اسان جي ابن ڏاڏن جي ناڪامين مان ڊيڄاريندڙ سبق
بني اسرائيل وٽ ڪڪر، سمنڊ ۽ ساڳيو روحاني کاڌو هو، تڏهن به هو بيابان ۾ ڪري پيا — ۽ اهو خبرداريءَ لاءِ لکيو ويو. بت پرستيءَ کان ڀڄڻ گهرجي، پر سندن پيءُ وفادار آهي ۽ نڪرڻ جي واٽ ڏئي ٿو. جيڪو اڳيان رکيو وڃي سو کائو؛ سڀ ڪجهه سندس جلال لاءِ ڪريو.
10 1اي ڀائرو ۽ ڀينرون، آءٌ چاهيان ٿو تہ اوهان کي خبر هجي: اسان جا ابا ڏاڏا سڀ بادل هيٺ هئا، سڀ سمنڊ مان لنگهي ويا. 2هنن سڀني بادل ۽ سمنڊ ۾ موسيٰ ۾ بپتسما ورتي. 3هنن سڀني هڪ ئي روحاني کاڌو کاڌو، 4۽ سڀني هڪ ئي روحاني مشروب پيتو، ڇاڪاڻ تہ اهي انهيءَ روحاني پٿر مان پيئندا هئا جيڪو هنن پٺيان ٿي هليو— اهو پٿر مسيح هو. 5پر اسان جو پيءُ هنن مان گھڻن کان راضي نہ هو، ڇاڪاڻ تہ اهي بيابان ۾ ماريا ويا.
6هي ڳالهيون اسان لاءِ مثال بڻيون، تہ اسان بڇڙين شين جي اهڙي هوس نہ ڪريون جهڙي هنن ڪئي. 7هنن مان ڪن وانگر بت پرست نہ ٿيو؛ جيئن لکيل آهي تہ ”ماڻهو کائڻ پيئڻ لاءِ ويٺا، پوءِ کيڏڻ لاءِ اٿيا.“ 8اچو تہ هنن مان ڪن وانگر زناڪاري نہ ڪريون— هڪ ئي ڏينهن ۾ ٢٣ هزار مري ويا. 9اچو تہ مسيح کي نہ آزمايون، جهڙيءَ طرح هنن مان ڪن آزمايو ۽ نانگن هٿان ناس ٿي ويا. 10جهڙيءَ طرح هنن مان ڪن شڪايتون ڪيون ۽ ناس ڪندڙ هٿان ناس ٿي ويا، تهڙيءَ طرح اوهين شڪايتون نہ ڪريو. 11اهي ڳالهيون هنن تي مثال طور گذريون، ۽ اسان لاءِ نصيحت طور لکيون ويون، جن تي زمانن جي پڇاڙي اچي پهتي آهي. 12تنهنڪري جيڪو سمجهي ٿو تہ آءٌ بيٺو آهيان، سو خبردار رهي تہ ڪري نہ پوي. 13اوهان تي ڪا اهڙي آزمائش نہ آئي آهي جيڪا ماڻهن لاءِ عام نہ هجي. اسان جو پيءُ وفادار آهي: هو اوهان کي طاقت کان وڌيڪ آزمائش ۾ پوڻ نہ ڏيندو، پر آزمائش سان گڏ نڪرڻ جو رستو بہ ڏيندو، تہ جيئن اوهين سهي سگھو.
