Gargaɗi daga Kāsawar Kakanninmu

Isra'ila sun sami girgijen, da teku, da abinci na ruhaniya iri ɗaya, duk da haka suka faɗi a jeji — an rubuta wannan domin gargaɗi. Dole a guje wa bautar gumaka, amma Ubansu mai aminci ne kuma yana ba da hanyar tsira. Ku ci abin da aka kawo muku; ku yi kome domin ɗaukakarsa.

Babi na 10.

'Yan'uwa, ina so ku sani: kakanninmu duka suna ƙarƙashin girgijen nan, duka kuma sun ratsa cikin teku. Duka kuma an yi musu baftisma cikin Musa a cikin girgije da kuma cikin teku. Duka sun ci abinci ɗaya na ruhaniya, duka kuma sun sha abin sha ɗaya na ruhaniya, gama sun sha daga dutsen nan na ruhaniya da yake binsu—dutsen nan kuwa Almasihu ne. Amma Ubanmu bai ji daɗin yawancinsu ba, gama an karkashe su a jeji.

To, waɗannan abubuwa sun zama misalai a gare mu, domin kada mu yi marmarin mugayen abubuwa yadda suka yi marmari. Kada ku zama masu bautar gumaka kamar yadda waɗansunsu suka kasance; kamar yadda aka rubuta, “mutane suka zauna su ci su sha, sa'an nan suka tashi suna wasa.” Kada mu yi zina kamar yadda waɗansunsu suka yi—mutum dubu ashirin da uku suka mutu a rana ɗaya. Kada mu gwada Almasihu, kamar yadda waɗansunsu suka yi, macizai kuwa suka hallaka su. Kada kuma ku yi gunaguni, kamar yadda waɗansunsu suka yi gunaguni, mahallaki kuwa ya hallaka su. Waɗannan abubuwa sun same su a matsayin misalai, an rubuta su kuwa domin gargaɗinmu, mu da ƙarshen zamanai ya zo kanmu. Saboda haka, duk wanda yake zaton yana tsaye, sai yă yi hankali kada yă fāɗi. Babu wata jarraba da ta kama ku sai dai wadda ta zama ruwan dare ga 'yan adam. Ubanmu kuwa mai aminci ne: ba zai bar a jarrabe ku fiye da ƙarfinku ba, amma tare da jarrabar zai kuma tanada muku hanyar fita, domin ku iya jurewa.

Saboda haka, ƙaunatattu, ku guje wa bautar gumaka. Ina magana da ku kamar masu hankali; ku shar'anta wa kanku abin da nake faɗa. Ƙoƙon albarka da muke sa masa albarka—ashe, ba tarayya cikin jinin Almasihu ba ne? Gurasar da muke gutsuttsura—ashe, ba tarayya cikin jikin Almasihu ba ne? Tun da yake akwai gurasa ɗaya, mu masu yawa jiki ɗaya ne, gama dukanmu muna tarayya cikin gurasa ɗayan nan. Ku dubi mutanen Isra'ila: ashe, waɗanda suke cin hadayun nan ba abokan tarayya cikin bagaden ba ne? To, me nake nufi—cewa abincin da aka miƙa wa gunki wani abu ne, ko kuwa gunki wani abu ne? A'a, sai dai abin da waɗanda ba su san Uba ba suke miƙawa, ga aljanu suke miƙawa, ba ga Ubanmu ba; ba na so ku yi tarayya da aljanu. Ba za ku iya shan ƙoƙon Ubangiji da kuma ƙoƙon aljanu ba; ba za ku iya tarayya a teburin Ubangiji da kuma teburin aljanu ba. Ko kuwa muna ƙoƙari mu tsokane Ubangiji yă yi kishi ne? Mun fi shi ƙarfi ne?

“An halatta kome”—amma ba kome ne yake da amfani ba. “An halatta kome”—amma ba kome ne yake ginawa ba. Kada kowa yă nemi amfanin kansa, sai dai amfanin maƙwabcinsa. Ku ci duk abin da ake sayarwa a kasuwar nama, ba tare da yin wata tambaya saboda lamiri ba, gama “duniya ta Ubanmu ce, da kuma kome da yake cikinta.” In wani marar bi ya gayyace ku cin abinci kuma kuna so ku tafi, ku ci duk abin da aka kawo muku, ba tare da yin tambaya saboda lamiri ba. Amma in wani ya gaya muku, “An miƙa wannan a matsayin hadaya,” kada ku ci, saboda wanda ya gaya muku, da kuma saboda lamiri. Ina nufin ba lamirinku ba ne, sai dai na ɗayan. Gama don me lamirin wani zai shar'anta 'yancina? In na ci da godiya, don me ake zargina saboda abin da nake yin godiya a kansa?

Saboda haka ko kuna ci, kuna sha, ko kuna yin kome, ku yi kome domin ɗaukakar Ubanmu. Kada ku zama sanadin tuntuɓe ga Yahudawa ko ga Hellenawa ko ga ikkilisiyar Ubanmu, kamar yadda nake ƙoƙarin faranta wa kowa rai cikin kome—ba neman amfanin kaina nake yi ba, sai dai amfanin mutane masu yawa, domin su sami ceto.