1 कोरिन्थी 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹जसरी म ख्रीष्टको अनुकरण गर्छु, त्यसरी नै तिमीहरू मेरो अनुकरण गर्नेहरू होओ।

²अब तिमीहरूले हरेक कुरामा मलाई सम्झेका, र मैले सुम्पेझैँ परम्पराहरू पालन गरेका कारण म तिमीहरूको प्रशंसा गर्छु। ³अब म तिमीहरूलाई यो थाहा होस् भन्ने चाहन्छु: हरेक पुरुषको शिर ख्रीष्ट हुनुहुन्छ, स्त्रीको शिर पुरुष हो, र ख्रीष्टको शिर हाम्रा पिता हुनुहुन्छ। ⁴शिर ढाकेर प्रार्थना वा अगमवाणी गर्ने हरेक पुरुषले आफ्नो शिरको अनादर गर्छ। ⁵तर शिर नढाकी प्रार्थना वा अगमवाणी गर्ने हरेक स्त्रीले आफ्नो शिरको अनादर गर्छे—यो त शिर मुडाएजस्तै हो। ⁶यदि कुनै स्त्रीले आफ्नो शिर ढाक्न इन्कार गर्छे भने, त्यसको कपाल काटियोस्; तर स्त्रीको कपाल काटिनु वा शिर मुडाइनु लाजमर्दो कुरा हुनाले, त्यसले आफ्नो शिर ढाकोस्। ⁷पुरुषले आफ्नो शिर ढाक्नु हुँदैन, किनकि ऊ हाम्रा पिताको प्रतिरूप र महिमा हो; स्त्री भने पुरुषको महिमा हो। ⁸किनकि पुरुष स्त्रीबाट आएन, तर स्त्री पुरुषबाट आई। ⁹न त पुरुष स्त्रीको निम्ति सृष्टि गरियो, तर स्त्री पुरुषको निम्ति सृष्टि गरियो। ¹⁰यसकारण, स्वर्गदूतहरूको कारण, स्त्रीको शिरमा अधिकारको चिन्ह हुनुपर्छ।

¹¹तापनि, प्रभुमा स्त्री पुरुषबिना स्वतन्त्र छैन, न त पुरुष स्त्रीबिना स्वतन्त्र छ। ¹²किनकि जसरी स्त्री पुरुषबाट आई, त्यसरी नै पुरुष स्त्रीद्वारा आउँछ; सबै कुरा हाम्रा पिताबाट आउँछ। ¹³तिमीहरू आफैँ न्याय गर: स्त्रीले शिर नढाकी हाम्रा पितासँग प्रार्थना गर्नु सुहाउँछ र? ¹⁴के प्रकृति आफैँले तिमीहरूलाई यो सिकाउँदैन, कि पुरुषको लामो कपाल त्यसको निम्ति अपमान हो, ¹⁵तर स्त्रीको लामो कपाल छ भने, त्यो त्यसको महिमा हो, किनकि त्यसको कपाल त्यसलाई ढाक्ने वस्त्रको रूपमा दिइएको छ। ¹⁶यस विषयमा कसैले विवाद गर्न चाहन्छ भने, हामीसँग त्यस्तो कुनै चलन छैन, न त हाम्रा पिताका मण्डलीहरूसँग नै छ।

प्रभुको भोजको अनादर

¹⁷यो निर्देशन दिँदा, म तिमीहरूको प्रशंसा गर्दिनँ, किनकि तिमीहरू भलाइको निम्ति होइन, बरु हानिको निम्ति भेला हुन्छौ। ¹⁸पहिलो कुरा त, तिमीहरू मण्डलीको रूपमा भेला हुँदा, तिमीहरूका बीचमा विभाजनहरू छन् भन्ने म सुन्छु, र यसलाई म केही हदसम्म विश्वास गर्छु। ¹⁹किनकि तिमीहरूका बीचमा विभाजनहरू हुनु पनि आवश्यक छ, ताकि तिमीहरूमध्ये साँचा को रहेछन् भनी प्रकट होस्। ²⁰त्यसैले, तिमीहरू एकै ठाउँमा भेला हुँदा, तिमीहरूले खाने त प्रभु-भोज होइन। ²¹किनकि खाँदा, हरेकले आआफ्नै भोजन लिएर अघि बढ्छ—कोही भोकै रहन्छ, त कोही मातिन्छ। ²²के तिमीहरूसँग खान र पिउनलाई घरहरू छैनन्? अथवा के तिमीहरू हाम्रा पिताको मण्डलीलाई तुच्छ ठान्छौ, र केही नभएकाहरूलाई लज्जित पार्छौ? म तिमीहरूलाई के भनूँ? के तिमीहरूको प्रशंसा गरूँ? यस कुरामा म तिमीहरूको प्रशंसा गर्दिनँ।

²³किनकि मैले प्रभुबाट जे पाएँ, त्यही मैले तिमीहरूलाई पनि सुम्पेँ: प्रभु येशू, उहाँलाई धोका दिइएको रात, रोटी लिनुभयो,

²⁴धन्यवाद चढाएपछि, उहाँले त्यसलाई भाँच्नुभयो र भन्नुभयो, “यो मेरो शरीर हो, जुन तिमीहरूका निम्ति हो; मेरो सम्झनामा यसै गर।” ²⁵त्यसै गरी, भोजनपछि, उहाँले कचौरा पनि लिनुभयो, र भन्नुभयो, “यो कचौरा मेरो रगतमा भएको नयाँ करार हो। जहिले यो पिउँछौ, तहिले मेरो सम्झनामा यसै गर।”

²⁶जति पटक तिमीहरू यो रोटी खान्छौ र यो कचौराबाट पिउँछौ, उहाँ नआउनुभएसम्म तिमीहरूले प्रभुको मृत्युको घोषणा गर्छौ।

²⁷यसकारण जसले अयोग्य तवरले प्रभुको रोटी खान्छ वा उहाँको कचौराबाट पिउँछ, त्यो प्रभुको शरीर र रगतको दोषी हुन्छ। ²⁸मानिसले आफैँलाई जाँचोस्, अनि त्यो रोटी खाओस् र त्यो कचौराबाट पिओस्। ²⁹किनकि शरीरलाई नचिनिकन खाने र पिउने जोसुकैले आफैँमाथि दण्ड खान्छ र पिउँछ। ³⁰यसैकारण तिमीहरूमध्ये धेरै जना कमजोर र रोगी छन्, र कति त निदाइसकेका छन्। ³¹तर हामीले आफैँलाई ठीकसँग जाँच्यौँ भने, हामीमाथि न्याय हुनेछैन। ³²प्रभुले हामीमाथि न्याय गर्नुहुँदा, उहाँले हामीलाई अनुशासन दिनुहुन्छ, ताकि हामी संसारसँगै दोषी नठहरियौँ। ³³त्यसैले, हे मेरा भाइबहिनी हो, तिमीहरू खान भेला हुँदा, एकअर्कालाई पर्खनू। ³⁴कोही भोकाएको छ भने, त्यो घरमै खाओस्, ताकि तिमीहरूको भेला दण्डको निम्ति नहोस्। बाँकी कुराहरू म आउँदा मिलाउनेछु।