നമ്മുടെ പൂർവികരുടെ പരാജയങ്ങളിൽനിന്നുള്ള മുന്നറിയിപ്പുകൾ

യിസ്രായേലിന് മേഘവും കടലും അതേ ആത്മികാഹാരവും ഉണ്ടായിരുന്നു, എന്നിട്ടും അവർ മരുഭൂമിയിൽ വീണു — ഒരു മുന്നറിയിപ്പായി അത് എഴുതിവെച്ചിരിക്കുന്നു. വിഗ്രഹാരാധന വിട്ടോടണം, എന്നാൽ അവരുടെ പിതാവ് വിശ്വസ്തനാണ്, പോക്കുവഴിയും അവൻ നൽകുന്നു. വിളമ്പിത്തരുന്നതു തിന്നുവിൻ; എല്ലാം അവന്റെ മഹത്വത്തിനായി ചെയ്‌വിൻ.

അധ്യായം 10.

സഹോദരീസഹോദരന്മാരേ, നിങ്ങൾ ഇതു അറിയണമെന്നു ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു: നമ്മുടെ പൂർവികരെല്ലാവരും മേഘത്തിൻ കീഴിലായിരുന്നു, എല്ലാവരും സമുദ്രത്തിലൂടെ കടന്നുപോയി. അവരെല്ലാവരും മേഘത്തിലും സമുദ്രത്തിലും മോശയിലേക്കു സ്നാനമേറ്റു. അവരെല്ലാവരും ഒരേ ആത്മികഭക്ഷണം കഴിച്ചു, എല്ലാവരും ഒരേ ആത്മികപാനീയം കുടിച്ചു; എന്തെന്നാൽ തങ്ങളെ അനുഗമിച്ച ആത്മികപാറയിൽനിന്ന് അവർ കുടിച്ചു—ആ പാറ ക്രിസ്തുവായിരുന്നു. എന്നാൽ അവരിൽ മിക്കവരിലും നമ്മുടെ പിതാവ് പ്രസാദിച്ചില്ല; അതുകൊണ്ട് അവർ മരുഭൂമിയിൽ സംഹരിക്കപ്പെട്ടു.

ഇപ്പോൾ ഇവ നമുക്കു ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളായിത്തീർന്നു; അവർ മോഹിച്ചതുപോലെ നാം തിന്മയെ മോഹിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്. അവരിൽ ചിലർ ആയിരുന്നതുപോലെ നിങ്ങൾ വിഗ്രഹാരാധകരായിത്തീരരുത്; എഴുതിയിരിക്കുന്നതുപോലെ: “ജനം തിന്നാനും കുടിക്കാനും ഇരുന്നു, പിന്നെ കളിക്കാൻ എഴുന്നേറ്റു.” അവരിൽ ചിലർ ചെയ്തതുപോലെ നാം വ്യഭിചാരപാപം ചെയ്യാതിരിക്കുക—ഒരേ ദിവസം ഇരുപത്തിമൂവായിരം പേർ മരിച്ചു. അവരിൽ ചിലർ ചെയ്തതുപോലെ നാം ക്രിസ്തുവിനെ പരീക്ഷിക്കാതിരിക്കുക; അവർ സർപ്പങ്ങളാൽ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. അവരിൽ ചിലർ പിറുപിറുത്തതുപോലെ നിങ്ങൾ പിറുപിറുക്കരുത്; അവർ സംഹാരകനാൽ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഇവ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളായി അവർക്കു സംഭവിച്ചു; യുഗങ്ങളുടെ അന്ത്യം വന്നെത്തിയിരിക്കുന്ന നമുക്കു മുന്നറിയിപ്പായി എഴുതപ്പെട്ടു. അതുകൊണ്ട് താൻ നിൽക്കുന്നു എന്നു വിചാരിക്കുന്നവൻ താൻ വീഴാതിരിക്കാൻ സൂക്ഷിച്ചുകൊള്ളട്ടെ. മനുഷ്യർക്കു സാധാരണമായതല്ലാതെ ഒരു പരീക്ഷയും നിങ്ങളെ പിടികൂടിയിട്ടില്ല. നമ്മുടെ പിതാവ് വിശ്വസ്തനാകുന്നു: നിങ്ങൾക്കു സഹിക്കാവുന്നതിലധികം പരീക്ഷിക്കപ്പെടാൻ അവിടുന്ന് അനുവദിക്കുകയില്ല; നിങ്ങൾക്കു സഹിക്കാൻ കഴിയേണ്ടതിന് പരീക്ഷയോടുകൂടെ രക്ഷാമാർഗവും അവിടുന്ന് ഒരുക്കും.

