زمونږ د پلارونو د ناکاميو نه خبردارے
اسرائيل وريځ، سمندر او هماغه روحاني خواړه درلودل، او بيا هم په بيابان کې ولوېدل، چې د خبرداري په توګه ليکل شوي. له بت پرستۍ بايد وتښتئ، خو د هغوی پلار وفادار دی او د وتلو لار ورکوي. هغه څه وخورئ چې درته وړاندې کېږي؛ هر څه د هغه د جلال لپاره وکړئ.
10 1اے وروڼو او خويندو، زۀ غواړم چې تاسو پوه شئ چې زمونږ پلارونه ټول د ورېځ لاندې وُو او ټول د سمندر نه راتېر شول. 2هغوئ ټول په ورېځ کښې او په سمندر کښې د موسىٰ سره بپتسمه ورکړے شول. 3هغوئ ټولو هم هغه روحانى خوراک وخوړو، 4او ټولو هم هغه روحانى څښاک وڅښلو، ځکه چې هغوئ د هغې روحانى ګټې نه څښل چې د هغوئ شا کښې روانه وه، او هغه ګټه مسيح وو. 5خو زمونږ پلار د هغوئ د ډېرو نه خوشحاله نۀ وو، ځکه چې هغوئ په بيابان کښې هلاک شول.
6اوس دا شيان زمونږ دپاره مثالونه شول، ترڅو چې مونږ د بدو شيانو خواهش ونۀ کړو لکه څنګه چې هغوئ کړے وو. 7د هغوئ د ځنو په شان بت پرست مۀ کېږئ، لکه څنګه چې ليکلے دى چې، ”خلقو د خوراک او څښاک دپاره کښېناستل، بيا د لوبو دپاره راپاڅېدل.“ 8راځئ چې مونږ په زنا کښې ګناه ونۀ کړو لکه څنګه چې د هغوئ ځنو وکړله، او په يوه ورځ کښې درويشت زره تنه مړۀ شول. 9راځئ چې مونږ د مسيح آزمېښت ونۀ کړو لکه څنګه چې د هغوئ ځنو وکړو، او د مارانو په وسيله هلاک کړے شول. 10او ګيله مۀ کوئ لکه څنګه چې د هغوئ ځنو ګيله وکړله، او د هلاکوونکى په وسيله هلاک کړے شول. 11دا شيان د هغوئ سره د مثال په طور وشول، او زمونږ د خبردارۍ دپاره ليکلے شول، چې د زمانو اخر پرې راغلے دے. 12نو ځکه، څوک چې ګومان کوى چې هغه ولاړ دے، هغه دې خيال ساتى چې هسې نه رالوېږى. 13تاسو باندې داسې آزمېښت نۀ دے راغلے چې د انسان دپاره عام نۀ وى. او زمونږ پلار وفادار دے، هغه به تاسو له اجازت درنۀ کړى چې د خپلې طاقت نه زيات آزمېښت درباندې راشى، بلکې د آزمېښت سره به هغه د وتلو لاره هم جوړه کړى، ترڅو چې تاسو يې برداشت کولے شئ.
14نو، اے ګرانو، د بت د عبادت نه وتښتئ. 15زۀ تاسو سره داسې خبرې کوم لکه د عقل مندو خلقو سره، چې زۀ وايم په هغې باندې تاسو پخپله فيصله وکړئ. 16د برکت پياله چې مونږ يې برکت ورکوو، آيا دا د مسيح د وينې شراکت نۀ دے؟ هغه ډوډۍ چې مونږ يې ماتوو، آيا دا د مسيح د بدن شراکت نۀ دے؟ 17ځکه چې ډوډۍ يوه ده، نو مونږ ډېر يو بدن يُو، ځکه چې مونږ ټول په يوه ډوډۍ کښې شريک يُو. 18د اِسرائيل قوم ته وګورئ، آيا هغه کسان چې قربانۍ خورى، د قربانګاه سره شريک نۀ دى؟ 19نو زۀ څۀ وايم؟ دا چې د بت قربانى شوے خوراک څۀ شے دے، يا دا چې بت څۀ شے دے؟ 20نه، بلکې څۀ چې هغه کسان قربانى کوى چې پلار نۀ پېژنى، هغه بدروحونو ته قربانى کوى، نۀ زمونږ پلار ته، او زۀ نۀ غواړم چې تاسو د بدروحونو سره شريک شئ. 21تاسو د مالِک پياله او د بدروحونو پياله دواړه نۀ شئ څښلے، تاسو د مالِک په دسترخوان او د بدروحونو په دسترخوان دواړو کښې نۀ شئ شريکېدے. 22آيا مونږ غواړو چې مالِک غصه کړو؟ آيا مونږ د هغۀ نه زيات طاقتور يُو؟
23”هر څۀ جائز دى،“ خو هر څۀ ګټه نۀ ورکوى. ”هر څۀ جائز دى،“ خو هر څۀ آبادوى نۀ. 24دې دپاره چې هيڅوک دې د خپلې ګټې طلب ونۀ کړى، بلکې د خپل ګاونډى د ګټې. 25څۀ چې په قصاب خانه کښې خرڅيږى هغه وخورئ، د ضمير په خاطر هيڅ سوال مۀ کوئ، 26ځکه چې ”زمکه زمونږ د پلار ده، او څۀ چې په هغې کښې دى ټول.“ 27کۀ څوک بېايمانه تاسو د خوراک دپاره بلنه درکوى او تاسو غواړئ چې لاړ شئ، نو څۀ چې مخکښې کيښودے شى هغه وخورئ، د ضمير په خاطر هيڅ سوال مۀ کوئ. 28خو کۀ څوک تاسو ته ووائى چې، ”دا د قربانۍ وو،“ نو هغه مۀ خورئ، د هغۀ په خاطر چې تاسو ته يې ووئيل، او د ضمير په خاطر هم. 29زما مطلب ستاسو خپل ضمير نۀ دے، بلکې د بل کس. ځکه زما آزادى د ولې د بل چا د ضمير په وسيله فيصله کولے شى؟ 30کۀ زۀ په شکر سره خورم، نو زۀ ولې په هغه شى باندې ملامته کړے شم چې زۀ پرې شکر ادا کوم؟
31نو کۀ تاسو خورئ، کۀ څښئ، يا بل څۀ کوئ، دا ټول د زمونږ د پلار د لوئۍ دپاره وکړئ. 32نۀ يهوديانو ته، نۀ يونانيانو ته او نۀ د زمونږ د پلار جماعت ته ټهوکر مۀ ورکوئ، 33لکه څنګه چې زۀ هم په هر څۀ کښې ټول خلق خوشحالول غواړم، نۀ د خپلې ګټې طلب کوم، بلکې د ډېرو خلقو د ګټې، ترڅو چې هغوئ خلاصون ومومى.
