1 കൊരിന്ത്യർ 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹ഞാൻ സ്വതന്ത്രനല്ലയോ? ഞാൻ അപ്പൊസ്തലനല്ലയോ? നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുവിനെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ലയോ? കർത്താവിൽ നിങ്ങൾ എന്റെ പ്രവൃത്തിയല്ലയോ? ²മറ്റുള്ളവർക്ക് ഞാൻ അപ്പൊസ്തലനല്ലെങ്കിലും നിങ്ങൾക്കു തീർച്ചയായും ആകുന്നു; എന്തെന്നാൽ കർത്താവിൽ എന്റെ അപ്പൊസ്തലത്വത്തിന്റെ മുദ്ര നിങ്ങളാകുന്നു.

³എന്നെ വിചാരണ ചെയ്യുന്നവരോടുള്ള എന്റെ പ്രതിവാദം ഇതാകുന്നു: ⁴തിന്നാനും കുടിക്കാനുമുള്ള അവകാശം ഞങ്ങൾക്കില്ലയോ? ⁵മറ്റ് അപ്പൊസ്തലന്മാരെയും കർത്താവിന്റെ സഹോദരന്മാരെയും കേഫാവിനെയുംപോലെ വിശ്വാസിയായ ഭാര്യയെ കൂടെ കൊണ്ടുപോകാനുള്ള അവകാശം ഞങ്ങൾക്കില്ലയോ? ⁶അല്ലെങ്കിൽ ഉപജീവനത്തിനായി അധ്വാനിക്കാതിരിക്കാനുള്ള അവകാശമില്ലാത്തവർ ബർന്നബാസും ഞാനും മാത്രമോ? ⁷സ്വന്തം ചെലവിൽ പടയാളിയായി സേവിക്കുന്നവൻ ആരുണ്ട്? മുന്തിരിത്തോട്ടം നട്ടുണ്ടാക്കി അതിന്റെ ഫലം തിന്നാത്തവൻ ആരുണ്ട്? അല്ലെങ്കിൽ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തെ മേയിച്ച് അതിന്റെ പാൽ കുടിക്കാത്തവൻ ആരുണ്ട്?

⁸ഞാൻ ഇതു കേവലം മാനുഷികാധികാരത്തിന്മേൽ പറയുന്നുവോ? ന്യായപ്രമാണവും ഇതുതന്നെ പറയുന്നില്ലയോ? ⁹എന്തെന്നാൽ, “മെതിക്കുന്ന കാളയ്ക്കു മുഖക്കൊട്ട കെട്ടരുത്” എന്നു മോശയുടെ ന്യായപ്രമാണം പറയുന്നു. നമ്മുടെ പിതാവിനു കാളകളെക്കുറിച്ചാണോ ചിന്ത? ¹⁰അതോ അവിടുന്ന് മുഴുവനും നമുക്കുവേണ്ടിയാണോ പറയുന്നത്? അതേ, നമുക്കുവേണ്ടിയാണ് ഇത് എഴുതിയത്—ഉഴുന്നവൻ പ്രത്യാശയോടെ ഉഴുകയും മെതിക്കുന്നവൻ വിളവിൽ പങ്കുചേരുമെന്ന പ്രത്യാശയോടെ മെതിക്കുകയും വേണം. ¹¹ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ആത്മികമായവ വിതച്ചെങ്കിൽ നിങ്ങളിൽനിന്നു ഭൗതികമായവ കൊയ്യുന്നതു വളരെയധികമോ? ¹²മറ്റുള്ളവർ നിങ്ങളുടെമേൽ ഈ അവകാശത്തിൽ പങ്കുചേരുന്നെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ അധികമായിട്ടല്ലയോ? എങ്കിലും ഞങ്ങൾ അത് ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല—പകരം, ക്രിസ്തുവിന്റെ സുവിശേഷത്തിനു തടസ്സം വരുത്താതിരിക്കേണ്ടതിന് ഞങ്ങൾ എല്ലാം സഹിക്കുന്നു.

