هڪ ٻولي، هڪ قوم
هڪ ٻولي، هڪ رٿا: هڪ منارو ۽ هڪ نالو، ته جيئن ماڻهن کي ٽڙي پکڙي وڃڻو نه پوي. اسان جو پيءُ هيٺ لهي اچي ٿو، سندن ٻولي ۾ گڙٻڙ وجهي ٿو، ۽ تڏهن به کين ٽڙي پکڙي ڇڏي ٿو. پوءِ باب سوڙهو ٿي تارح جي خاندان تي اچي ٿو، جيڪو اُور کي ڇڏي ٿو، ۽ ساري کي اولاد ٿي نٿو سگهي.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 6–7
11 1سڄي زمين تي هڪڙي ئي ٻولي ۽ هڪڙو ئي لهجو هو. 2جڏهن اهي اوڀر ڏانهن لڏي رهيا هئا، تڏهن کين سنعار جي ملڪ ۾ هڪ ميدان مليو، سو اتي رهي پيا. 3هنن هڪ ٻئي کي چيو تہ ”اچو، سرون ٺاهيون ۽ انهن کي چڱيءَ طرح پڪايون.“ هنن پٿر جي بدران سرون ۽ گاري جي بدران ڪولتار ڪم آندو. 4پوءِ چيائون تہ ”اچو، پنهنجي لاءِ هڪ شهر ۽ هڪ اهڙو برج اڏيون جنهن جي چوٽي آسمان تائين پهچي، ۽ پنهنجو نالو ڪڍون، تہ جيئن اسين سڄي زمين تي پکڙجي نہ وڃون.“
5پر جيڪو شهر ۽ برج ماڻهو اڏي رهيا هئا، سو ڏسڻ لاءِ اسان جو پيءُ هيٺ لهي آيو. a a v5 اسان جو پيءُ هر هنڌ آهي؛ ”هيٺ لهڻ“ ماڻهوءَ جي ٻولي آهي، جنهن مان مراد آهي تہ هو ڪم ڪرڻ لاءِ ويجهو آيو.
6پوءِ اسان جي پيءُ فرمايو تہ ”ڏسو، اهي هڪ قوم آهن ۽ سندن ٻولي هڪ آهي، ۽ هي تہ سندن ڪمن جي رڳو شروعات آهي. هاڻي جيڪي ڪجھہ ڪرڻ جو اهي ارادو ڪندا، سو سندن لاءِ ناممڪن نہ ٿيندو. 7اچو، هيٺ وڃي سندن ٻولي ڦيرائي ڇڏيون، تہ جيئن ڪوبہ پنهنجي پاڙيسريءَ جي ٻولي نہ سمجھي سگھي.“
8تنهنڪري اسان جي پيءُ کين اتان سڄي زمين تي پکيڙي ڇڏيو، ۽ هنن شهر اڏڻ بند ڪري ڇڏيو. 9انهيءَ ڪري ان جو نالو بابل رکيو ويو، ڇاڪاڻ تہ اتي اسان جي پيءُ سڄي زمين جي ٻولي ڦيرائي ڇڏي، ۽ اتان کين سڄي زمين تي پکيڙي ڇڏيو. b b v9 بابل نالي جو آواز ”ڦيرائي ڇڏڻ“ جهڙو آهي، جيڪو انهيءَ هنڌ جي نشاندهي ڪري ٿو جتي اسان جي پيءُ انساني ٻولي ڦيرائي ڇڏي.
سيم جو نسل
10هي سيم جو احوال آهي: ٻوڏ کان ٻن سالن پوءِ جڏهن سيم جي عمر سؤ سال هئي، تڏهن کيس ارفڪشاد ڄائو. 11ارفڪشاد جي ڄمڻ کان پوءِ سيم پنج سؤ سال جيئرو رهيو، ۽ کيس ٻيا پٽ ۽ ڌيئرون ڄاون.
12جڏهن ارفڪشاد جي عمر پنجٽيهہ سال ٿي، تڏهن کيس سلح ڄائو. 13سلح جي ڄمڻ کان پوءِ ارفڪشاد چار سؤ ٽي سال جيئرو رهيو، ۽ کيس ٻيا پٽ ۽ ڌيئرون ڄاون.
14جڏهن سلح جي عمر ٽيهہ سال ٿي، تڏهن کيس عبر ڄائو. 15عبر جي ڄمڻ کان پوءِ سلح چار سؤ ٽي سال جيئرو رهيو، ۽ کيس ٻيا پٽ ۽ ڌيئرون ڄاون.
16جڏهن عبر جي عمر چونتيهہ سال ٿي، تڏهن کيس پلج ڄائو. 17پلج جي ڄمڻ کان پوءِ عبر چار سؤ ٽيهہ سال جيئرو رهيو، ۽ کيس ٻيا پٽ ۽ ڌيئرون ڄاون.
18جڏهن پلج جي عمر ٽيهہ سال ٿي، تڏهن کيس رعو ڄائو. 19رعو جي ڄمڻ کان پوءِ پلج ٻه سؤ نَوَ سال جيئرو رهيو، ۽ کيس ٻيا پٽ ۽ ڌيئرون ڄاون.
20جڏهن رعو جي عمر بتيهہ سال ٿي، تڏهن کيس سروج ڄائو. 21سروج جي ڄمڻ کان پوءِ رعو ٻه سؤ ست سال جيئرو رهيو، ۽ کيس ٻيا پٽ ۽ ڌيئرون ڄاون.
22جڏهن سروج جي عمر ٽيهہ سال ٿي، تڏهن کيس ناحور ڄائو. 23ناحور جي ڄمڻ کان پوءِ سروج ٻه سؤ سال جيئرو رهيو، ۽ کيس ٻيا پٽ ۽ ڌيئرون ڄاون.
24جڏهن ناحور جي عمر اوڻٽيهہ سال ٿي، تڏهن کيس تارح ڄائو. 25تارح جي ڄمڻ کان پوءِ ناحور هڪ سؤ اوڻيهہ سال جيئرو رهيو، ۽ کيس ٻيا پٽ ۽ ڌيئرون ڄاون.
26جڏهن تارح جي عمر ستر سال ٿي، تڏهن کيس ابرام، ناحور ۽ حارن ڄاون.
تارح جو گھراڻو
27تارح جو نسل هي آهي: تارح کي ابرام، ناحور ۽ حارن ڄاون، ۽ حارن کي لوط ڄائو. 28حارن پنهنجي ڄمڻ واري هنڌ، ڪلدين جي اُور ۾، پنهنجي پيءُ تارح جي جيئري ئي مري ويو. 29ابرام ۽ ناحور شاديون ڪيون؛ ابرام جي زال جو نالو ساري هو، ۽ ناحور جي زال جو نالو ملڪه هو، جيڪا حارن جي ڌيءُ هئي؛ حارن ملڪه ۽ اسڪه ٻنهي جو پيءُ هو. 30ساري ٻانجھ هئي؛ کيس ڪو ٻار ڪونہ هو. 31تارح پنهنجي پٽ ابرام کي، پنهنجي پوٽي لوط (حارن جي پٽ) کي، ۽ پنهنجي نونھن ساري (ابرام جي زال) کي ساڻ وٺي ڪلدين جي اُور مان ڪنعان ڏانهن روانو ٿيو؛ اهي حارن ۾ پهچي اتي رهي پيا. 32تارح ٻه سؤ پنج سال جيئرو رهيو، ۽ حارن ۾ مري ويو.