അതുകൊണ്ട്, പ്രിയരേ, വിഗ്രഹാരാധനയിൽനിന്ന് ഓടിയകലുവിൻ. വിവേകമുള്ളവരോടെന്നപോലെ ഞാൻ സംസാരിക്കുന്നു; ഞാൻ പറയുന്നതു നിങ്ങൾതന്നെ വിധിച്ചുകൊള്ളുവിൻ. നാം അനുഗ്രഹിക്കുന്ന അനുഗ്രഹത്തിന്റെ പാനപാത്രം—അതു ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്തത്തിലുള്ള പങ്കാളിത്തമല്ലയോ? നാം നുറുക്കുന്ന അപ്പം—അതു ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരത്തിലുള്ള പങ്കാളിത്തമല്ലയോ? ഒരേ അപ്പം ആയതിനാൽ, അനേകരായ നാം ഒരു ശരീരമാകുന്നു; എന്തെന്നാൽ നാമെല്ലാവരും ഒരേ അപ്പത്തിൽ പങ്കുചേരുന്നു. ഇസ്രായേൽ ജനത്തെ നോക്കുവിൻ: യാഗങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കുന്നവർ യാഗപീഠത്തിൽ പങ്കാളികളല്ലയോ? എന്നാൽ ഞാൻ എന്താണു പറയുന്നത്—വിഗ്രഹത്തിന് അർപ്പിച്ച ഭക്ഷണം എന്തെങ്കിലുമാണെന്നോ, വിഗ്രഹം എന്തെങ്കിലുമാണെന്നോ? അല്ല, പിതാവിനെ അറിയാത്തവർ അർപ്പിക്കുന്നത് അവർ ഭൂതങ്ങൾക്കാണ് അർപ്പിക്കുന്നത്, നമ്മുടെ പിതാവിനല്ല; നിങ്ങൾ ഭൂതങ്ങളുമായി പങ്കുചേരുന്നതു ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. കർത്താവിന്റെ പാനപാത്രവും ഭൂതങ്ങളുടെ പാനപാത്രവും നിങ്ങൾക്കു കുടിക്കാനാവില്ല; കർത്താവിന്റെ മേശയിലും ഭൂതങ്ങളുടെ മേശയിലും നിങ്ങൾക്കു പങ്കുചേരാനാവില്ല. അതോ നാം കർത്താവിനു തീക്ഷ്ണത ഇളക്കിവിടാൻ ശ്രമിക്കുകയാണോ? അവിടുത്തെക്കാൾ നാം ബലവാന്മാരാണോ?

“എല്ലാം അനുവദനീയം”—എന്നാൽ എല്ലാം പ്രയോജനപ്പെടുന്നില്ല. “എല്ലാം അനുവദനീയം”—എന്നാൽ എല്ലാം ആത്മികവർധന വരുത്തുന്നില്ല. ആരും സ്വന്തം നന്മയല്ല, അയൽക്കാരന്റെ നന്മ അന്വേഷിക്കട്ടെ. മനസ്സാക്ഷിയെ ഓർത്ത് ഒന്നും ചോദിക്കാതെ ഇറച്ചിച്ചന്തയിൽ വിൽക്കുന്നതെന്തും തിന്നുകൊള്ളുവിൻ, എന്തെന്നാൽ “ഭൂമിയും അതിലുള്ളതൊക്കെയും നമ്മുടെ പിതാവിന്റേതാകുന്നു.” അവിശ്വാസികളിലൊരാൾ നിങ്ങളെ ഒരു ഭക്ഷണത്തിനു ക്ഷണിക്കുകയും നിങ്ങൾ പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്താൽ, മനസ്സാക്ഷിയെ ഓർത്ത് ഒന്നും ചോദിക്കാതെ വിളമ്പുന്നതെന്തും തിന്നുകൊള്ളുവിൻ. എന്നാൽ ആരെങ്കിലും നിങ്ങളോട്, “ഇതു യാഗമായി അർപ്പിച്ചതാണ്” എന്നു പറഞ്ഞാൽ, അതു പറഞ്ഞവനെ ഓർത്തും മനസ്സാക്ഷിയെ ഓർത്തും നിങ്ങൾ അതു തിന്നരുത്. നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം മനസ്സാക്ഷിയെയല്ല, മറ്റവന്റേതിനെയാണു ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. എന്തെന്നാൽ മറ്റൊരുവന്റെ മനസ്സാക്ഷി എന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ വിധിക്കുന്നതെന്തിന്? ഞാൻ നന്ദിയോടെ ഭക്ഷിക്കുന്നെങ്കിൽ, ഞാൻ നന്ദി പറയുന്ന ഒന്നിന്റെ പേരിൽ ഞാൻ എന്തിന് ആക്ഷേപിക്കപ്പെടണം?

അതുകൊണ്ട് നിങ്ങൾ തിന്നാലും കുടിച്ചാലും എന്തുചെയ്താലും, എല്ലാം നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മഹത്ത്വത്തിനായി ചെയ്യുവിൻ. യഹൂദർക്കോ യവനർക്കോ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ സഭയ്ക്കോ നിങ്ങൾ ഇടർച്ചയുണ്ടാക്കരുത്, അങ്ങനെ ഞാൻ എല്ലാക്കാര്യത്തിലും എല്ലാവരെയും പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു—എന്റെ സ്വന്തം നന്മയല്ല, അനേകരുടെ നന്മയാണു ഞാൻ അന്വേഷിക്കുന്നത്, അവർ രക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്.