ابرام جو سڏ
اسان جو پيءُ ابرام کي چوي ٿو ته هر واقف شيءِ ڇڏي هڪ اڻڄاتل ملڪ ڏانهن وڃ، ۽ اهڙي برڪت جو واعدو ڪري ٿو جيڪا زمين جي سڀني گهراڻن تائين پهچي. ابرام پنجهتر سالن جي عمر ۾ روانو ٿئي ٿو. پوءِ ڏڪار کيس مصر ڏانهن ڌِڪي ٿو، جتي جيئرو رهڻ لاءِ هو ساري کي پنهنجي ڀيڻ ڪري پيش ڪري ٿو.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 1–3, 7
12 1پوءِ اسان جي پيءُ ابرام کي فرمايو تہ ”پنهنجي ملڪ، پنهنجن مائٽن ۽ پنهنجي پيءُ جي گھر مان نڪري، انهيءَ ملڪ ڏانهن هل جيڪو آءٌ تو کي ڏيکاريندس. 2آءٌ تو کي وڏي قوم بڻائيندس، ۽ تو کي برڪت ڏيندس؛ تنهنجو نالو وڏو ڪندس، تہ تون برڪت جو سبب ٿيندين. 3جيڪي تو کي برڪت ڏيندا تن کي آءٌ برڪت ڏيندس، ۽ جيڪو تو تي لعنت ڪندو تنهن تي آءٌ لعنت ڪندس؛ ۽ تو جي وسيلي زمين جا سڀ گھراڻا برڪت وارا ٿيندا.“ a a v3 پولس هن آيت کي ابراهيم لاءِ اڳواٽ ٻڌايل خوشخبري سڏي ٿو — سندس وسيلي زمين جو هر گھراڻو برڪت وارو ٿيندو، جيڪا يسوع ۾ پوري ٿي (گلتين 3:8).
4جيئن اسان جي پيءُ کيس فرمايو هو تيئن ابرام هليو، ۽ لوط بہ ساڻس گڏ هليو. جڏهن ابرام حاران مان نڪتو تڏهن پنجھتر سالن جو هو. 5ابرام پنهنجي زال ساراي کي، پنهنجي ڀائٽي لوط کي، پنهنجي گڏ ڪيل سمورو مال ملڪيت کي ۽ حاران ۾ حاصل ڪيل ماڻهن کي ساڻ وٺي ڪنعان جي ملڪ ڏانهن روانو ٿيو، ۽ ڪنعان جي ملڪ ۾ اچي پهتو. 6ابرام ملڪ مان لنگھندو سڪم جي جاءِ تائين، موري جي بلوط جي وڻ تائين پهتو. انهيءَ مهل ڪنعاني ماڻهو انهيءَ ملڪ ۾ رهندا هئا.
7پوءِ اسان جو پيءُ ابرام تي ظاهر ٿيو ۽ فرمايائينس تہ ”آءٌ هي ملڪ تنهنجي اولاد کي ڏيندس.“ تڏهن ابرام اتي اسان جي پيءُ لاءِ، جيڪو کيس ظاهر ٿيو هو، قربانگاھ ٺاهي. b b v7 پولس هتي ”اولاد“ کي هڪڙو نسل — يسوع — سمجھي ٿو، جنهن جي وسيلي ابراهيم واري برڪت هر قوم تائين پهچي ٿي (گلتين 3:16).
8اتان اڳتي هلي بيت ايل جي اوڀر وارن جبلن ۾ پنهنجو خيمو کوڙيائين؛ بيت ايل اولهہ ڏانهن ۽ عي اوڀر ڏانهن هئا. اتي اسان جي پيءُ لاءِ قربانگاھ ٺاهي، اسان جي پيءُ جي نالي تي دعا ڪيائين. 9پوءِ ابرام نجب ڏانهن سفر ڪندي پنهنجي واٽ تي اڳتي وڌندو رهيو.
ڏڪار ۽ مصر ڏانهن سفر
10جڏهن ملڪ ۾ ڏڪار پيو، تڏهن ابرام اتي رهڻ لاءِ مصر ڏانهن هليو ويو، ڇاڪاڻ تہ ملڪ ۾ ڏڪار ڏاڍو سخت هو. 11جڏهن مصر جي ويجھو پهتو، تڏهن پنهنجي زال ساراي کي چيائين تہ ”مون کي خبر آهي تہ تون سهڻي عورت آهين. 12جڏهن مصري تو کي ڏسندا تڏهن چوندا تہ ’هيءَ سندس زال آهي،‘ ۽ مون کي ماريندا پر تو کي جيئرو رکندا. 13مهرباني ڪري چؤ تہ آءٌ تنهنجي ڀيڻ آهيان، تہ جيئن تو ڪري منهنجو ڀلو ٿئي ۽ تنهنجي ڪري منهنجو ساھ بچي.“
14جڏهن ابرام مصر ۾ داخل ٿيو، تڏهن مصرين ڏٺو تہ اها عورت ڏاڍي سهڻي هئي. 15فرعون جي سردارن کيس ڏٺو، ۽ فرعون اڳيان سندس ساراھ ڪيائون؛ تڏهن اها عورت فرعون جي محل ۾ آندي وئي. 16فرعون سندس ڪري ابرام سان چڱائي ڪئي، تنهنڪري ابرام کي رڍون، ڍور، نر ۽ مادي گڏهه، نوڪر، نوڪرياڻيون ۽ اٺ مليا. 17پر اسان جي پيءُ ابرام جي زال ساراي جي ڪري فرعون ۽ سندس گھراڻي کي ڏاڍين سخت آفتن سان ماريائين. 18فرعون ابرام کي سڏائي چيو تہ ”تو مون سان هي ڇا ڪيو آهي؟ تو مون کي ڇو نہ ٻڌايو تہ هيءَ تنهنجي زال آهي؟ 19تو ڇو چيو تہ ’هيءَ منهنجي ڀيڻ آهي،‘ جو مون کيس پنهنجي زال ڪري ورتو؟ هاڻي ڏس، تنهنجي زال حاضر آهي — کيس کڻي هليو وڃ.“
20فرعون پنهنجن ماڻهن کي ابرام بابت حڪم ڏنو، تنهنڪري هنن کيس پنهنجي زال ۽ سمورو مال ملڪيت سميت موڪلي ڇڏيو.