કોરીંથીઓને પહેલો પત્ર 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹જેમ હું ખ્રિસ્તનું અનુકરણ કરું છું, તેમ તમે મારું અનુકરણ કરનારા થાઓ.

²હવે હું તમારાં વખાણ કરું છું, કારણ તમે દરેક બાબતમાં મને સંભારો છો અને જે પરંપરાઓ મેં તમને સોંપી, તે તમે પાળો છો. ³હવે હું તમને જણાવવા ચાહું છું: દરેક પુરુષનું શિર ખ્રિસ્ત છે, સ્ત્રીનું શિર પુરુષ છે, અને ખ્રિસ્તનું શિર આપણા પિતા છે. ⁴જે દરેક પુરુષ પોતાનું માથું ઢાંકીને પ્રાર્થના કે ભવિષ્યવાણી કરે છે, તે પોતાના શિરનું અપમાન કરે છે. ⁵પણ જે દરેક સ્ત્રી પોતાનું માથું ઉઘાડું રાખીને પ્રાર્થના કે ભવિષ્યવાણી કરે છે, તે પોતાના શિરનું અપમાન કરે છે—એ તો માથું મૂંડાવવા સમાન જ છે. ⁶જો સ્ત્રી પોતાનું માથું ઢાંકવાની ના પાડે, તો તેના વાળ કાપી નાખવા દો; પણ સ્ત્રીને માટે વાળ કપાવવા કે માથું મૂંડાવવું શરમજનક હોવાથી, તે પોતાનું માથું ઢાંકે. ⁷પુરુષે પોતાનું માથું ઢાંકવું ન જોઈએ, કારણ તે આપણા પિતાની પ્રતિમા તથા મહિમા છે; સ્ત્રી પુરુષનો મહિમા છે. ⁸કેમ કે પુરુષ સ્ત્રીમાંથી આવ્યો નથી, પણ સ્ત્રી પુરુષમાંથી આવી. ⁹પુરુષ સ્ત્રીને માટે ઉત્પન્ન કરાયો ન હતો, પણ સ્ત્રી પુરુષને માટે. ¹⁰એ માટે સ્ત્રીએ દૂતોને લીધે પોતાના માથા પર અધિકારની નિશાની રાખવી જોઈએ.

¹¹તોપણ, પ્રભુમાં સ્ત્રી પુરુષ વિના સ્વતંત્ર નથી, તેમ જ પુરુષ સ્ત્રી વિના સ્વતંત્ર નથી. ¹²કેમ કે જેમ સ્ત્રી પુરુષમાંથી આવી, તેમ પુરુષ સ્ત્રી દ્વારા આવે છે; બધું આપણા પિતા તરફથી આવે છે. ¹³તમે પોતે જ વિચારો: શું સ્ત્રીને માથું ઉઘાડું રાખીને આપણા પિતાને પ્રાર્થના કરવી શોભે છે? ¹⁴શું કુદરત પોતે તમને શીખવતી નથી કે પુરુષ માટે લાંબા વાળ તેને માટે શરમ છે, ¹⁵પણ જો સ્ત્રીને લાંબા વાળ હોય, તો તે તેનો મહિમા છે, કારણ તેના વાળ તેને આચ્છાદન તરીકે આપવામાં આવ્યા છે. ¹⁶જો કોઈ આ વિશે તકરાર કરવા માગતો હોય, તો અમારામાં એવો કોઈ રિવાજ નથી, તેમ જ આપણા પિતાની મંડળીઓમાં પણ નથી.

પ્રભુના ભોજનનું અપમાન

¹⁷આ સૂચના આપતાં, હું તમારાં વખાણ કરતો નથી, કારણ તમે ભેગા મળો છો ત્યારે સારા માટે નહિ પણ ખરાબ માટે ભેગા થાઓ છો. ¹⁸કેમ કે પહેલું, જ્યારે તમે મંડળી તરીકે ભેગા મળો છો, ત્યારે તમારામાં ભાગલા છે એવું હું સાંભળું છું, અને થોડું માનું પણ છું. ¹⁹કેમ કે તમારામાં ભાગલા પડવા પણ જોઈએ, જેથી તમારામાંના સાચા લોકો પ્રગટ થાય. ²⁰તો પછી, જ્યારે તમે એક સ્થળે ભેગા મળો છો, ત્યારે તમે જે ખાઓ છો તે પ્રભુનું ભોજન નથી. ²¹કેમ કે ખાતી વખતે દરેક જણ પોતાના ભોજન માટે ઉતાવળ કરે છે—કોઈ ભૂખ્યો રહે છે, તો કોઈ છાકટો બને છે. ²²શું ખાવાપીવા માટે તમારાં પોતાનાં ઘર નથી? કે શું તમે આપણા પિતાની મંડળીને તુચ્છ ગણો છો અને જેમની પાસે કશું નથી તેમને શરમાવો છો? હું તમને શું કહું? શું હું તમારાં વખાણ કરું? આ બાબતમાં હું તમારાં વખાણ કરતો નથી.

²³કેમ કે જે મેં પ્રભુ પાસેથી પામ્યું, તે જ મેં તમને પણ સોંપ્યું: પ્રભુ ઈસુએ, જે રાતે તેમને પરસ્વાધીન કરવામાં આવ્યા, તે રાતે રોટલી લીધી,

²⁴અને આભાર માનીને તેને ભાંગી અને કહ્યું, “આ મારું શરીર છે, જે તમારે માટે છે; મારી યાદગીરીમાં આ કરો.” ²⁵એ જ પ્રમાણે, ભોજન પછી, તેમણે પ્યાલો પણ લઈને કહ્યું, “આ પ્યાલો મારા રક્તમાંનો નવો કરાર છે. તમે જ્યારે તે પીઓ, ત્યારે મારી યાદગીરીમાં આ કરો.”

²⁶જ્યારે જ્યારે તમે આ રોટલી ખાઓ અને આ પ્યાલો પીઓ, ત્યારે તમે પ્રભુ આવે ત્યાં સુધી તેમના મરણની જાહેરાત કરો છો.

²⁷તેથી જે કોઈ અયોગ્ય રીતે પ્રભુની રોટલી ખાય કે પ્રભુનો પ્યાલો પીએ, તે પ્રભુના શરીર તથા રક્તનો અપરાધી ઠરે છે. ²⁸માણસ પોતાની પરીક્ષા કરે, પછી રોટલી ખાય અને પ્યાલો પીએ. ²⁹કેમ કે જે કોઈ શરીરને પારખ્યા વગર ખાય અને પીએ, તે પોતા પર દંડ ખાય અને પીએ છે. ³⁰એ કારણથી તમારામાંના ઘણા નબળા તથા બીમાર છે, અને કેટલાક મરણ પામ્યા છે. ³¹પણ જો આપણે પોતે પોતાને યોગ્ય રીતે પારખીએ, તો આપણો ન્યાય કરવામાં ન આવે. ³²જ્યારે પ્રભુ આપણો ન્યાય કરે છે, ત્યારે તેઓ આપણને શિક્ષા કરે છે, જેથી આપણને જગત સાથે દોષિત ન ઠરાવવામાં આવે. ³³તો પછી, મારા ભાઈઓ અને બહેનો, જ્યારે તમે ખાવા માટે ભેગા મળો, ત્યારે એકબીજાની રાહ જુઓ. ³⁴જો કોઈ ભૂખ્યો હોય, તો તે ઘરે ખાય, જેથી તમારું ભેગા મળવું દંડ ન લાવે. બાકીની બાબતો હું આવીશ ત્યારે ઠીક કરીશ.