Προς Κορινθίους Α΄ 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹Να με μιμείστε, όπως κι εγώ μιμούμαι τον Χριστό.

²Σας επαινώ που με θυμάστε σε όλα και κρατάτε τις παραδόσεις όπως σας τις παρέδωσα. ³Θέλω όμως να ξέρετε: κεφαλή κάθε άντρα είναι ο Χριστός, κεφαλή της γυναίκας είναι ο άντρας, και κεφαλή του Χριστού είναι ο Πατέρας μας. ⁴Κάθε άντρας που προσεύχεται ή προφητεύει με καλυμμένο το κεφάλι του ατιμάζει την κεφαλή του. ⁵Κάθε γυναίκα όμως που προσεύχεται ή προφητεύει με ακάλυπτο το κεφάλι της ατιμάζει την κεφαλή της — είναι το ίδιο σαν να το έχει ξυρισμένο. ⁶Αν μια γυναίκα αρνείται να καλύψει το κεφάλι της, ας κόψει τα μαλλιά της· επειδή όμως είναι ντροπή για μια γυναίκα να κόψει τα μαλλιά της ή να ξυρίσει το κεφάλι της, ας το καλύψει. ⁷Ο άντρας δεν πρέπει να καλύπτει το κεφάλι του, αφού είναι εικόνα και δόξα του Πατέρα μας· η γυναίκα όμως είναι δόξα του άντρα. ⁸Γιατί ο άντρας δεν προήλθε από τη γυναίκα, αλλά η γυναίκα από τον άντρα. ⁹Ούτε δημιουργήθηκε ο άντρας για τη γυναίκα, αλλά η γυναίκα για τον άντρα. ¹⁰Γι’ αυτό η γυναίκα πρέπει να έχει στο κεφάλι της σημάδι εξουσίας, εξαιτίας των αγγέλων.

¹¹Όμως, μέσα στον Κύριο, ούτε η γυναίκα υπάρχει χωρίς τον άντρα ούτε ο άντρας χωρίς τη γυναίκα. ¹²Γιατί όπως η γυναίκα προήλθε από τον άντρα, έτσι και ο άντρας έρχεται στον κόσμο μέσω της γυναίκας· και τα πάντα προέρχονται από τον Πατέρα μας. ¹³Κρίνετε μόνοι σας: ταιριάζει σε μια γυναίκα να προσεύχεται στον Πατέρα μας με ακάλυπτο το κεφάλι; ¹⁴Δε σας διδάσκει η ίδια η φύση ότι τα μακριά μαλλιά σ’ έναν άντρα είναι ντροπή γι’ αυτόν, ¹⁵ενώ, αν μια γυναίκα έχει μακριά μαλλιά, είναι δόξα γι’ αυτήν, γιατί τα μαλλιά τής δόθηκαν σαν κάλυμμα; ¹⁶Αν κάποιος θέλει να φιλονικήσει γι’ αυτό, εμείς τέτοια συνήθεια δεν έχουμε, ούτε και οι εκκλησίες του Πατέρα μας.

Η ατίμωση του τραπεζιού του Κυρίου

¹⁷Δίνοντας αυτή την εντολή, δε σας επαινώ, γιατί οι συνάξεις σας δεν σας κάνουν καλύτερους αλλά χειρότερους. ¹⁸Πρώτα πρώτα, όταν συναθροίζεστε σαν εκκλησία, ακούω πως υπάρχουν διαιρέσεις ανάμεσά σας, και εν μέρει το πιστεύω. ¹⁹Πρέπει βέβαια να υπάρχουν και διαιρέσεις ανάμεσά σας, ώστε να φανερωθούν οι γνήσιοι ανάμεσά σας. ²⁰Όταν λοιπόν συγκεντρώνεστε στον ίδιο τόπο, δεν τρώτε το Δείπνο του Κυρίου. ²¹Γιατί, καθώς τρώτε, ο καθένας βιάζεται να πάρει το δικό του δείπνο — κι έτσι ο ένας πεινάει κι ο άλλος μεθάει. ²²Δεν έχετε σπίτια για να τρώτε και να πίνετε; Ή περιφρονείτε την εκκλησία του Πατέρα μας και ντροπιάζετε αυτούς που δεν έχουν τίποτα; Τι να σας πω; Να σας επαινέσω; Γι’ αυτό δε σας επαινώ.

²³Γιατί εγώ παρέλαβα από τον Κύριο αυτό που και σας παρέδωσα: ο Κύριος Ιησούς, τη νύχτα που προδόθηκε, πήρε ψωμί,

²⁴κι αφού ευχαρίστησε, το έκοψε και είπε: «Αυτό είναι το σώμα μου, για χάρη σας· αυτό να κάνετε για να με θυμάστε». ²⁵Το ίδιο, μετά το δείπνο, πήρε και το ποτήρι, λέγοντας: «Αυτό το ποτήρι είναι η νέα διαθήκη με το αίμα μου. Αυτό να κάνετε, κάθε φορά που πίνετε, για να με θυμάστε».

²⁶Κάθε φορά λοιπόν που τρώτε αυτό το ψωμί και πίνετε αυτό το ποτήρι, διακηρύττετε τον θάνατο του Κυρίου, μέχρι να έρθει.

²⁷Επομένως, όποιος τρώει το ψωμί ή πίνει το ποτήρι του Κυρίου ανάξια, γίνεται ένοχος απέναντι στο σώμα και στο αίμα του Κυρίου. ²⁸Ας δοκιμάζει ο καθένας τον εαυτό του, κι έπειτα ας τρώει το ψωμί και ας πίνει το ποτήρι. ²⁹Γιατί όποιος τρώει και πίνει χωρίς να διακρίνει το σώμα, τρώει και πίνει την καταδίκη του. ³⁰Γι’ αυτό πολλοί ανάμεσά σας είναι αδύναμοι κι άρρωστοι, και αρκετοί έχουν κοιμηθεί. ³¹Αν όμως κρίναμε σωστά τον εαυτό μας, δε θα κρινόμασταν. ³²Όταν όμως μας κρίνει ο Κύριος, μας παιδαγωγεί, για να μην καταδικαστούμε μαζί με τον κόσμο. ³³Γι’ αυτό, αδέρφια μου, όταν συγκεντρώνεστε για να φάτε, περιμένετε ο ένας τον άλλον. ³⁴Αν κάποιος πεινάει, ας τρώει στο σπίτι του, για να μη γίνονται οι συνάξεις σας αφορμή καταδίκης. Τα υπόλοιπα θα τα τακτοποιήσω όταν έρθω.