1 List do Koryntian 9

9 ¹Czy nie jestem wolny? Czy nie jestem apostołem? Czy nie widziałem Jezusa, naszego Pana? Czy wy nie jesteście moim dziełem w Panu? ²Jeśli dla innych nie jestem apostołem, to z pewnością jestem dla was, bo wy jesteście pieczęcią mojego apostolstwa w Panu.

³Oto moja obrona wobec tych, którzy chcieliby mnie osądzać: ⁴Czy nie mamy prawa jeść i pić? ⁵Czy nie mamy prawa zabierać ze sobą wierzącej żony, jak inni apostołowie, bracia Pana i Kefas? ⁶Czy tylko ja i Barnaba nie mamy prawa, by nie pracować na swoje utrzymanie? ⁷Kto pełni służbę żołnierską na własny koszt? Kto zakłada winnicę, a nie spożywa jej owocu? Albo kto pasie trzodę, a nie pije jej mleka?

⁸Czy mówię to tylko na podstawie ludzkiego sądu? Czy Prawo nie mówi tego samego? ⁹Bo Prawo Mojżesza mówi: „Nie zawiązuj pyska wołowi młócącemu zboże”. Czy nasz Ojciec troszczy się o woły? ¹⁰Czy raczej nie mówi tego całkowicie ze względu na nas? Tak, zostało to napisane dla nas — ten, kto orze, powinien orać w nadziei, a ten, kto młóci, w nadziei, że będzie miał udział w plonie. ¹¹Jeśli zasialiśmy wśród was dobra duchowe, czy to zbyt wiele, jeśli zbierzemy od was dobra materialne? ¹²Jeśli inni mają udział w tym prawie wobec was, czy nie tym bardziej my? A jednak nie skorzystaliśmy z niego, lecz wszystko znosimy, aby nie stawiać żadnej przeszkody ewangelii Chrystusa.

¹³Czy nie wiecie, że ci, którzy pełnią służbę w świątyni, żywią się ze świątyni, a ci, którzy służą przy ołtarzu, mają udział w ofiarach ołtarza? ¹⁴Tak samo i Pan postanowił, aby ci, którzy głoszą ewangelię, z ewangelii żyli. ¹⁵Ja jednak nie skorzystałem z żadnego z tych praw. I nie piszę tego, aby się ich dla siebie domagać. Wolałbym raczej umrzeć, niż pozwolić, by ktokolwiek pozbawił mnie mojej chluby. ¹⁶Głoszenie ewangelii nie daje mi powodu do chluby, bo ciąży na mnie przymus. Biada mi, gdybym jej nie głosił! ¹⁷Bo jeśli czynię to dobrowolnie, mam zapłatę; jeśli zaś niedobrowolnie, to i tak powierzono mi to zadanie. ¹⁸Jaka więc jest moja zapłata? Ta, że głosząc ewangelię, daję ją za darmo, nie korzystając z pełni mojego prawa w ewangelii.

¹⁹Choć bowiem wolny jestem wobec wszystkich, uczyniłem siebie niewolnikiem wszystkich, aby pozyskać jak najwięcej. ²⁰Dla Żydów stałem się jak Żyd, aby pozyskać Żydów. Dla tych, którzy są pod Prawem, jak będący pod Prawem — choć sam nie jestem pod nim — aby pozyskać tych, którzy są pod Prawem. ²¹Dla tych, którzy są bez Prawa, stałem się jak będący bez Prawa — nie będąc bez prawa naszego Ojca, lecz pod prawem Chrystusa — aby pozyskać tych, którzy są bez Prawa. ²²Dla słabych stałem się słaby, aby pozyskać słabych. Dla wszystkich stałem się wszystkim, aby wszelkimi sposobami niektórych zbawić. ²³A wszystko to czynię ze względu na ewangelię, aby mieć udział w jej błogosławieństwach.

²⁴Czy nie wiecie, że wszyscy biegnący na stadionie biegną, lecz tylko jeden zdobywa nagrodę? Biegnijcie tak, abyście ją zdobyli. ²⁵Każdy, kto staje do zawodów, zachowuje wstrzemięźliwość we wszystkim, aby zdobyć wieniec, który więdnie — nasz jednak nie więdnie. ²⁶Ja zatem tak biegnę, nie bez celu, i tak walczę na pięści, nie jakbym bił powietrze. ²⁷Lecz poskramiam moje ciało i biorę je w niewolę, abym sam, głosząc innym, nie został odrzucony.