Hormat dina Ibadah jeung Katartiban

Dua masalah dina patepungan: sirah ditiungan atawa henteu nalika ngadoa ka Rama urang, jeung Perjamuan Gusti nu di dinya nu beunghar dahar tiheula bari nu miskin kalaparan. Anu pamungkas éta sababna sawaréh lemah jeung gering — maranéhna dahar tanpa ngabédakeun awak. Silih antosan.

Pasal 11.

Turutan kalakuan sim kuring, sakumaha sim kuring oge nurutan Kristus.

Ayeuna sim kuring muji ka aranjeun, sabab aranjeun inget ka sim kuring dina sagala perkara, sarta nyekel pageuh adat-adat anu ku sim kuring diwariskeun ka aranjeun. Ayeuna sim kuring hayang aranjeun terang: sirahna unggal lalaki teh Kristus, sirahna awewe teh lalaki, sarta sirahna Kristus teh Rama urang. Unggal lalaki anu ngadoa atawa nubuat kalawan sirahna ditutupan, eta ngahina ka sirahna. Sabalikna, unggal awewe anu ngadoa atawa nubuat kalawan sirahna henteu ditutupan, eta ngahina ka sirahna—sarua bae jeung sirahna dicukur gundul. Lamun awewe embung nutupan sirahna, keun bae buukna dipotong; tapi lantaran matak era pikeun awewe mun buukna dipotong atawa sirahna dicukur gundul, sing nutupan sirahna. Ari lalaki mah ulah nutupan sirahna, sabab manehna teh gambar jeung kamulyaan Rama urang; ari awewe mah kamulyaan lalaki. Sabab lalaki teh lain asalna ti awewe, tapi awewe anu asalna ti lalaki. Lalaki oge lain diciptakeun pikeun awewe, tapi awewe anu diciptakeun pikeun lalaki. Ku sabab eta, awewe kudu make tanda kakawasaan dina sirahna, ku karana para malaikat.

Sanajan kitu, sajeroning Gusti mah awewe teu bisa misah ti lalaki, lalaki oge teu bisa misah ti awewe. Sabab sakumaha awewe asalna ti lalaki, kitu deui lalaki lahir ngaliwatan awewe; sagala perkara asalna ti Rama urang. Timbang-timbang ku aranjeun sorangan: pantes kitu awewe ngadoa ka Rama urang bari sirahna henteu ditutupan? Lain cara alam oge ngajarkeun ka aranjeun, yen buuk panjang dina lalaki teh matak era pikeun manehna, tapi ari awewe mah lamun buukna panjang, eta jadi kamulyaanana, sabab buukna dipaparin pikeun jadi tutup sirahna. Upama aya anu rek ngabantah perkara ieu, kami teu boga adat kitu, kitu deui gareja-gareja kagungan Rama urang.

Meja Gusti Dihinakeun

Dina mere papatah ieu, sim kuring henteu muji ka aranjeun, sabab kumpulan aranjeun teh lain jadi leuwih hade, tapi jadi leuwih goreng. Kahiji, sabab waktu aranjeun kumpul minangka hiji gareja, sim kuring ngadenge yen di aranjeun aya pasalia, sarta sim kuring rada percaya kana hal eta. Memang pasalia teh kudu aya di aranjeun, sangkan jelas saha anu bener-bener sajati di antara aranjeun. Jadi, waktu aranjeun kumpul di hiji tempat, anu didahar teh lain Jamuan Gusti. Sabab waktu dahar, masing-masing buru-buru ngahakanan kadaharanana sorangan—nu saurang kalaparan, nu saurang deui mabok. Naha aranjeun teu baroga imah pikeun dahar jeung nginum? Atawa aranjeun ngahina kana gareja kagungan Rama urang sarta ngerakeun jelema-jelema anu teu barogaeun? Kudu kumaha sim kuring nyarita ka aranjeun? Kudu muji? Dina perkara ieu mah sim kuring moal muji.

Sabab anu ku sim kuring ditampa ti Gusti, eta oge anu diwariskeun ka aranjeun: nya eta Gusti Yesus, dina peuting waktu Anjeunna dihianat, nyandak roti,

sanggeus muji sukur, tuluy disemplekkeun bari ngalahir, “Ieu teh salira Kami, pikeun aranjeun; pilampah ieu pikeun ngimutan ka Kami.” Kitu deui, sanggeus tuang, Anjeunna nyandak lumur bari ngalahir, “Ieu lumur teh perjangjian anyar dina getih Kami. Pilampah ieu, unggal aranjeun nginum, pikeun ngimutan ka Kami.”

Satiap aranjeun ngadahar ieu roti jeung nginum tina ieu lumur, aranjeun ngembarkeun pupusna Gusti nepi ka Anjeunna sumping deui.

Ku sabab eta, sing saha anu ngadahar roti atawa nginum tina lumur Gusti kalawan teu pantes, manehna salah ka salira jeung getih Gusti. Hade unggal jelema mariksa heula dirina sorangan, kakara ngadahar roti jeung nginum tina lumur. Sabab sing saha anu ngadahar jeung nginum bari teu ngabedakeun salira Gusti, manehna ngadahar jeung nginum hukuman pikeun dirina sorangan. Nya kitu sababna loba di aranjeun anu lemah jeung gering, jeung aya sawatara anu geus maraot. Tapi lamun urang mariksa diri sorangan kalawan bener, urang moal dihukum. Waktu Gusti ngahukum urang, eta teh Anjeunna ngawarah urang, supaya urang ulah dihukum bareng jeung ieu dunya. Ku sabab eta, dulur-dulur, lamun aranjeun kumpul rek dalahar, kudu silih dagoan. Lamun aya anu lapar, sing dahar di imah heula, supaya kumpulan aranjeun ulah mawa hukuman. Sesana engke ku sim kuring diberesan ana sim kuring datang.