي، ڇاڪاڻ تہ هو اوهان کي سندس هٿان ڇڏائي نٿو سگهي. ³⁰حزقياه اوهان کي خداوند تي ڀروسو ڪرائڻ نہ پائي، ۽ اهو نہ چوي تہ ’خداوند ضرور اسان کي ڇڏائيندو؛ هي شهر اسور جي بادشاهه جي حوالي نہ ڪيو ويندو.‘ ³¹حزقياه جي نہ ٻڌو. اسور جو بادشاهه چوي ٿو تہ مون سان صلح ڪريو ۽ ٻاهر مون وٽ اچو؛ اوهان مان هر ڪو پنهنجي انگور جي ول ۽ انجير جي وڻ مان کائيندو، ۽ پنهنجي حوض مان پاڻي پيئندو، ³²جيستائين آءٌ اوهان کي اوهان جي ملڪ جهڙي ملڪ ۾ وٺي وڃان، جتي اناج، نئون شراب، ماني، انگورن جا باغ، زيتون جا وڻ ۽ ماکي آهي، تہ جيئن اوهين جيئرا رهو ۽ مرو نہ. حزقياه جي نہ ٻڌو؛ هو اوهان کي گمراهه ٿو ڪري، جڏهن چوي ٿو تہ ’خداوند اسان کي ڇڏائيندو.‘ ³³ڇا قومن جي معبودن مان ڪنهن بہ پنهنجي ملڪ کي اسور جي بادشاهه جي هٿان ڇڏايو آهي؟ ³⁴حمات ۽ ارفاد جا معبود ڪٿي آهن؟ سفروائم، هينع ۽ عواه جا معبود ڪٿي آهن؟ ڇا هنن سامريه کي منهنجي هٿان بچايو؟ ³⁵انهن سڀني ملڪن جي معبودن مان ڪنهن پنهنجي ملڪ کي منهنجي هٿان بچايو آهي، جو خداوند يروشلم کي منهنجي هٿان بچائي؟“

³⁶پر ماڻهو خاموش رهيا ۽ کيس هڪ لفظ بہ جواب نہ ڏنائون، ڇاڪاڻ تہ بادشاهه حڪم ڏنو هو تہ ”کيس جواب نہ ڏيو.“ ³⁷پوءِ محل جو نگران حلقياه جو پٽ الياقيم، منشي شبنا ۽ يادداشت نويس آسف جو پٽ يوآه ڦاٽل ڪپڙن سان حزقياه وٽ آيا ۽ ميداني ڪمانڊر جون ڳالهيون کيس ٻڌايائون.