Fampitandremana avy amin’ny fahalavoan’ny razantsika

Nanana ny rahona, ny ranomasina, ary ny hanina ara-panahy iray ihany ny Isiraely, nefa mbola lavo tany an-efitra — voasoratra ho fampitandremana. Tsy maintsy hilaozana ny fanompoan-tsampy, nefa mahatoky ny Rain'izy ireo ary manome lalana hivoahana. Hano izay aroso; ataovy ho voninahiny ny zavatra rehetra.

Toko 10.

Ry rahalahy sy anabavy, tiako ho fantatrareo fa ny razantsika rehetra dia teo ambanin’ny rahona, ary samy namaky ny ranomasina avokoa. Samy natao batisa ho amin’i Mosesy tao amin’ny rahona sy tao amin’ny ranomasina izy rehetra. Ary samy nihinana ny sakafo ara-panahy iray ihany izy rehetra, ary samy nisotro ny zava-pisotro ara-panahy iray ihany, satria nisotro tamin’ilay vatolampy ara-panahy nanaraka azy izy; ary i Kristy no ilay vatolampy. Nefa tsy faly tamin’ny ankamaroan’izy ireo i Raintsika, fa naripaka tany an-efitra izy.

Ireo zavatra ireo dia nanjary ohatra ho antsika, mba tsy hitsiriritantsika ny zava-dratsy, araka ny nitsiriritan’izy ireo. Aza tonga mpivavaka amin’ny sampy tahaka ny sasany tamin’izy ireo; araka ny voasoratra hoe: «Nipetraka hihinana sy hisotro ny vahoaka, dia nitsangana hilalao.» Aza mijangajanga isika, tahaka ny nijangajanga ny sasany tamin’izy ireo, ka maty tamin’ny andro iray ny telo amby roapolo arivo. Aza mitsapa an’i Kristy isika, tahaka ny nitsapan’ny sasany tamin’izy ireo, ka simbain’ny bibilava. Ary aza mimenomenona, tahaka ny nimenomenon’ny sasany tamin’izy ireo, ka simbain’ilay mpandringana. Ireo zavatra ireo dia nanjo azy ho ohatra, ary nosoratana ho fampitandremana antsika izay tonga ny faran’ny vanim-potoana. Koa aoka izay mihevitra fa mijoro hitandrina mba tsy ho lavo. Tsy nisy fakam-panahy nahazo anareo afa-tsy izay mahazo ny olombelona. Ary mahatoky i Raintsika: tsy handefa anareo hotsaporina mihoatra noho izay zakanareo Izy, fa miaraka amin’ny fakam-panahy dia hanome làlana hivoahana koa, mba hahazaka azy ianareo.

Koa ry malala, mandosira ny fanompoan-tsampy. Miteny aho toy ny amin’ny olona hendry; ianareo no mitsara izay lazaiko. Ny kapoaky ny fitahiana izay tahiantsika, moa tsy fiombonana amin’ny ran’i Kristy va izany? Ny mofo izay vakintsika, moa tsy fiombonana amin’ny tenan’i Kristy va izany? Satria iray ihany ny mofo, dia iray tena isika maro, fa samy mizara ilay mofo iray ihany isika rehetra. Jereo ny vahoakan’Israely: moa tsy mpiara-mandray anjara amin’ny alitara va izay mihinana ny fanatitra? Koa inona àry no lazaiko — hoe misy dikany ve ny sakafo natao fanatitra ho an’ny sampy, na misy dikany ve ny sampy? Tsia, fa izay ataon’ireo tsy mahalala ny Ray ho fanatitra, dia atao ho an’ny demonia izany, fa tsy ho an’i Raintsika; ary tsy tiako hiombona amin’ny demonia ianareo. Tsy mahazo misotro ny kapoakan’ny Tompo sy ny kapoakan’ny demonia ianareo; tsy mahazo mandray anjara amin’ny latabatry ny Tompo sy ny latabatry ny demonia. Sa mba hampialona ny Tompo va isika? Moa mahery noho Izy va isika?

«Azo atao ny zavatra rehetra» — fa tsy mahasoa avokoa ny rehetra. «Azo atao ny zavatra rehetra» — fa tsy manorina avokoa ny rehetra. Aoka tsy hisy hitady ny soa ho an’ny tenany, fa ny soa ho an’ny namany. Hano izay zavatra amidy any an-tsena hena, tsy manontany na inona na inona noho ny fieritreretana, fa «an’i Raintsika ny tany sy izay rehetra eo aminy.» Raha misy tsy mino manasa anareo hisakafo ary tianareo ny handeha, dia hano izay zavatra apetraka eo anoloanareo, tsy manontany na inona na inona noho ny fieritreretana. Fa raha misy milaza aminareo hoe: «Natao fanatitra izao», dia aza mihinana azy, noho ny amin’ilay nilaza taminareo sy ny fieritreretana. Tsy ny fieritreretanao no tiako lazaina, fa ny an’ny hafa. Fa nahoana no ny fieritreretan’ny hafa no hitsara ny fahafahako? Raha mihinana amin’ny fisaorana aho, nahoana aho no resahina ratsy noho ny zavatra izay isaorako?

Koa na mihinana na misotro na manao inona na inona ianareo, dia ataovy ho voninahitr’i Raintsika izany rehetra izany. Aza mahatonga fahatafintohinana ho an’ny Jiosy na ny Grika na ny fiangonan’i Raintsika, araka ny ataoko koa, izay miezaka mahafaly ny olona rehetra amin’ny zavatra rehetra — tsy mitady ny soa ho an’ny tenako, fa ny soa ho an’ny maro, mba hovonjena izy.