2.بادشاهه 17 FHB Father's Heart Bible™

17 ¹يهوداه جي بادشاهه آحز جي ٻارهين ورهيه ۾ ايلاه جو پٽ هوشع سامريا ۾ اسرائيل جو بادشاهه ٿيو، ۽ نو ورهيه حڪومت ڪيائين. ²هن اسان جي پيءُ جي نظر ۾ بڇڙائي ڪئي، پر پنهنجي کان اڳ وارن اسرائيل جي بادشاهن جهڙي نہ. ³اسور جي بادشاهه شلمنسر هن تي چڙهائي ڪئي، تڏهن هوشع سندس ماتحت ٿي ويو ۽ کيس خراج ڏنائين. ⁴پر اسور جي بادشاهه کي خبر پئجي وئي تہ هوشع بغاوت جو منصوبو ٺاهي رهيو آهي، ڇاڪاڻ تہ هن مصر جي بادشاهه سو ڏانهن قاصد موڪليا هئا ۽ اسور جي بادشاهه کي سالياني خراج ڏيڻ بند ڪري ڇڏيو هئائين. تنهنڪري اسور جي بادشاهه کيس پڪڙي قيد خاني ۾ ٻڌي ڇڏيو. ⁵اسور جي بادشاهه سڄي ملڪ تي حملو ڪيو، سامريا تائين چڙهي آيو ۽ ٽن ورهين تائين ان جو گهيرو ڪيائين.

سامريا اسور جي هٿ ۾ اچي ويو

⁶هوشع جي نائين ورهيه ۾ اسور جي بادشاهه سامريا کي کسي ورتو ۽ اسرائيل کي اسور ڏانهن جلاوطن ڪري، کين حلح ۾، گوزان جي درياهه خابور جي ڪناري تي ۽ مادين جي شهرن ۾ آباد ڪيائين.

⁷هي سڀ ان ڪري ٿيو جو اسرائيل جي ماڻهن اسان جي پيءُ جي خلاف گناهه ڪيو، جنهن اهي مصر مان، مصر جي بادشاهه فرعون جي هٿ هيٺان ڪڍي آندا هئا، ۽ هنن ٻين معبودن جي عبادت ڪئي، ⁸۽ انهن قومن جي رسمن تي هلڻ لڳا جن کي اسان جي پيءُ سندن اڳيان ڪڍي ڇڏيو هو، ۽ انهن رسمن تي بہ جيڪي اسرائيل جي بادشاهن جاري ڪيون هيون. ⁹اسرائيل جي ماڻهن ڳجهيءَ طرح اسان جي پيءُ جي خلاف اهي ڪم ڪيا جيڪي ڏوهه هئا، ۽ پنهنجن سڀني شهرن ۾، نگهبانن جي ٽاور کان وٺي قلعي بند شهر تائين، اوچا هنڌ ٺاهيائون. ¹⁰هنن هر اوچي ٽڪريءَ تي ۽ هر سائي وڻ هيٺان پاڪ ٿنڀا ۽ اشيرا جا ٿنڀا کڙا ڪيائون. ¹¹هر اوچي هنڌ تي هنن بخور ٻاريو، انهن قومن وانگر جن کي اسان جي پيءُ سندن اڳيان ڪڍي ڇڏيو هو. هنن اهڙيون بڇڙايون ڪيون جن اسان جي پيءُ کي ڪاوڙ ڏياري ڇڏي.

¹²هنن بتن جي خدمت ڪئي، جيتوڻيڪ اسان جي پيءُ کين چيو هو تہ ”اوهان کي هي نہ ڪرڻو آهي.“ ¹³اسان جي پيءُ هر نبيءَ ۽ غيب دان جي وسيلي اسرائيل ۽ يهوداه کي خبردار ڪيو تہ ”پنهنجين بڇڙين واٽن کان موٽو ۽ منهنجا حڪم ۽ فرمان مڃو—اها سڄي شريعت جيڪا مون اوهان جي ابن ڏاڏن کي ڏني ۽ پنهنجن ٻانهن نبين جي وسيلي اوهان ڏانهن موڪلي.“

