1 Mga Corinto 10

10 ¹Mga kapatid, nais kong malaman ninyo: ang ating mga ninuno ay pawang napasailalim sa ulap, at lahat sila'y tumawid sa dagat. ²Silang lahat ay nabautismuhan kay Moises sa ulap at sa dagat. ³Silang lahat ay kumain ng iisang espirituwal na pagkain, ⁴at lahat sila'y uminom ng iisang espirituwal na inumin, sapagkat uminom sila mula sa espirituwal na bato na sumusunod sa kanila—at ang batong iyon ay si Cristo. ⁵Ngunit hindi nalugod ang ating Ama sa karamihan sa kanila, sapagkat sila'y ibinuwal sa ilang.

⁶Ngayon, ang mga bagay na ito ay naging mga halimbawa para sa atin, upang huwag tayong maghangad ng masasamang bagay tulad ng paghahangad nila. ⁷Huwag kayong maging mga sumasamba sa diyus-diyosan tulad ng ilan sa kanila; ayon sa nasusulat: “Naupo ang mga tao upang kumain at uminom, pagkatapos ay tumindig upang magsaya.” ⁸Huwag tayong magkasala sa sekswal na paraan tulad ng ginawa ng ilan sa kanila—dalawampu't tatlong libo ang namatay sa iisang araw. ⁹Huwag natin subukin si Cristo, tulad ng ginawa ng ilan sa kanila, at nilipol ng mga ahas. ¹⁰At huwag kayong magbulung-bulungan, tulad ng pagbulung-bulong ng ilan sa kanila, at nilipol ng manlilipol. ¹¹Ang mga bagay na ito ay nangyari sa kanila bilang mga halimbawa, at naisulat bilang babala para sa atin, na siyang inabutan ng katapusan ng mga panahon. ¹²Kaya nga, ang sinumang nag-aakalang siya'y nakatayo ay mag-ingat na hindi siya mabuwal. ¹³Walang tuksong dumating sa inyo maliban sa karaniwang nararanasan ng sangkatauhan. At tapat ang ating Ama: hindi niya papayagang tuksuhin kayo nang higit sa inyong makakaya, kundi kasabay ng tukso ay maglalaan din siya ng daang matatakasan, upang inyong mabata ito.

¹⁴Kaya, mga minamahal, tumakas kayo mula sa pagsamba sa diyus-diyosan. ¹⁵Nagsasalita ako sa inyo bilang mga taong may matinong pag-iisip; hatulan ninyo mismo ang aking sinasabi. ¹⁶Ang kopa ng pagpapala na ating pinagpapasalamatan—hindi ba ito ay pakikibahagi sa dugo ni Cristo? Ang tinapay na ating pinagpuputol-putol—hindi ba ito ay pakikibahagi sa katawan ni Cristo? ¹⁷Yamang may iisang tinapay, tayong marami ay iisang katawan, sapagkat tayong lahat ay nakikibahagi sa iisang tinapay. ¹⁸Isaalang-alang ninyo ang bayan ng Israel: hindi ba't ang mga kumakain ng mga handog ay kabahagi sa dambana? ¹⁹Ano ang ibig kong sabihin, kung gayon—na ang pagkaing inihandog sa diyus-diyosan ay may halaga, o na ang diyus-diyosan ay may halaga? ²⁰Hindi, kundi ang mga inihahandog ng mga hindi nakakakilala sa Ama ay inihahandog sa mga demonyo, at hindi sa ating Ama; ayaw kong makibahagi kayo sa mga demonyo. ²¹Hindi ninyo maiinom ang kopa ng Panginoon at ang kopa ng mga demonyo; hindi kayo maaaring makibahagi sa hapag ng Panginoon at sa hapag ng mga demonyo. ²²O sinusubukan ba nating pukawin ang paninibugho ng Panginoon? Higit ba tayong malakas kaysa sa kanya?

²³“Ang lahat ng bagay ay ipinahihintulot”—ngunit hindi lahat ay nakatutulong. “Ang lahat ng bagay ay ipinahihintulot”—ngunit hindi lahat ay nakapagpapatibay. ²⁴Huwag hanapin ninuman ang kanyang sariling kapakanan, kundi ang kapakanan ng kanyang kapwa. ²⁵Kainin ninyo ang anumang ipinagbibili sa palengke ng karne nang hindi nagtatanong para sa kapakanan ng budhi, ²⁶sapagkat “ang lupa ay sa ating Ama, at ang lahat ng naroroon.” ²⁷Kung ang isang hindi mananampalataya ay mag-anyaya sa inyo sa isang pagkain at nais ninyong pumunta, kainin ninyo ang anumang ihain, nang hindi nagtatanong para sa kapakanan ng budhi. ²⁸Ngunit kung may magsabi sa inyo, “Ito'y inialay bilang handog,” huwag ninyo itong kainin, alang-alang sa nagsabi sa inyo, at alang-alang sa budhi. ²⁹Ang tinutukoy ko ay hindi ang sarili mong budhi, kundi ang sa iba. Sapagkat bakit hahatulan ng budhi ng iba ang aking kalayaan? ³⁰Kung ako'y kumakain nang may pasasalamat, bakit ako pupulaan dahil sa isang bagay na aking pinagpapasalamatan?

³¹Kaya maging kayo man ay kumakain, umiinom, o gumagawa ng anuman, gawin ninyo ang lahat para sa kaluwalhatian ng ating Ama. ³²Huwag kayong magbigay ng ikatitisod sa mga Judio o sa mga Griego o sa iglesya ng ating Ama, ³³kaya sinisikap kong palugurin ang lahat sa lahat ng bagay—hindi hinahanap ang sarili kong kapakanan, kundi ang kapakanan ng marami, upang sila'y maligtas.