14تنهنڪري اي پيارا، بت پرستيءَ کان ڀڄو. 15آءٌ سمجهدار ماڻهن سان ڳالهائي رهيو آهيان؛ جيڪو آءٌ چوان ٿو، تنهن جو پاڻ فيصلو ڪريو. 16برڪت جو پيالو جنهن تي اسان برڪت گھرون ٿا، ڇا اهو مسيح جي رت ۾ شريڪ ٿيڻ ناهي؟ جيڪا ماني اسان ڀڃون ٿا، ڇا اها مسيح جي بدن ۾ شريڪ ٿيڻ ناهي؟ 17جيئن تہ ماني هڪڙي آهي، تنهنڪري اسين گھڻا هڪ بدن آهيون، ڇالاءِ جو اسين سڀ هڪ ئي مانيءَ ۾ شريڪ ٿيون ٿا. 18اسرائيل جي قوم تي غور ڪريو: ڇا قربانيون کائيندڙ قربانگاھ ۾ ڀائيوار ناهن؟ 19پوءِ آءٌ ڇا ٿو چوان— تہ بتن تي چاڙهيل کاڌو ڪجھہ آهي، يا بت ڪجھہ آهي؟ 20نہ، بلڪ جيڪي ماڻهو پيءُ کي نٿا سڃاڻن، سي جيڪا قرباني ڏين ٿا، سا ڀوتن کي ڏين ٿا، اسان جي پيءُ کي نہ؛ آءٌ نٿو چاهيان تہ اوهين ڀوتن سان شريڪ ٿيو. 21اوهين خداوند جو پيالو ۽ ڀوتن جو پيالو ٻئي نٿا پي سگھو؛ خداوند جي ميز ۽ ڀوتن جي ميز ٻنهي ۾ شريڪ نٿا ٿي سگھو. 22يا اسين خداوند کي غيرت ڏيارڻ چاهيون ٿا؟ ڇا اسين کائنس وڌيڪ طاقتور آهيون؟
23”سڀ ڪجھہ جائز آهي“— پر سڀ ڪجھہ فائديمند ناهي. ”سڀ ڪجھہ جائز آهي“— پر سڀ ڪجھہ اڏيندڙ ناهي. 24ڪو بہ پنهنجي ڀلائي نہ ڳولي، پر پنهنجي پاڙيسريءَ جي ڀلائي ڳولي. 25جيڪو ڪجھہ گوشت جي بازار ۾ وڪامي ٿو، سو ضمير جي خاطر ڪا پڇا ڳاڇا ڪرڻ کانسواءِ کائو، 26ڇالاءِ جو ”زمين ۽ جيڪو ڪجھہ انهيءَ ۾ آهي، سو اسان جي پيءُ جو آهي.“ 27جيڪڏهن ڪو ايمان نہ آڻيندڙ اوهان کي ماني تي سڏي ۽ اوهين وڃڻ چاهيو، تہ جيڪو ڪجھہ اوهان اڳيان رکيو وڃي سو ضمير جي خاطر پڇا ڳاڇا ڪرڻ کانسواءِ کائو. 28پر جيڪڏهن ڪو اوهان کي چوي تہ ”هي قربانيءَ طور چاڙهيو ويو هو،“ تڏهن اهو نہ کائو، انهيءَ ٻڌائيندڙ جي خاطر ۽ ضمير جي خاطر. 29منهنجو مطلب اوهان جو پنهنجو ضمير ناهي، پر ٻئي جو. ڇاڪاڻ تہ منهنجي آزاديءَ جو فيصلو ٻئي جو ضمير ڇو ڪري؟ 30جيڪڏهن آءٌ شڪرگذاري سان کايان ٿو، تہ جنهن شيءِ لاءِ آءٌ شڪر ڪريان ٿو، تنهن سبب منهنجي بدنامي ڇو ڪئي وڃي ٿي؟
31تنهنڪري اوهين کائو، پيئو يا ڪجھہ بہ ڪريو، سڀ ڪجھہ اسان جي پيءُ جي جلوي لاءِ ڪريو. 32يهودين يا يونانين يا اسان جي پيءُ جي ڪليسيا لاءِ ٺوڪر جو سبب نہ بڻجو، 33اهڙيءَ طرح آءٌ بہ هر ڳالهہ ۾ سڀني کي راضي ڪرڻ جي ڪوشش ڪريان ٿو— پنهنجي ڀلائي نہ ڳوليان ٿو، پر گھڻن جي ڀلائي، تہ جيئن اهي بچائجي وڃن.
