ಪೌಲನು ತ್ಯಜಿಸುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ

ಇತರ ಅಪೊಸ್ತಲರಂತೆ ಪೋಷಣೆ ಪಡೆಯುವ ಎಲ್ಲಾ ಹಕ್ಕೂ ಪೌಲನಿಗಿದೆ; ಅದನ್ನು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದಿಂದಲೂ ದೇವಾಲಯದಿಂದಲೂ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ — ಆಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದಾಸನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೆ ಯೆಹೂದ್ಯನಾಗಿ, ಬಲಹೀನರಿಗೆ ಬಲಹೀನನಾಗಿ, ಕೆಲವರಾದರೂ ರಕ್ಷಣೆ ಹೊಂದುವಂತೆ ತನ್ನನ್ನು ಶಿಸ್ತಿಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಅಧ್ಯಾಯ 9.

ನಾನು ಸ್ವತಂತ್ರನಲ್ಲವೇ? ನಾನು ಅಪೊಸ್ತಲನಲ್ಲವೇ? ನಮ್ಮ ಪ್ರಭು ಯೇಸುವನ್ನು ನಾನು ಕಂಡಿಲ್ಲವೇ? ಪ್ರಭುವಿನಲ್ಲಿ ನೀವು ನನ್ನ ಕೆಲಸವಲ್ಲವೇ? ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ನಾನು ಅಪೊಸ್ತಲನಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ನಿಮಗಂತೂ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅಪೊಸ್ತಲನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರಭುವಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಅಪೊಸ್ತಲತ್ವದ ಮುದ್ರೆ ನೀವೇ.

ನನ್ನನ್ನು ವಿಚಾರಣೆ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ನಾನು ಹೇಳುವ ಪ್ರತಿವಾದ ಇದೇ: ತಿನ್ನುವುದಕ್ಕೂ ಕುಡಿಯುವುದಕ್ಕೂ ನಮಗೆ ಹಕ್ಕಿಲ್ಲವೇ? ಉಳಿದ ಅಪೊಸ್ತಲರಂತೆ, ಪ್ರಭುವಿನ ಸಹೋದರರಂತೆ, ಕೇಫನಂತೆ, ವಿಶ್ವಾಸಿಯಾದ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಹಕ್ಕು ನಮಗಿಲ್ಲವೇ? ಇಲ್ಲವೇ, ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕಾಗಿ ದುಡಿಯದೆ ಇರುವ ಹಕ್ಕು ಬಾರ್ನಬನಿಗೂ ನನಗೂ ಮಾತ್ರ ಇಲ್ಲವೇ? ಸ್ವಂತ ಖರ್ಚಿನಿಂದ ಸಿಪಾಯಿಯಾಗಿ ಸೇವೆಮಾಡುವವನು ಯಾರು? ದ್ರಾಕ್ಷೀತೋಟವನ್ನು ನೆಟ್ಟು ಅದರ ಫಲವನ್ನು ತಿನ್ನದವನು ಯಾರು? ಇಲ್ಲವೇ ಮಂದೆಯನ್ನು ಮೇಯಿಸಿ ಅದರ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಯದವನು ಯಾರು?

ನಾನು ಇದನ್ನು ಕೇವಲ ಮಾನವ ಅಧಿಕಾರದ ಮೇಲೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೋ? ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವೂ ಇದನ್ನೇ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಏಕೆಂದರೆ ಮೋಶೆಯ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ: “ಕಾಳು ತುಳಿಯುವ ಎತ್ತಿನ ಬಾಯಿಗೆ ಮೂಗುದಾರ ಹಾಕಬೇಡ.” ನಮ್ಮ ತಂದೆಗೆ ಎತ್ತುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತೆಯೇ? ಇಲ್ಲವೇ ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಮಗಾಗಿಯೇ ಹೇಳುತ್ತಾರೋ? ಹೌದು, ಇದು ನಮಗಾಗಿಯೇ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು—ಉಳುವವನು ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ಉಳಬೇಕು, ಕಾಳು ತುಳಿಯುವವನು ಬೆಳೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲು ಪಡೆಯುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿಂದ ತುಳಿಯಬೇಕು. ನಾವು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಿಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತಿದ ಮೇಲೆ, ನಿಮ್ಮಿಂದ ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕೊಯ್ಯುವುದು ಹೆಚ್ಚಿನದೇ? ಇತರರು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಈ ಹಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಪಾಲು ಹೊಂದಿದ್ದರೆ, ನಾವು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೊಂದಿಲ್ಲವೇ? ಆದರೂ ನಾವು ಅದನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಲಿಲ್ಲ—ಬದಲಾಗಿ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಸುವಾರ್ತೆಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗದಂತೆ ನಾವು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ.

ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಮಾಡುವವರು ದೇವಾಲಯದ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಯಜ್ಞವೇದಿಯ ಬಳಿ ಸೇವೆಮಾಡುವವರು ಯಜ್ಞವೇದಿಯ ಕಾಣಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲವೇ? ಅದೇ ರೀತಿ ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಸಾರುವವರು ಸುವಾರ್ತೆಯಿಂದಲೇ ಜೀವಿಸಬೇಕೆಂದು ಪ್ರಭು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದರು. ಆದರೆ ನಾನು ಈ ಹಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನೂ ಉಪಯೋಗಿಸಲಿಲ್ಲ, ಅವುಗಳನ್ನು ನನಗಾಗಿ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಲೆಂದು ನಾನು ಇದನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಯಾರಾದರೂ ನನ್ನ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಯನ್ನು ವ್ಯರ್ಥಮಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ನಾನು ಸಾಯುವುದೇ ಲೇಸು. ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಸಾರುವುದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಪಡುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನೂ ಇಲ್ಲ—ನಾನು ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಅದನ್ನು ಸಾರದಿದ್ದರೆ ನನಗೆ ಅಯ್ಯೋ! ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಇದನ್ನು ಸ್ವಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದರೆ ನನಗೆ ಪ್ರತಿಫಲ ಉಂಟು; ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದರೂ ನನಗೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೊಂದು ಒಪ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಹಾಗಾದರೆ ನನ್ನ ಪ್ರತಿಫಲ ಏನು? ಸುವಾರ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಹಕ್ಕನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸದೆ, ಸಾರುವಾಗ ನಾನು ಸುವಾರ್ತೆಯನ್ನು ಉಚಿತವಾಗಿ ನೀಡುವುದೇ ನನ್ನ ಪ್ರತಿಫಲ.

ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಎಲ್ಲರಿಂದ ಸ್ವತಂತ್ರನಾಗಿದ್ದರೂ, ಹೆಚ್ಚು ಜನರನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗುಲಾಮನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆನು. ಯೆಹೂದ್ಯರನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೆ ನಾನು ಯೆಹೂದ್ಯನಂತಾದೆನು. ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಅಧೀನರಾದವರನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದಕ್ಕಾಗಿ—ನಾನು ಅದಕ್ಕೆ ಅಧೀನನಾಗಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ—ಅಧೀನರಾದವರಿಗೆ ಅಧೀನನಂತಾದೆನು. ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲದವರನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದಕ್ಕಾಗಿ, (ನಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಹೊರತಾಗಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಧರ್ಮದ ಒಳಗಿದ್ದು) ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ನಾನು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವಿಲ್ಲದವನಂತಾದೆನು. ಬಲಹೀನರನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಬಲಹೀನರಿಗೆ ನಾನು ಬಲಹೀನನಾದೆನು. ಕೆಲವರನ್ನಾದರೂ ಎಲ್ಲ ವಿಧದಲ್ಲಿಯೂ ರಕ್ಷಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಎಲ್ಲ ಜನರಿಗೂ ಎಲ್ಲವೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ. ಸುವಾರ್ತೆಯ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಪಾಲು ಹೊಂದುವಂತೆ, ಸುವಾರ್ತೆಗೋಸ್ಕರ ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ಓಟದ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಓಟಗಾರರು ಓಡುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಒಬ್ಬನು ಮಾತ್ರ ಬಹುಮಾನ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲವೇ? ಗೆಲ್ಲುವಂತೆ ಓಡಿರಿ. ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ಬಾಡಿಹೋಗುವ ಕಿರೀಟವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲಿಯೂ ತನ್ನನ್ನು ಸಂಯಮದಲ್ಲಿಡುತ್ತಾನೆ—ಆದರೆ ನಮ್ಮದು ಬಾಡಿಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಗುರಿಯಿಲ್ಲದೆ ಓಡುವುದಿಲ್ಲ, ಗಾಳಿಯನ್ನು ಗುದ್ದುವವನಂತೆ ಗುದ್ದುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಸಾರಿದ ಮೇಲೆ ನಾನೇ ಅಯೋಗ್ಯನಾಗದಂತೆ, ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಬಡಿದು ಅದನ್ನು ಅಧೀನದಲ್ಲಿಡುತ್ತೇನೆ.