Pavlus voz kechgan erkinlik

Pavlusning boshqa havoriylar kabi ta’minlanishga to‘liq haqqi bor va buni Tavrot hamda ma’bad orqali isbotlaydi — so‘ng undan voz kechadi. U o‘zini hammaga qul qiladi, yahudiylarga yahudiydek, zaiflarga zaifdek bo‘ladi, ba’zilar najot topsin deb o‘zini tartibga soladi.

9-bob.

Men erkin emasmanmi? Men havoriy emasmanmi? Rabbimiz Isoni koʻrmadimmi? Sizlar Rabbda qilgan mehnatim emasmisizlar? Agar boshqalar uchun havoriy boʻlmasam ham, sizlar uchun, albatta, havoriyman. Chunki sizlar Rabbda mening havoriyligimning muhrisizlar.

Meni surishtirmoqchi boʻlganlarga bergan javobim shu: Bizning yeb-ichishga haqqimiz yoʻqmi? Boshqa havoriylar, Rabbning aka-ukalari va Kifa kabi, bizning ham imonli xotinni oʻzimiz bilan olib yurishga haqqimiz yoʻqmi? Yoki tirikchilik uchun mehnat qilmaslikka faqat men bilan Barnabogina haqqimiz yoʻqmi? Qaysi askar oʻz hisobidan xizmat qiladi? Kim uzumzor barpo qilib, uning mevasidan yemaydi? Yoki kim suruvni boqib, uning sutidan ichmaydi?

Men buni shunchaki inson mulohazasiga koʻra aytyapmanmi? Qonun ham shuni aytmayaptimi? Zero, Musoning qonunida shunday deyilgan: “Xirmon tepayotgan hoʻkizning ogʻzini bogʻlamagin.” Otamiz hoʻkizlar haqida qaygʻuryaptimi? Yoki U buni butunlay biz uchun aytyaptimi? Ha, bu biz uchun yozilgan edi: yer haydovchi umid bilan haydashi, xirmon tepuvchi esa hosildan ulush olish umidida ishlashi kerak. Agar biz orangizda ruhiy narsalarni ekkan boʻlsak, sizlardan moddiy narsalarni oʻrib olishimiz koʻpmi? Agar boshqalar sizlar ustidan bu haqqa ega boʻlsalar, biz undan ham koʻproq ega emasmizmi? Lekin biz bu haqdan foydalanmadik. Aksincha, Masihning Xushxabariga toʻsqinlik qilmaslik uchun hamma narsaga chidayapmiz.

Bilmaysizlarmi, maʼbadda ishlaydiganlar maʼbaddan taom yeydilar, qurbongohda xizmat qiladiganlar esa qurbongohga keltirilgan qurbonliklardan ulush oladilar? Shuningdek, Rabbimiz Xushxabarni targʻib qiladiganlar Xushxabardan tirikchilik qilsinlar, deb amr qilgan. Lekin men bu haq-huquqlardan birortasidan ham foydalanganim yoʻq. Buni oʻzim uchun ularni talab qilmoqchi boʻlib yozayotganim ham yoʻq. Kimdir faxrimni puchga chiqargandan koʻra, men oʻlganim maʼqul. Xushxabarni targʻib qilishim bilan faxrlanishga haqqim yoʻq, chunki bu menga yuklangan majburiyatdir. Agar Xushxabarni targʻib qilmasam, holimga voy! Agar buni oʻz ixtiyorim bilan qilsam, mukofotim bor. Agar beixtiyor qilsam ham, menga bir vazifa ishonib topshirilgan. Xoʻsh, mukofotim nima? U shuki, targʻib qilayotganimda, Xushxabardagi toʻliq haqimdan foydalanmay, Xushxabarni bepul taklif qilaman.

Garchi men hammadan erkin boʻlsam-da, koʻproq odamni jalb qilish uchun oʻzimni hammaga qul qildim. Yahudiylarni jalb qilish uchun yahudiylar bilan yahudiydek boʻldim. Qonun ostidagilarni jalb qilish uchun — garchi oʻzim qonun ostida boʻlmasam-da — qonun ostidagilar bilan qonun ostidagidek boʻldim. Qonundan tashqaridagilarni jalb qilish uchun — Otamizning qonunidan tashqarida emas, balki Masihning qonuni ichida boʻlsam-da — qonundan tashqaridagilar bilan qonundan tashqaridagidek boʻldim. Zaiflarni jalb qilish uchun zaiflar bilan zaif boʻldim. Baʼzilarini har qanday yoʻl bilan qutqarish uchun, hamma uchun hamma narsa boʻldim. Men bularning hammasini Xushxabar uchun qilaman, toki uning barakalaridan ulush olay.

Bilmaysizlarmi, poygada chopuvchilarning hammasi chopadi, lekin mukofotni faqat bittasi oladi? Gʻolib boʻlish uchun chopinglar. Musobaqada qatnashadigan har bir kishi hamma narsada oʻzini tiyadi. Ular soʻnib boradigan toj uchun shunday qiladilar, bizniki esa soʻnmaydi. Shunday ekan, men maqsadsiz chopmayman va havoni mushtlab urishmayman. Aksincha, boshqalarga targʻib qilganimdan keyin oʻzim noloyiq boʻlib qolmasligim uchun, tanamni jazolab, unga boʻysundiraman.