¹⁴پر هنن نہ ٻڌو. پنهنجن ابن ڏاڏن وانگر، جن اسان جي پيءُ تي ڀروسو نہ ڪيو هو، هنن پنهنجون ڳچيون سخت ڪري ڇڏيون. ¹⁵هنن سندس فرمان، پنهنجن ابن ڏاڏن سان ڪيل عهد ۽ سندس تنبيهون رد ڪري ڇڏيون. هنن بيڪار بتن جي پٺيان لڳي پاڻ بہ بيڪار ٿي پيا، ۽ چوڌاري جي انهن قومن جي نقل ڪيائون جن جي نقل ڪرڻ کان اسان جي پيءُ کين منع ڪئي هئي. ¹⁶هنن اسان جي پيءُ جا سڀ حڪم ڇڏي ڏنا، ڳئون جي ٻچي جا ٻه ڍاريل بت ۽ هڪ اشيرا جو ٿنڀو ٺاهيائون، آسمان جي سڀني تارن جي لشڪر آڏو سجدو ڪيائون ۽ بعل جي خدمت ڪيائون. ¹⁷هنن پنهنجا پٽ ۽ ڌيئرون باهہ ۾ ساڙي قربانيون ڪيون، فال ڪڍيائون ۽ جادوگري ڪيائون، ۽ اسان جي پيءُ جي اڳيان بڇڙائي ڪرڻ لاءِ پاڻ کي وڪڻي ڇڏيائون، ۽ سندس ڪاوڙ ڀڙڪائيندا رهيا. ¹⁸تنهنڪري اسان جو پيءُ اسرائيل تي سخت ڪاوڙيو ۽ کين پنهنجي حضور مان ڪڍي ڇڏيائين. رڳو يهوداه جو قبيلو باقي رهيو، ¹⁹يهوداه بہ اسان جي پيءُ جا حڪم نہ مڃيا، بلڪ اسرائيل جي رسمن تي هليو. ²⁰تنهنڪري اسان جي پيءُ اسرائيل جي سڄي اولاد کي رد ڪري ڇڏيو، کين مصيبت ۾ وجهي ڇڏيائين ۽ لٽيرن جي حوالي ڪيائين، ايتري تائين جو کين پنهنجي حضور مان ڪڍي ڇڏيائين. ²¹جڏهن اسان جي پيءُ اسرائيل کي دائود جي گهراڻي کان ڦاڙي ڇڏيو، تڏهن هنن نباط جي پٽ يربعام کي پنهنجو بادشاهه بڻايو. يربعام اسرائيل کي اسان جي پيءُ جي پٺيان هلڻ کان هٽائي ڇڏيو ۽ کين وڏي گناهه ۾ ڦاسايائين. ²²اسرائيل جا ماڻهو يربعام جي ڪيل سڀني گناهن ۾ لڳا رهيا؛ انهن کان نہ موٽيا، ²³ايتري تائين جو اسان جي پيءُ اسرائيل کي پنهنجي حضور مان ڪڍي ڇڏيو، جيئن هن پنهنجن ٻانهن نبين جي وسيلي فرمايو هو. تنهنڪري اسرائيل پنهنجي ملڪ مان اسور ڏانهن جلاوطن ٿيو، ۽ اڄ تائين اتي ئي آهي.

ڌارين ماڻهن جو ملڪ ۾ وسڻ

²⁴اسور جي بادشاهه بابل، ڪوتا، عوا، حمات ۽ سفروائم مان ماڻهو آڻي، اسرائيل جي جاءِ تي سامريا جي شهرن ۾ وسايائين. هنن سامريا تي قبضو ڪيو ۽ ان جي شهرن ۾ رهڻ لڳا. ²⁵جڏهن هو شروع ۾ اتي رهڻ لڳا، تڏهن هنن اسان جي پيءُ جي عبادت نہ ڪئي؛ تنهنڪري هن کين شينهن موڪليا، جن هنن مان ڪن کي ماري ڇڏيائون. ²⁶هنن اسور جي بادشاهه کي چيو تہ ”جيڪي قومون تو سامريا جي شهرن ۾ جلاوطن ڪري آنديون، سي نہ ٿيون ڄاڻن تہ ملڪ جو معبود ڇا ٿو گهري. تنهنڪري هن کين شينهن موڪليا آهن، جيڪي کين ماري رهيا آهن، ڇاڪاڻ تہ اهي نہ ٿا ڄاڻن تہ ملڪ جو معبود ڇا ٿو گهري.“

