Pepeling saka Kegagalane Para Leluhur Kita

Israèl wis nampa méga, segara, lan pangan rohani sing padha, nanging isih padha tiwas ing ara-ara samun — kuwi ditulis minangka pèngetan. Nyembah brahala kudu disingkiri, nanging Ramané padha setya lan maringi dalan metu. Pangananen apa sing disuguhaké; tumindakna samubarang kanggo kamulyané.

Pasal 10.

Para sadulur, Aku kepengin kowe padha ngerti: para leluhur kita kabeh padha ana ing sangisoring mega, lan kabeh padha nyabrang sagara. Kabeh padha kabaptis ana ing Nabi Musa, ing mega lan ing sagara. Kabeh padha mangan pangan kasukman kang padha, lan kabeh padha ngombe omben-omben kasukman kang padha, awit padha ngombe saka gunung karang kasukman kang ngetutake dheweke — dene gunung karang mau yaiku Sang Kristus. Nanging Rama kita ora rena ing panggalih marang saperangan gedhe saka wong-wong mau, mulane padha ditumpes ana ing ara-ara samun.

Anadene kabeh iku dadi tuladha tumrap kita, supaya kita aja padha kepengin marang prakara ala kaya anggone wong-wong mau padha kepengin. Kowe aja padha nyembah brahala kaya saperangan saka wong-wong mau; kaya kang wis katulis: “Wong akeh padha linggih mangan lan ngombe, banjur padha ngadeg kanggo seneng-seneng.” Ayo kita aja padha nindakake laku jina kaya saperangan saka wong-wong mau — nganti ana wong 23.000 kang mati ing sadina. Ayo kita aja padha nyoba Sang Kristus, kaya saperangan saka wong-wong mau, nganti padha tiwas dening ula. Lan aja padha nggrundel, kaya saperangan saka wong-wong mau anggone padha nggrundel, nganti padha ditumpes dening juru panumpes. Kabeh iku kedadeyan tumrap wong-wong mau minangka tuladha, lan katulis dadi pepeling kanggo kita, kang padha ngalami pungkasaning jaman. Mulane, sing sapa rumangsa ngadeg jejeg, prayoga ngati-ati supaya aja nganti tiba. Ora ana panggodha kang nempuh kowe, kajaba panggodha kang lumrah tumrap manungsa. Lan Rama kita iku setya tuhu: Panjenengane ora bakal nglilani kowe digodha ngluwihi kekuwatanmu, nanging bebarengan karo panggodha mau Panjenengane uga bakal maringi dalan kanggo oncat, supaya kowe bisa tahan.

Mulane, para kinasih, padha ngedohana panyembah brahala. Anggonku kandha iki kaya marang wong kang wicaksana; mulane padha timbangen dhewe apa kang dakkandhakake. Tuwung berkah kang kita berkahi iku, apa dudu patunggilan karo getihe Sang Kristus? Roti kang kita cuwil-cuwil iku, apa dudu patunggilan karo sarirane Sang Kristus? Sarehne mung ana roti siji, mangka kita kang akeh iki dadi sawiji, awit kita kabeh padha melu mangan roti kang siji mau. Gatekna bangsa Israel: apa wong-wong kang padha mangan kurban iku ora dadi kanca tunggal ing misbyah? Dadi apa kang dakkarepake? Apa pangan sesajen brahala iku ana tegese, utawa brahala iku ana tegese? Ora, nanging apa kang disajekake dening wong-wong kang ora wanuh marang Sang Rama iku, disajekake marang roh-roh jahat, dudu marang Rama kita; mangka aku ora kepengin kowe padha tetunggalan karo roh-roh jahat mau. Kowe ora bisa ngombe saka tuwunge Gusti lan saka tuwunge roh-roh jahat; kowe ora bisa melu ing mejane Gusti lan ing mejane roh-roh jahat. Apa kita arep gawe butajengane Gusti? Apa kita luwih rosa tinimbang Panjenengane?

“Samubarang kabeh kena ditindakake” — nanging ora kabeh maedahi. “Samubarang kabeh kena ditindakake” — nanging ora kabeh mbangun. Aja ana wong siji-sijia kang mung ngupaya kepentingane dhewe, nanging ngupayaa kepentingane pepadhane. Mangana apa bae kang didol ing pasar daging, tanpa takon-takon marga saka rumangsaning ati, awit “bumi iku kagungane Rama kita, dalah saisine kabeh.” Manawa ana wong kang ora pracaya ngulemi kowe mangan, lan kowe gelem teka, mangana apa bae kang disuguhake, tanpa takon-takon marga saka rumangsaning ati. Nanging manawa ana wong kang kandha marang kowe: “Iki wis disajekake minangka kurban,” aja kokpangan, marga saka wong kang kandha mau lan marga saka rumangsaning ati. Kang dakkarepake dudu rumangsaning atimu dhewe, nanging rumangsaning atine wong liya mau. Awit yagene kamardikanku kudu dihakimi dening rumangsaning atine wong liya? Manawa aku mangan kanthi saos sokur, yagene aku dielek-elek marga saka barang kang dakaturi panuwun?

Dadi, apa kowe mangan, ngombe, utawa nindakake apa bae, tindakna iku kabeh kanggo kaluhurane Rama kita. Aja gawe kesandhungan tumrap wong Yahudi, wong Yunani, utawa pasamuwane Rama kita, kaya anggonku tansah ngudi gawe senenge saben wong ing samubarang prakara — ora ngupaya kauntunganku dhewe, nanging kauntungane wong akeh, supaya padha kapitulungan rahayu.