اول قرنتیان 10

10 ¹ای برادران و خواهران، می‌خواهم بدانید: نیاکان ما همه زیر ابر بودند و همگی از دریا گذشتند. ²و همه در ابر و در دریا به موسی تعمید یافتند. ³همه از یک خوراک روحانی خوردند، ⁴و همه از یک نوشیدنی روحانی نوشیدند، زیرا از آن صخرهٔ روحانی که در پی ایشان می‌آمد نوشیدند، و آن صخره مسیح بود. ⁵اما پدر ما از بیشتر آنان خشنود نبود، از این رو در بیابان نقش بر زمین شدند.

⁶این‌ها همه نمونه‌هایی برای ما شد، تا ما نیز چون آنان که مشتاق چیزهای پلید شدند، اشتیاق نورزیم. ⁷بت‌پرست مشوید، چنان‌که برخی از آنان بودند؛ چنان‌که نوشته شده است: «قوم برای خوردن و نوشیدن نشستند، سپس برای بازی برخاستند.» ⁸بیایید مرتکب گناه جنسی نشویم، چنان‌که برخی از آنان شدند و در یک روز بیست‌وسه هزار تن هلاک گشتند. ⁹و مسیح را نیازماییم، چنان‌که برخی از آنان آزمودند و به‌دست مارها نابود شدند. ¹⁰و همهمه و شکایت نکنید، چنان‌که برخی از آنان کردند و به‌دست آن نابودکننده هلاک شدند. ¹¹این چیزها همچون نمونه‌هایی بر آنان واقع شد و برای هشدار ما نوشته شد، ما که پایان عصرها بر ما فرارسیده است. ¹²پس هر که گمان می‌کند استوار ایستاده است، برحذر باشد که مبادا بیفتد. ¹³هیچ وسوسه‌ای شما را فرا نگرفته است، جز آنچه برای همهٔ آدمیان معمول است. و پدر ما امین است: نمی‌گذارد بیش از توان خود وسوسه شوید، بلکه همراه با وسوسه راه گریزی نیز فراهم می‌آورد تا تاب آوردن آن را داشته باشید.

¹⁴پس ای عزیزان، از بت‌پرستی بگریزید. ¹⁵همچون با خردمندان سخن می‌گویم؛ خود دربارهٔ آنچه می‌گویم داوری کنید. ¹⁶آن جام برکت که آن را برکت می‌دهیم، آیا مشارکت در خون مسیح نیست؟ و آن نانی که پاره می‌کنیم، آیا مشارکت در بدن مسیح نیست؟ ¹⁷از آنجا که یک نان است، ما که بسیاریم یک بدن هستیم، زیرا همگی از آن یک نان بهره می‌بریم. ¹⁸به قوم اسرائیل بنگرید: آیا آنان که از قربانی‌ها می‌خورند، با مذبح شریک نیستند؟ ¹⁹پس چه می‌گویم؟ آیا خوراکِ پیشکش‌شده به بت چیزی است، یا بت چیزی است؟ ²⁰نه، بلکه آنچه کسانی که پدر را نمی‌شناسند قربانی می‌کنند، برای دیوها قربانی می‌کنند، نه برای پدر ما؛ و من نمی‌خواهم شما با دیوها شریک شوید. ²¹شما نمی‌توانید هم از جام خداوند بنوشید و هم از جام دیوها؛ نمی‌توانید هم در سفرهٔ خداوند شریک شوید و هم در سفرهٔ دیوها. ²²یا آیا می‌خواهیم خداوند را به غیرت آوریم؟ آیا از او نیرومندتریم؟

²³«همه چیز رواست» — اما همه چیز سودمند نیست. «همه چیز رواست» — اما همه چیز بنا نمی‌کند. ²⁴هیچ‌کس نفع خویش را نجوید، بلکه نفع همسایهٔ خود را. ²⁵هر آنچه را در گوشت‌فروشی می‌فروشند بخورید، بی‌آنکه به‌خاطر وجدان پرسشی کنید، ²⁶زیرا «زمین از آنِ پدر ماست و هر آنچه در آن است.» ²⁷اگر بی‌ایمانی شما را به خوراکی دعوت کند و بخواهید بروید، هر آنچه پیش رویتان می‌نهند بخورید، بی‌آنکه به‌خاطر وجدان پرسشی کنید. ²⁸اما اگر کسی به شما بگوید: «این پیشکش قربانی بوده است»، آن را مخورید، هم به‌خاطر آن‌که به شما گفت و هم به‌خاطر وجدان. ²⁹مقصودم وجدان خودتان نیست، بلکه وجدان آن دیگری. زیرا چرا آزادی من به‌سبب وجدان کس دیگر داوری شود؟ ³⁰اگر با شکرگزاری می‌خورم، چرا به‌خاطر چیزی که برای آن سپاس می‌گزارم نکوهش شوم؟

³¹پس خواه بخورید، خواه بنوشید، خواه هر چه کنید، همه را برای جلال پدر ما انجام دهید. ³²نه یهودیان را بلغزانید، نه یونانیان را و نه کلیسای پدر ما را، ³³چنان‌که من نیز می‌کوشم در هر چیز همه را خشنود سازم، و نفع خویش را نمی‌جویم، بلکه نفع بسیاری را، تا نجات یابند.