ڇپيل
ڪتاب

ابرام جو سڏ

اسان جو پيءُ ابرام کي چوي ٿو ته هر واقف شيءِ ڇڏي هڪ اڻڄاتل ملڪ ڏانهن وڃ، ۽ اهڙي برڪت جو واعدو ڪري ٿو جيڪا زمين جي سڀني گهراڻن تائين پهچي. ابرام پنجهتر سالن جي عمر ۾ روانو ٿئي ٿو. پوءِ ڏڪار کيس مصر ڏانهن ڌِڪي ٿو، جتي جيئرو رهڻ لاءِ هو ساري کي پنهنجي ڀيڻ ڪري پيش ڪري ٿو.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 1–3, 7

باب 12.

پوءِ اسان جي پيءُ ابرام کي فرمايو تہ ”پنهنجي ملڪ، پنهنجن مائٽن ۽ پنهنجي پيءُ جي گھر مان نڪري، انهيءَ ملڪ ڏانهن هل جيڪو آءٌ تو کي ڏيکاريندس. آءٌ تو کي وڏي قوم بڻائيندس، ۽ تو کي برڪت ڏيندس؛ تنهنجو نالو وڏو ڪندس، تہ تون برڪت جو سبب ٿيندين. جيڪي تو کي برڪت ڏيندا تن کي آءٌ برڪت ڏيندس، ۽ جيڪو تو تي لعنت ڪندو تنهن تي آءٌ لعنت ڪندس؛ ۽ تو جي وسيلي زمين جا سڀ گھراڻا برڪت وارا ٿيندا.“ a a v3 پولس هن آيت کي ابراهيم لاءِ اڳواٽ ٻڌايل خوشخبري سڏي ٿو — سندس وسيلي زمين جو هر گھراڻو برڪت وارو ٿيندو، جيڪا يسوع ۾ پوري ٿي (گلتين 3:8).

جيئن اسان جي پيءُ کيس فرمايو هو تيئن ابرام هليو، ۽ لوط بہ ساڻس گڏ هليو. جڏهن ابرام حاران مان نڪتو تڏهن پنجھتر سالن جو هو. ابرام پنهنجي زال ساراي کي، پنهنجي ڀائٽي لوط کي، پنهنجي گڏ ڪيل سمورو مال ملڪيت کي ۽ حاران ۾ حاصل ڪيل ماڻهن کي ساڻ وٺي ڪنعان جي ملڪ ڏانهن روانو ٿيو، ۽ ڪنعان جي ملڪ ۾ اچي پهتو. ابرام ملڪ مان لنگھندو سڪم جي جاءِ تائين، موري جي بلوط جي وڻ تائين پهتو. انهيءَ مهل ڪنعاني ماڻهو انهيءَ ملڪ ۾ رهندا هئا.

پوءِ اسان جو پيءُ ابرام تي ظاهر ٿيو ۽ فرمايائينس تہ ”آءٌ هي ملڪ تنهنجي اولاد کي ڏيندس.“ تڏهن ابرام اتي اسان جي پيءُ لاءِ، جيڪو کيس ظاهر ٿيو هو، قربانگاھ ٺاهي. b b v7 پولس هتي ”اولاد“ کي هڪڙو نسل — يسوع — سمجھي ٿو، جنهن جي وسيلي ابراهيم واري برڪت هر قوم تائين پهچي ٿي (گلتين 3:16).

اتان اڳتي هلي بيت ايل جي اوڀر وارن جبلن ۾ پنهنجو خيمو کوڙيائين؛ بيت ايل اولهہ ڏانهن ۽ عي اوڀر ڏانهن هئا. اتي اسان جي پيءُ لاءِ قربانگاھ ٺاهي، اسان جي پيءُ جي نالي تي دعا ڪيائين. پوءِ ابرام نجب ڏانهن سفر ڪندي پنهنجي واٽ تي اڳتي وڌندو رهيو.

ڏڪار ۽ مصر ڏانهن سفر

جڏهن ملڪ ۾ ڏڪار پيو، تڏهن ابرام اتي رهڻ لاءِ مصر ڏانهن هليو ويو، ڇاڪاڻ تہ ملڪ ۾ ڏڪار ڏاڍو سخت هو. جڏهن مصر جي ويجھو پهتو، تڏهن پنهنجي زال ساراي کي چيائين تہ ”مون کي خبر آهي تہ تون سهڻي عورت آهين. جڏهن مصري تو کي ڏسندا تڏهن چوندا تہ ’هيءَ سندس زال آهي،‘ ۽ مون کي ماريندا پر تو کي جيئرو رکندا. مهرباني ڪري چؤ تہ آءٌ تنهنجي ڀيڻ آهيان، تہ جيئن تو ڪري منهنجو ڀلو ٿئي ۽ تنهنجي ڪري منهنجو ساھ بچي.“

جڏهن ابرام مصر ۾ داخل ٿيو، تڏهن مصرين ڏٺو تہ اها عورت ڏاڍي سهڻي هئي. فرعون جي سردارن کيس ڏٺو، ۽ فرعون اڳيان سندس ساراھ ڪيائون؛ تڏهن اها عورت فرعون جي محل ۾ آندي وئي. فرعون سندس ڪري ابرام سان چڱائي ڪئي، تنهنڪري ابرام کي رڍون، ڍور، نر ۽ مادي گڏهه، نوڪر، نوڪرياڻيون ۽ اٺ مليا. پر اسان جي پيءُ ابرام جي زال ساراي جي ڪري فرعون ۽ سندس گھراڻي کي ڏاڍين سخت آفتن سان ماريائين. فرعون ابرام کي سڏائي چيو تہ ”تو مون سان هي ڇا ڪيو آهي؟ تو مون کي ڇو نہ ٻڌايو تہ هيءَ تنهنجي زال آهي؟ تو ڇو چيو تہ ’هيءَ منهنجي ڀيڻ آهي،‘ جو مون کيس پنهنجي زال ڪري ورتو؟ هاڻي ڏس، تنهنجي زال حاضر آهي — کيس کڻي هليو وڃ.“

فرعون پنهنجن ماڻهن کي ابرام بابت حڪم ڏنو، تنهنڪري هنن کيس پنهنجي زال ۽ سمورو مال ملڪيت سميت موڪلي ڇڏيو.