Ibodatda va tartibda hurmat

Yig‘ilishdagi ikki muammo: Otamizga ibodat qilganda boshni yopish yoki ochiq qoldirish, va boylar oldinroq yeb olib, kambag‘allar och qoladigan Rabbiyning kechligi. Ana shu oxirgisi tufayli ba’zilar zaif va kasal — ular tanani ajratib bilmay yeydilar. Bir-biringizni kuting.

11-bob.

Men Masihdan ibrat olganimdek, sizlar ham mendan ibrat olinglar.

Sizlar hamma narsada meni eslaganingiz va men sizlarga topshirganimdek anʼanalarga amal qilganingiz uchun sizlarni olqishlayman. Shuni bilishingizni istayman: har bir erkakning boshi Masih, ayolning boshi erkak, Masihning boshi esa Otamizdir. Boshini yopib ibodat qiladigan yoki bashorat qiladigan har bir erkak oʻz boshini hurmatsiz qiladi. Boshini yopmasdan ibodat qiladigan yoki bashorat qiladigan har bir ayol esa oʻz boshini hurmatsiz qiladi — bu xuddi boshini qirdirgan bilan barobardir. Agar ayol boshini yopishdan bosh tortsa, sochi qirqilsin; ammo ayol uchun sochini qirqtirish yoki boshini qirdirish uyat boʻlgani uchun, u boshini yopsin. Erkak boshini yopmasligi kerak, chunki u Otamizning surati va sharafidir; ayol esa erkakning sharafidir. Chunki erkak ayoldan emas, balki ayol erkakdan paydo boʻlgan. Erkak ayol uchun yaratilmagan, balki ayol erkak uchun yaratilgan. Shuning uchun farishtalar tufayli ayolning boshida hokimiyat belgisi boʻlishi kerak.

Shunga qaramay, Rabbimizda na ayol erkaksiz, na erkak ayolsizdir. Zero, ayol erkakdan paydo boʻlgani kabi, erkak ham ayol orqali dunyoga keladi; hamma narsa Otamizdandir. Oʻzingiz hukm qilib koʻring: ayolning boshi ochiq holda Otamizga ibodat qilishi oʻrinlimi? Tabiatning oʻzi sizlarga erkakning uzun sochi uning uchun uyat ekanini oʻrgatmaydimi, ayolning uzun sochi boʻlsa, bu uning uchun sharafdir, chunki sochi unga yopinchiq sifatida berilgan. Agar kimdir bu haqda bahslashmoqchi boʻlsa, bizda bunday odat yoʻq, Otamizning jamoatlarida ham yoʻq.

Rabbimizning dasturxoni behurmat qilingani

Bu koʻrsatmani berar ekanman, sizlarni maqtamayman, chunki sizlar yaxshilik uchun emas, balki yomonlik uchun yigʻilasiz. Avvalo, siz jamoat boʻlib yigʻilganingizda, orangizda boʻlinishlar borligini eshitaman, buning bir qismiga ishonaman ham. Zero, orangizda boʻlinishlar boʻlishi ham kerak, toki orangizdagi haqiqiy imonlilar namoyon boʻlsin. Shunday ekan, siz bir joyga yigʻilganingizda, yeganingiz Rabbimizning ziyofati emasdir. Chunki ovqatlanayotganingizda, har kim oʻz taomini yeyishga shoshiladi — biri och qoladi, boshqasi esa mast boʻladi. Yeb-ichish uchun uylaringiz yoʻqmi? Yoki Otamizning jamoatini mensimay, hech narsasi yoʻqlarni uyaltirasizmi? Sizlarga nima deyay? Sizlarni maqtaymi? Bu ishingiz uchun sizlarni maqtamayman.

Zero, men Rabbimizdan qabul qilgan narsani sizlarga ham topshirdim: Rabbimiz Iso, Unga xiyonat qilingan kechada, non olib,

shukur aytgach, uni sindirdi va dedi: “Bu Mening tanam, sizlar uchun; Meni eslab, shuni qilinglar.” Xuddi shunday, kechki taomdan soʻng, U kosani ham olib, dedi: “Bu kosa Mening qonimdagi yangi ahddir. Har safar uni ichganingizda, Meni eslab, shuni qilinglar.”

Har safar bu nonni yeb, bu kosadan ichganingizda, Rabbimiz kelgunicha Uning oʻlimini eʼlon qilasiz.

Shuning uchun kimki Rabbimizning nonini yoki kosasini noloyiq holda yesa yoki ichsa, Rabbimizning tanasi va qoni oldida aybdordir. Inson avval oʻzini sinab koʻrsin, keyin nondan yeb, kosadan ichsin. Chunki kimki tanani farqlamasdan yeb-ichsa, oʻziga hukm yeb-ichadi. Shu sababdan orangizdagi koʻplar nimjon va kasal, baʼzilari esa vafot etgan. Agar biz oʻzimizni toʻgʻri hukm qilganimizda, hukm qilinmagan boʻlardik. Rabbimiz bizni hukm qilganda, bizni tarbiyalaydi, toki biz dunyo bilan birga mahkum boʻlmaylik. Shunday ekan, birodarlarim, ovqatlanish uchun yigʻilganingizda, bir-biringizni kuting. Agar kimdir och boʻlsa, uyida yesin, toki yigʻilishingiz hukmga olib kelmasin. Qolganini kelganimda hal qilaman.