Waarskuwings uit ons voorvaders se mislukkings
Israel het die wolk, die see en dieselfde geestelike voedsel gehad, en het tog in die woestyn geval — dit is as 'n waarskuwing opgeskryf. Van afgodediens moet hulle wegvlug, maar hulle Vader is getrou en gee 'n uitweg. Eet wat voorgesit word; doen alles tot sy eer.
10 1Broers en susters, ek wil hê julle moet weet: ons voorvaders was almal onder die wolk, almal het deur die see getrek. 2Hulle is almal in die wolk en in die see in Moses gedoop. 3Hulle het almal dieselfde geestelike kos geëet, 4en almal het dieselfde geestelike drank gedrink, want hulle het gedrink uit die geestelike rots wat hulle gevolg het—daardie rots was Christus. 5Maar ons Vader was nie met die meeste van hulle tevrede nie, want hulle is in die woestyn neergevel.
6Hierdie dinge het nou ons voorbeelde geword, sodat ons nie slegte dinge sal begeer soos hulle begeer het nie. 7Moenie afgodedienaars word soos sommige van hulle was nie; soos daar geskryf staan: “die volk het gaan sit om te eet en te drink, en het toe opgestaan om te speel.” 8Kom ons sondig nie seksueel soos sommige van hulle gedoen het nie—23 000 het op een enkele dag gesterf. 9Laat ons nie vir Christus op die proef stel nie, soos sommige van hulle gedoen het en deur die slange vernietig is. 10En moenie mor soos sommige van hulle gemor het nie, en deur die verderwer vernietig is. 11Hierdie dinge het met hulle gebeur as voorbeelde, en is as ’n waarskuwing vir ons neergeskryf, vir ons op wie die eindes van die eeue gekom het. 12Daarom, wie meen dat hy staan, moet oppas dat hy nie val nie. 13Geen versoeking het julle oorval behalwe wat vir alle mense algemeen is nie. En ons Vader is getrou: hy sal nie toelaat dat julle bo julle kragte versoek word nie, maar saam met die versoeking sal hy ook ’n uitweg gee, sodat julle dit kan verduur.
14Daarom, geliefdes, vlug weg van afgodery. 15Ek praat met julle as verstandige mense; oordeel self wat ek sê. 16Die beker van danksegging wat ons seën—is dit nie deel aan die bloed van Christus nie? Die brood wat ons breek—is dit nie deel aan die liggaam van Christus nie? 17Omdat daar een brood is, is ons wat baie is, een liggaam, want ons deel almal die een brood. 18Kyk na die volk van Israel: is dié wat die offers eet nie deelgenote van die altaar nie? 19Wat sê ek dan—dat afgodsoffervleis iets is, of dat ’n afgod iets is? 20Nee, maar wat dié wat nie die Vader ken nie, offer, dit offer hulle aan demone, nie aan ons Vader nie; ek wil nie hê julle moet gemeenskap met demone hê nie. 21Julle kan nie die beker van die Here en die beker van demone drink nie; julle kan nie deel hê aan die tafel van die Here en die tafel van demone nie. 22Of probeer ons die Here jaloers maak? Is ons sterker as hy?
23“Alles is geoorloof”—maar nie alles is nuttig nie. “Alles is geoorloof”—maar nie alles bou op nie. 24Laat niemand sy eie belang soek nie, maar die belang van sy naaste. 25Eet alles wat in die vleismark verkoop word, sonder om ter wille van die gewete enige vrae te vra, 26want “die aarde behoort aan ons Vader, en alles wat daarin is.” 27As ’n ongelowige julle na ’n maaltyd uitnooi en julle wil gaan, eet alles wat voorgesit word, sonder om ter wille van die gewete vrae te vra. 28Maar as iemand vir julle sê: “Dit is as offer gebring,” moet dit nie eet nie, ter wille van die een wat julle dit vertel het, en ter wille van die gewete. 29Ek bedoel nie julle eie gewete nie, maar dié van die ander. Want waarom sou ’n ander se gewete my vryheid oordeel? 30As ek met danksegging eet, waarom word ek veroordeel oor iets waarvoor ek dank betuig?
31Of julle dan eet of drink of enigiets doen, doen alles tot eer van ons Vader. 32Moenie aanstoot gee aan Jode of aan Grieke of aan die gemeente van ons Vader nie, 33net soos ek in alles probeer om almal tevrede te stel—en nie my eie belang soek nie, maar die belang van baie, sodat hulle gered kan word.