1 Korintliler 10

10 ¹Kardeşler, şunu bilmenizi istiyorum: atalarımızın hepsi bulutun altındaydı, hepsi denizden geçti. ²Hepsi bulutta ve denizde Musa'ya bağlanmak üzere vaftiz edildi. ³Hepsi aynı ruhsal yiyeceği yedi, ⁴hepsi aynı ruhsal içeceği içti; çünkü kendilerini izleyen ruhsal kayadan içtiler—ve o kaya Mesih'ti. ⁵Ama Babamız onların çoğundan hoşnut kalmadı, çünkü çölde yere serildiler.

⁶Bunlar bizim için birer örnek oldu; öyle ki, onların kötü şeylere göz diktiği gibi biz de göz dikmeyelim. ⁷Onlardan bazıları gibi putperest olmayın; nitekim şöyle yazılmıştır: «Halk yiyip içmek için oturdu, sonra eğlenmek için kalktı.» ⁸Onlardan bazılarının yaptığı gibi cinsel günah işlemeyelim—bir günde 23.000 kişi öldü. ⁹Onlardan bazılarının yaptığı gibi Mesih'i sınamayalım; onlar yılanlar tarafından yok edildi. ¹⁰Onlardan bazılarının söylendiği gibi söylenmeyin; onlar da yok edici tarafından yok edildi. ¹¹Bunlar örnek olsun diye onların başına geldi ve çağların sonuna ulaşmış olan bizlere uyarı olsun diye yazıldı. ¹²Bu nedenle, ayakta durduğunu sanan, düşmemeye dikkat etsin. ¹³İnsanın karşılaşabileceğinden başka bir ayartıyla karşılaşmadınız. Babamız güvenilirdir: dayanabileceğinizden fazla ayartılmanıza izin vermez, ama ayartıyla birlikte dayanabilmeniz için bir çıkış yolu da sağlar.

¹⁴Bu yüzden, sevgili kardeşlerim, puta tapmaktan kaçının. ¹⁵Sağduyulu insanlara söyler gibi konuşuyorum; söylediğime siz kendiniz karar verin. ¹⁶Kutsadığımız bereket kâsesi—Mesih'in kanına ortak olmak değil mi? Bölüp yediğimiz ekmek—Mesih'in bedenine ortak olmak değil mi? ¹⁷Ekmek bir tane olduğuna göre, çok olan bizler tek bir bedeniz; çünkü hepimiz o tek ekmeği paylaşıyoruz. ¹⁸İsrail halkına bakın: kurbanları yiyenler sunağa ortak değil mi? ¹⁹Öyleyse ne demek istiyorum—puta sunulan yiyeceğin bir değeri mi var, ya da putun bir değeri mi var? ²⁰Hayır, ama Baba'yı tanımayanların kurban ettiklerini cinlere kurban ettiklerini söylüyorum, Babamız'a değil; sizin cinlerle ortak olmanızı istemem. ²¹Hem Rab'bin kâsesinden hem cinlerin kâsesinden içemezsiniz; hem Rab'bin sofrasına hem cinlerin sofrasına ortak olamazsınız. ²²Yoksa Rab'bi kıskandırmaya mı çalışıyoruz? O'ndan daha mı güçlüyüz?

²³«Her şeye izin var»—ama her şey yararlı değil. «Her şeye izin var»—ama her şey geliştirmez. ²⁴Kimse kendi çıkarını değil, komşusunun çıkarını gözetsin. ²⁵Vicdanınız adına hiçbir soru sormadan, kasap dükkânında satılan her şeyi yiyin; ²⁶çünkü «yeryüzü ve içindeki her şey Babamız'ındır.» ²⁷İman etmeyen biri sizi bir yemeğe çağırırsa ve gitmek isterseniz, vicdanınız adına soru sormadan önünüze konulan her şeyi yiyin. ²⁸Ama biri size, «Bu, kurban olarak sunuldu» derse, hem size söyleyenin hem de vicdanın hatırı için onu yemeyin. ²⁹Demek istediğim, sizin vicdanınız değil, ötekinin vicdanı. Çünkü benim özgürlüğüm neden bir başkasının vicdanınca yargılansın? ³⁰Şükrederek yersem, şükrettiğim bir şey yüzünden neden kınanayım?

³¹Öyleyse, ister yiyin, ister için, ister başka bir şey yapın, hepsini Babamız'ın yüceliği için yapın. ³²Yahudilere de Greklere de Babamız'ın topluluğuna da hiçbir şekilde ayak bağı olmayın; ³³ben de her şeyde herkesi hoşnut etmeye çalışıyorum—kendi çıkarımı değil, kurtulsunlar diye birçoklarının çıkarını gözeterek.