Pépéling tina Kagagalan Karuhun Urang

Urang Israil boga méga, laut, jeung kadaharan rohani anu sarua, tapi tetep palastra di gurun keusik — ditulis minangka pépéling. Nyembah brahala kudu dijauhan, tapi Rama maranéhna satia sarta maparin jalan kaluar. Dahar naon anu disuguhkeun; lakukeun sagala hal pikeun kamulyaan-Na.

Pasal 10.

Dulur-dulur, sim kuring hayang maraneh nyaho: karuhun urang kabéh aya di handapeun méga, sarta kabéh geus ngaliwatan laut. Maranéhna kabéh dibaptis ka jero Musa dina méga jeung dina laut. Maranéhna kabéh dahar kadaharan rohani anu sarua, sarta kabéh nginum inuman rohani anu sarua, sabab maranéhna nginum tina batu cadas rohani anu ngiring ka maranéhna — éta batu cadas téh nya éta Kristus. Tapi Rama urang henteu kamanah ku kalolobaan maranéhna, nu matak maranéhna ditumpes di gurun keusik.

Ayeuna ieu perkara-perkara téh jadi conto pikeun urang, supaya urang ulah ngudag hal-hal jahat saperti maranéhna ngudagna. Ulah jadi anu nyembah brahala saperti sabagian ti maranéhna; sakumaha anu geus ditulis: “éta jalma-jalma dariuk rék dahar jeung nginum, tuluy narangtung rék ulin.” Urang ulah laku jina saperti sabagian ti maranéhna — dua puluh tilu rébu urang paéh dina sapoé. Urang ulah nyoba-nyoba ka Kristus, saperti sabagian ti maranéhna, nu tuluy ditumpes ku oray. Jeung ulah kukulutus, saperti sabagian ti maranéhna kukulutus, nu tuluy ditumpes ku si panumpes. Ieu perkara-perkara kajadian ka maranéhna pikeun jadi conto, ditulis minangka pépéling pikeun urang, anu hirup dina ahir jaman. Ku sabab kitu, sing saha anu ngarasa dirina tagen, sing ati-ati supaya ulah labuh. Teu aya panggoda anu nerap ka maraneh salian ti anu biasa karandapan ku manusa. Jeung Rama urang téh satia: Mantenna moal ngantep maraneh digoda ngaleuwihan kakuatan maraneh, tapi bareng jeung panggoda téh Mantenna ogé bakal nyadiakeun jalan kaluar, supaya maraneh bisa tahan.

Ku sabab kitu, dulur-dulur anu dipikaasih, singkahan panyembahan brahala. Sim kuring nyarita ka maraneh saperti ka jalma anu bijaksana; timbang-timbang ku sorangan naon anu diomongkeun ku sim kuring. Lumur berkah anu diberkahan ku urang — lain éta téh cara urang milu ngarasakeun getih Kristus? Roti anu dipotong-potong ku urang — lain éta téh cara urang milu ngarasakeun salira Kristus? Lantaran roti téh ngan hiji, urang anu loba téh jadi hiji awak, sabab urang kabéh milu ngadahar roti anu hiji éta. Pék pikirkeun urang Israil: lain anu ngadahar kurban-kurban téh milu babarengan dina altar? Jadi naon maksud omongan sim kuring téh — yén kadaharan anu dikurbankeun ka brahala téh aya hartina, atawa brahala téh aya hartina? Lain kitu, tapi naon anu dikurbankeun ku jalma-jalma anu teu wawuh ka Rama, éta téh dikurbankeunana ka setan-setan, lain ka Rama urang; sim kuring teu hayang maraneh milu babarengan jeung setan-setan. Maraneh teu bisa nginum tina lumur Gusti bari jeung tina lumur setan-setan; maraneh teu bisa milu dina méja Gusti bari jeung dina méja setan-setan. Atawa urang rék ngahaja nyieun Gusti timburu? Naha urang leuwih kuat ti batan Anjeunna?

“Sagala rupa meunang dilakukeun” — tapi henteu kabéh mawa mangpaat. “Sagala rupa meunang dilakukeun” — tapi henteu kabéh ngawangun. Ulah aya anu néangan kauntungan sorangan, tapi kauntungan batur. Daharan naon baé anu dijual di pasar daging tanpa nanya-nanya alatan kasadaran haté, sabab “bumi ieu kagungan Rama urang, katut saeusina.” Lamun aya jalma anu teu percaya ngondang maraneh dahar bareng sarta maraneh hayang indit, daharan naon baé anu disuguhkeun, tanpa nanya-nanya alatan kasadaran haté. Tapi lamun aya anu ngabéjaan maraneh, “Ieu téh urut kurban,” ulah didahar, demi anu ngabéjaan jeung demi kasadaran haté. Maksud sim kuring lain kasadaran haté maraneh sorangan, tapi kasadaran haté batur. Sabab naha kabébasan sim kuring kudu dihakiman ku kasadaran haté batur? Lamun sim kuring dahar bari muji sukur, naha sim kuring kudu dicawad ku karana naon anu geus disukuran ku sim kuring?

Ku sabab kitu, boh dahar, boh nginum, boh migawé naon baé, lampahkeun kabéh pikeun kamulyaan Rama urang. Ulah nyieun lampah anu matak nyigeung, boh ka urang Yahudi, boh ka urang Yunani, boh ka jamaah Rama urang, sakumaha sim kuring usaha nyenangkeun saréréa dina sagala perkara — lain néangan kauntungan sorangan, tapi kauntungan jalma loba, supaya maranéhna bisa salamet.