اول قرنتیان 9

9 ¹آیا آزاد نیستم؟ آیا رسول نیستم؟ آیا عیسی، خداوند ما، را ندیده‌ام؟ آیا شما ثمرهٔ کار من در خداوند نیستید؟ ²اگر برای دیگران رسول نباشم، دست‌کم برای شما هستم؛ زیرا شما مُهر رسالت من در خداوند هستید.

³دفاع من در برابر آنان که مرا بازخواست می‌کنند، این است: ⁴آیا حق نداریم که بخوریم و بنوشیم؟ ⁵آیا حق نداریم که همسری ایماندار را همراه خود ببریم، چنان‌که سایر رسولان و برادران خداوند و کیفا چنین می‌کنند؟ ⁶یا تنها من و برنابا هستیم که حق نداریم از کارِ روزانه دست بکشیم؟ ⁷کیست که به هزینهٔ خود سرباز باشد؟ کیست که تاکستانی بنشاند و از میوهٔ آن نخورد؟ یا کیست که گله‌ای را شبانی کند و از شیر آن ننوشد؟

⁸آیا این را تنها از دیدگاه بشری می‌گویم؟ آیا شریعت نیز همین را نمی‌گوید؟ ⁹زیرا در شریعت موسیٰ نوشته شده است: «دهان گاوی را که خرمن می‌کوبد مبند.» آیا پدر ما در فکر گاوان است؟ ¹⁰یا سراسر به‌خاطر ما سخن می‌گوید؟ آری، این برای ما نوشته شد—شخم‌زننده باید با امید شخم بزند، و خرمن‌کوب نیز با امیدِ سهم‌بردن از محصول. ¹¹اگر ما در میان شما چیزهای روحانی کاشتیم، آیا زیاده‌روی است که از شما چیزهای مادی درو کنیم؟ ¹²اگر دیگران در این حق بر شما سهیم‌اند، آیا ما به‌طریق اولیٰ سهیم نیستیم؟ با این حال، از این حق استفاده نکردیم—بلکه همه‌چیز را تحمل می‌کنیم تا مانعی بر سر راه انجیل مسیح ننهیم.

¹³آیا نمی‌دانید که خدمتگزاران معبد از خوراک معبد می‌خورند، و آنان که در مذبح خدمت می‌کنند، از قربانی‌های مذبح سهم می‌برند؟ ¹⁴به همین‌سان، خداوند نیز مقرر داشت که واعظان انجیل از انجیل روزگار بگذرانند. ¹⁵اما من از هیچ‌یک از این حقوق استفاده نکرده‌ام، و این را نمی‌نویسم تا آن‌ها را برای خود مطالبه کنم. مرا مردن بهتر است تا آنکه کسی این فخر مرا تهی سازد. ¹⁶موعظهٔ انجیل جای فخر برایم نمی‌گذارد—زیرا ناگزیرم. وای بر من اگر انجیل را موعظه نکنم! ¹⁷زیرا اگر این کار را به‌میل خود انجام دهم، پاداشی دارم؛ و اگر بی‌میل، باز هم امانتی به من سپرده شده است. ¹⁸پس پاداش من چیست؟ این‌که در موعظه، انجیل را رایگان عرضه کنم و از حق کامل خود در انجیل بهره نگیرم.

¹⁹زیرا هرچند از همه آزادم، خود را غلام همه ساختم تا بیشتری را به‌دست آورم. ²⁰برای یهودیان همچون یهودی شدم تا یهودیان را به‌دست آورم. برای آنان که زیر شریعت‌اند، همچون کسی زیر شریعت شدم—هرچند خود زیر شریعت نبودم—تا آنان را که زیر شریعت‌اند به‌دست آورم. ²¹برای آنان که بیرون از شریعت‌اند، همچون کسی بیرون از شریعت شدم (نه آنکه بیرون از شریعت پدر ما باشم، بلکه در درون شریعت مسیح)، تا آنان را که بیرون از شریعت‌اند به‌دست آورم. ²²برای ناتوانان ناتوان شدم تا ناتوانان را به‌دست آورم. برای همه‌کس همه‌چیز شدم تا به هر وسیله‌ای که ممکن باشد، برخی را نجات دهم. ²³همهٔ این کارها را به‌خاطر انجیل می‌کنم تا در برکات آن سهیم شوم.

²⁴آیا نمی‌دانید که در میدان مسابقه، همه می‌دوند اما تنها یک تن جایزه را می‌برد؟ چنان بدوید که ببرید. ²⁵هر که در مسابقه شرکت می‌کند، در همه‌چیز بر خویشتن انضباط می‌ورزد، تا تاجی به‌دست آورد که پژمردنی است—اما تاج ما چنین نیست. ²⁶پس من بی‌هدف نمی‌دوم، و مشتم را به هوا نمی‌زنم. ²⁷بلکه بر بدن خود سخت می‌گیرم و آن را رام می‌سازم، مبادا پس از موعظه به دیگران، خودم مردود گردم.