¹³ദൈവാലയത്തിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നവർ ദൈവാലയത്തിൽനിന്നുള്ള ആഹാരം ഭക്ഷിക്കുന്നുവെന്നും യാഗപീഠത്തിങ്കൽ ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുന്നവർ യാഗപീഠത്തിലെ വഴിപാടുകളിൽ പങ്കുചേരുന്നുവെന്നും നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ലയോ? ¹⁴അതുപോലെ, സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കുന്നവർ സുവിശേഷത്താൽ ഉപജീവിക്കണമെന്നു കർത്താവു കല്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ¹⁵എന്നാൽ ഈ അവകാശങ്ങളിൽ ഒന്നും ഞാൻ ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല; ഇവ എനിക്കായി അവകാശപ്പെടാനല്ല ഞാൻ ഇതെഴുതുന്നത്. എന്റെ പ്രശംസ ആരെങ്കിലും വ്യർഥമാക്കുന്നതിനെക്കാൾ മരിക്കുന്നതാണ് എനിക്കു നല്ലത്. ¹⁶സുവിശേഷം പ്രസംഗിക്കുന്നതിൽ എനിക്കു പ്രശംസിക്കാൻ കാരണമില്ല—ഞാൻ നിർബന്ധത്തിൻകീഴിലാകുന്നു. ഞാൻ അതു പ്രസംഗിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ എനിക്കു ഹാ കഷ്ടം! ¹⁷എന്തെന്നാൽ, ഞാൻ ഇതു മനസ്സോടെ ചെയ്താൽ എനിക്കു പ്രതിഫലമുണ്ട്; മനസ്സില്ലാതെയാണെങ്കിലും ഒരു ഉത്തരവാദിത്വം എന്നെ ഭരമേല്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ¹⁸അപ്പോൾ എന്റെ പ്രതിഫലം എന്താകുന്നു? സുവിശേഷത്തിലുള്ള എന്റെ പൂർണാവകാശം ഉപയോഗിക്കാതെ, പ്രസംഗിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ സുവിശേഷം സൗജന്യമായി നല്കുന്നതുതന്നെ.

¹⁹എന്തെന്നാൽ, എല്ലാവരിൽനിന്നും സ്വതന്ത്രനായിരുന്നിട്ടും അധികംപേരെ നേടേണ്ടതിന് ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ എല്ലാവർക്കും അടിമയാക്കി. ²⁰യെഹൂദന്മാരെ നേടേണ്ടതിന് ഞാൻ യെഹൂദന്മാർക്കു യെഹൂദനെപ്പോലെ ആയി. ന്യായപ്രമാണത്തിൻകീഴിലുള്ളവരെ നേടേണ്ടതിന്—ഞാൻ അതിൻകീഴിലല്ലെങ്കിലും—അവർക്കു ന്യായപ്രമാണത്തിൻകീഴിലുള്ളവനെപ്പോലെ ആയി. ²¹ന്യായപ്രമാണത്തിനു പുറത്തുള്ളവരെ നേടേണ്ടതിന് ഞാൻ അവർക്കു ന്യായപ്രമാണത്തിനു പുറത്തുള്ളവനെപ്പോലെ ആയി (നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നിയമത്തിനു പുറത്തല്ല, ക്രിസ്തുവിന്റെ നിയമത്തിനു അകത്തുതന്നെ). ²²ബലഹീനരെ നേടേണ്ടതിന് ഞാൻ ബലഹീനർക്കു ബലഹീനനായി. ഏതുവിധേനയും ചിലരെ രക്ഷിക്കേണ്ടതിന് ഞാൻ എല്ലാവർക്കും എല്ലാമായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു. ²³സുവിശേഷത്തിന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങളിൽ ഞാൻ പങ്കുചേരേണ്ടതിന് സുവിശേഷത്തിനുവേണ്ടിയാണ് ഞാൻ ഇതെല്ലാം ചെയ്യുന്നത്.

²⁴ഓട്ടമത്സരത്തിൽ ഓടുന്നവർ എല്ലാവരും ഓടുന്നെങ്കിലും ഒരുവനു മാത്രമേ സമ്മാനം ലഭിക്കുന്നുള്ളൂ എന്നു നിങ്ങൾ അറിയുന്നില്ലയോ? നേടേണ്ടതിന് ഓടുവിൻ. ²⁵മത്സരിക്കുന്ന ഏവനും വാടിപ്പോകുന്ന കിരീടം നേടേണ്ടതിന് എല്ലാറ്റിലും തന്നെത്തന്നെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു—എന്നാൽ നമ്മുടേതോ വാടുന്നില്ല. ²⁶അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ലക്ഷ്യമില്ലാതെ ഓടുന്നില്ല, വായുവിൽ ഇടിക്കുന്നതുപോലെ മുഷ്ടിയുദ്ധം ചെയ്യുന്നുമില്ല. ²⁷എന്നാൽ, മറ്റുള്ളവരോടു പ്രസംഗിച്ചശേഷം ഞാൻതന്നെ അയോഗ്യനായിപ്പോകാതിരിക്കേണ്ടതിന് ഞാൻ എന്റെ ശരീരത്തെ അടിച്ചൊതുക്കി കീഴ്പെടുത്തുന്നു.