²⁷اسور جي بادشاهه حڪم ڏنو تہ ”جن ڪاهنن کي اوهان سامريا مان جلاوطن ڪيو، انهن مان هڪڙي کي واپس موڪليو. هو اتي رهي ۽ ماڻهن کي سيکاري تہ ملڪ جو معبود ڇا ٿو گهري.“

²⁸تنهنڪري سامريا مان جلاوطن ڪيل ڪاهنن مان هڪ بيت ايل ۾ اچي رهيو ۽ کين سيکاريائين تہ اسان جي پيءُ جي عبادت ڪيئن ڪجي.

²⁹پر هر قوم پنهنجا معبود ٺاهي، انهن کي اوچن هنڌن جي انهن مندرن ۾ رکيائين جيڪي سامريا وارن ٺاهيا هئا، هر قوم انهن شهرن ۾ جتي رهندي هئي. ³⁰بابل جي ماڻهن سڪوٿ بنوٿ ٺاهيو، ڪوتا وارن نرگل ٺاهيو، حمات وارن اشيما ٺاهيو، ³¹عوا وارن نبحز ۽ ترتق ٺاهيا، سفروائم وارن پنهنجا ٻار باهہ ۾ ساڙي سفروائم جي معبودن ادرمليڪ ۽ عنمليڪ لاءِ قرباني طور چاڙهيا. ³²هو اسان جي پيءُ جي عبادت بہ ڪندا هئا، پر پاڻ مان هر قسم جا ماڻهو اوچن هنڌن لاءِ ڪاهن مقرر ڪيائون، جن مندرن ۾ سندن لاءِ قربانيون چاڙهيون. ³³هو اسان جي پيءُ جي عبادت بہ ڪندا هئا، پر جن قومن مان کين جلاوطن ڪيو ويو هو، تن جي رسمن موجب پنهنجن معبودن جي بہ خدمت ڪندا هئا. ³⁴اڄ تائين هو پنهنجين اڳين رسمن تي قائم آهن. نہ اسان جي پيءُ جي عبادت ٿا ڪن، نہ ئي انهن فرمانن، قاعدن، شريعت ۽ حڪم تي هلن ٿا جيڪي اسان جي پيءُ يعقوب جي اولاد کي ڏنا هئا، جنهن جو نالو هن اسرائيل رکيو هو.

³⁵جڏهن اسان جي پيءُ هنن سان عهد ڪيو، تڏهن کين حڪم ڏنائين تہ ”ٻين معبودن جي عبادت نہ ڪجو، نہ سندن اڳيان سجدو ڪجو، نہ سندن خدمت ڪجو، نہ کين قرباني چاڙهجو. ³⁶پر اوهان جو پيءُ جنهن اوهان کي وڏي قدرت ۽ ڊگهي ٻانهن سان مصر مان ڪڍي آندو، سندس عبادت ڪريو. سندس اڳيان سجدو ڪريو؛ کيس قرباني چاڙهيو. ³⁷جيڪي فرمان، قاعدا، شريعت ۽ حڪم هن اوهان لاءِ لکيا آهن، تن تي هميشہ احتياط سان هلندا رهجو. ٻين معبودن جي عبادت نہ ڪجو. ³⁸جيڪو عهد مون اوهان سان ڪيو آهي، تنهن کي نہ وسارجو، ۽ ٻين معبودن جي عبادت نہ ڪجو. ³⁹بلڪ اوهان جي پيءُ جي عبادت ڪريو، تہ هو اوهان کي اوهان جي سڀني دشمنن جي هٿ کان ڇڏائيندو.“

⁴⁰پر هنن نہ ٻڌو، بلڪ پنهنجين اڳين رسمن تي قائم رهيا. ⁴¹انهن قومن اسان جي پيءُ جي عبادت بہ ڪئي ۽ پنهنجن بتن جي خدمت بہ ڪئي. سندن ٻار ۽ پوٽا بہ اڄ تائين اهوئي ڪن ٿا جيڪو سندن ابن ڏاڏن ڪيو هو.