1 ਕੁਰਿੰਥੀਆਂ 11

11 ¹ਮੇਰੀ ਰੀਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣੋ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਵੀ ਮਸੀਹ ਦੀ ਰੀਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।

²ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਹਰ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰੀਤਾਂ ਨੂੰ ਥੰਮੀ ਰੱਖਦੇ ਹੋ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੌਂਪੀਆਂ ਸਨ। ³ਹੁਣ ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣ ਲਵੋ: ਹਰ ਪੁਰਸ਼ ਦਾ ਸਿਰ ਮਸੀਹ ਹੈ, ਇਸਤਰੀ ਦਾ ਸਿਰ ਪੁਰਸ਼ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਸੀਹ ਦਾ ਸਿਰ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਹੈ। ⁴ਹਰ ਪੁਰਸ਼ ਜੋ ਸਿਰ ਢੱਕ ਕੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਅਗੰਮ ਵਾਕ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਦਾ ਨਿਰਾਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ⁵ਪਰ ਹਰ ਇਸਤਰੀ ਜੋ ਸਿਰ ਨੰਗਾ ਰੱਖ ਕੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੀ ਜਾਂ ਅਗੰਮ ਵਾਕ ਬੋਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਦਾ ਨਿਰਾਦਰ ਕਰਦੀ ਹੈ—ਇਹ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਮੁੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ। ⁶ਜੇ ਕੋਈ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਨਹੀਂ ਢੱਕਦੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਾਲ਼ ਕਟਵਾ ਲਵੇ; ਪਰ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਤਰੀ ਲਈ ਵਾਲ਼ ਕਟਵਾਉਣੇ ਜਾਂ ਸਿਰ ਮੁੰਨਵਾਉਣਾ ਸ਼ਰਮ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਢੱਕ ਲਵੇ। ⁷ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਨਹੀਂ ਢੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾ ਹੈ; ਇਸਤਰੀ ਪੁਰਸ਼ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ। ⁸ਕਿਉਂਕਿ ਪੁਰਸ਼ ਇਸਤਰੀ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਸਗੋਂ ਇਸਤਰੀ ਪੁਰਸ਼ ਤੋਂ ਆਈ। ⁹ਨਾ ਹੀ ਪੁਰਸ਼ ਇਸਤਰੀ ਲਈ ਸਿਰਜਿਆ ਗਿਆ, ਸਗੋਂ ਇਸਤਰੀ ਪੁਰਸ਼ ਲਈ। ¹⁰ਇਸ ਲਈ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ ਦੂਤਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

¹¹ਫਿਰ ਵੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਵਿੱਚ ਨਾ ਇਸਤਰੀ ਪੁਰਸ਼ ਤੋਂ ਸੁਤੰਤਰ ਹੈ, ਨਾ ਪੁਰਸ਼ ਇਸਤਰੀ ਤੋਂ ਸੁਤੰਤਰ ਹੈ। ¹²ਕਿਉਂਕਿ ਜਿਵੇਂ ਇਸਤਰੀ ਪੁਰਸ਼ ਤੋਂ ਆਈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁਰਸ਼ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ¹³ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ ਨਿਆਂ ਕਰੋ: ਕੀ ਇਸਤਰੀ ਲਈ ਸਿਰ ਨੰਗਾ ਰੱਖ ਕੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਅੱਗੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਨੀ ਯੋਗ ਹੈ? ¹⁴ਕੀ ਕੁਦਰਤ ਆਪ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਕਿ ਪੁਰਸ਼ ਲਈ ਲੰਮੇ ਵਾਲ਼ ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਨਿਰਾਦਰ ਹਨ, ¹⁵ਪਰ ਜੇ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਲੰਮੇ ਵਾਲ਼ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਇਹ ਉਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਵਾਲ਼ ਉਸ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਲਈ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ¹⁶ਜੇ ਕੋਈ ਇਸ ਬਾਰੇ ਝਗੜਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੇ, ਤਾਂ ਸਾਡੀ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ ਰੀਤ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀਆਂ ਕਲੀਸਿਯਾਵਾਂ ਦੀ।

ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮੇਜ਼ ਦਾ ਨਿਰਾਦਰ

¹⁷ਇਹ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਭਲਾਈ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਬੁਰਾਈ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਹੋ। ¹⁸ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਕਲੀਸਿਯਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਮੈਂ ਸੁਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਫੁੱਟਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਕੁਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਇਹ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ। ¹⁹ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਫੁੱਟਾਂ ਦਾ ਹੋਣਾ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਖਰੇ ਲੋਕ ਪਰਗਟ ਹੋ ਜਾਣ। ²⁰ਸੋ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਥਾਂ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਖਾਂਦੇ ਹੋ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ²¹ਕਿਉਂਕਿ ਖਾਂਦੇ ਸਮੇਂ, ਹਰ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਭੋਜਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਹੜੱਪ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਇੱਕ ਭੁੱਖਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਮਸਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ²²ਕੀ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਲਈ ਤੁਹਾਡੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਹਨ? ਜਾਂ ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਕਲੀਸਿਯਾ ਨੂੰ ਤੁੱਛ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹੋ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੁਝ ਨਹੀਂ? ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਆਖਾਂ? ਕੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਾਂ? ਇਸ ਗੱਲ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।

²³ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਮੈਂ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਉਹੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੀ ਸੌਂਪਿਆ: ਪ੍ਰਭੂ ਯਿਸੂ ਨੇ ਜਿਸ ਰਾਤ ਉਹ ਫੜਵਾਇਆ ਗਿਆ, ਰੋਟੀ ਲਈ,

²⁴ਅਤੇ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਨ ਮਗਰੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ ਅਤੇ ਆਖਿਆ, “ਇਹ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਹੈ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ; ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਕਰੋ।” ²⁵ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭੋਜਨ ਮਗਰੋਂ, ਉਸ ਨੇ ਪਿਆਲਾ ਵੀ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਆਖਿਆ, “ਇਹ ਪਿਆਲਾ ਮੇਰੇ ਲਹੂ ਵਿੱਚ ਨਵਾਂ ਨੇਮ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪੀਓ, ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਕਰੋ।”

²⁶ਕਿਉਂਕਿ ਜਦੋਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦੇ ਅਤੇ ਇਹ ਪਿਆਲਾ ਪੀਂਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਪਰਚਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਨਾ ਆਵੇ।

²⁷ਸੋ ਜੋ ਕੋਈ ਅਯੋਗ ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਰੋਟੀ ਖਾਂਦਾ ਜਾਂ ਉਸ ਦਾ ਪਿਆਲਾ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਲਹੂ ਦਾ ਦੋਸ਼ੀ ਹੋਵੇਗਾ। ²⁸ਇਸ ਲਈ ਹਰ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਖੇ, ਫਿਰ ਇਹ ਰੋਟੀ ਖਾਵੇ ਅਤੇ ਇਹ ਪਿਆਲਾ ਪੀਵੇ। ²⁹ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਸਰੀਰ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਖਾਂਦਾ ਅਤੇ ਪੀਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਸਜ਼ਾ ਖਾਂਦਾ ਅਤੇ ਪੀਂਦਾ ਹੈ। ³⁰ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਅਤੇ ਬੀਮਾਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਈ ਸੌਂ ਗਏ ਹਨ। ³¹ਪਰ ਜੇ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਖੀਏ, ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਨਿਆਂ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ³²ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਭੂ ਸਾਡਾ ਨਿਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਤਾੜਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਦੋਸ਼ੀ ਨਾ ਠਹਿਰਾਏ ਜਾਈਏ। ³³ਸੋ, ਮੇਰੇ ਭਰਾਵੋ ਅਤੇ ਭੈਣੋ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਖਾਣ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰੋ। ³⁴ਜੇ ਕੋਈ ਭੁੱਖਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਘਰੇ ਖਾ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੁਹਾਡਾ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣਾ ਸਜ਼ਾ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਾ ਬਣੇ। ਬਾਕੀ ਗੱਲਾਂ ਮੈਂ ਆ ਕੇ ਸੁਲਝਾ ਦਿਆਂਗਾ।