چاپ شوی
کتاب

د اَبرام بلنه

زموږ پلار ابرام ته وايي چې هر پېژندل شوی څه پرېږدي او یوې بې‌نومه ځمکې ته ولاړ شي، او د داسې برکت ژمنه کوي چې د ځمکې ټولو کورنیو ته رسېږي. ابرام په پنځه اویا کلنۍ کې ځي. بیا قحطي هغه مصر ته اړ باسي، چېرته چې هغه د ژوندي پاتې کېدو لپاره سارۍ خپله خور ښیي.

څپرکی 12.

بيا زمونږ پلار اَبرام ته وفرمائيل چې، ”د خپل وطن، د خپلو خپلوانو او د خپل پلار د کور نه هغه ملک ته لاړ شه چې زۀ به يې تا ته ښايم. زۀ به تا نه يو لوئ قوم جوړ کړم، او زۀ به تا ته برکت درکړم؛ زۀ به ستا نوم لوئ کړم، دې دپاره چې تۀ برکت شې. زۀ به هغو کسانو ته برکت ورکړم چې تا ته برکت درکوى، او څوک چې تا لعنتوى هغه به زۀ لعنت کړم؛ او ستا په وسيله به د زمکې ټولې کورنۍ برکت ومومى.“ a a v3 پولوس دا آيت هغه اِنجيل بولى چې اِبراهيم ته مخکښې ورکړے شوے وو — د زمکې هره کورنۍ د هغۀ په وسيله برکت مومى، چې په عيسىٰ کښې پوره شو (غلتيان ٣:٨).

اَبرام هغه شان لاړو لکه څنګه چې زمونږ پلار ورته فرمائيلى وو، او لوط ورسره لاړو. کله چې اَبرام د حاران نه روان شو، هغه پنځه اويا کلن وو. اَبرام خپله ښځه ساراى، خپل ورېرۀ لوط، هغه ټول مال چې راغونډ کړے يې وو او هغه خلق چې يې په حاران کښې ګټلى وو، واخستل او د کنعان ملک ته روان شو، او د کنعان ملک ته راورسېدو. اَبرام د دې ملک نه د سِکم ځائ، د مورِه د بلوط ونې پورې تېر شو. په هغه وخت کښې کنعانيان په دې ملک کښې وو.

بيا زمونږ پلار اَبرام ته ښکاره شو او وې فرمائيل چې، ”زۀ به دا ملک ستا اولاد ته ورکړم.“ نو اَبرام هلته زمونږ د هغه پلار دپاره يوه قربان‌ګاه جوړه کړه چې هغۀ ته ښکاره شوے وو. b b v7 پولوس دلته ”اولاد“ يو نسل بولى — عيسىٰ — چې د اِبراهيم برکت د هغۀ په وسيله هر قوم ته رسيږى (غلتيان ٣:١٦).

هغه د هغه ځائ نه د بيتايل د ختيځ غرنۍ سيمې ته لاړو او خپله خېمه يې ودروله، بيتايل د لويديځ په طرف او عاى د ختيځ په طرف. هغه هلته د زمونږ پلار دپاره يوه قربان‌ګاه جوړه کړه او د زمونږ پلار نوم يې واخستو. بيا اَبرام خپل سفر جارى وساتو او د نجب په طرف روان شو.

قحط او مصر ته لار

ځکه چې په دې ملک کښې قحط راغلو، نو اَبرام مصر ته ښکته لاړو چې هلته اوسيږى، ځکه چې په دې ملک کښې قحط ډېر سخت وو. کله چې هغه مصر ته نزدې شو، نو خپلې ښځې ساراى ته يې ووئيل چې، ”زۀ پوهيږم چې تۀ يوه ښائسته ښځه يې. کله چې مصريان تا وګورى، نو هغوئ به ووائى، ’دا د هغۀ ښځه ده،‘ او ما به ووژنى خو تا به ژوندۍ وساتى. مهربانى وکړه، ووايه چې تۀ زما خور يې، دې دپاره چې ستا په وجه زما سره ښۀ وشى او ستا په خاطر زۀ ژوندے پاتې شم.“

کله چې اَبرام مصر ته ننوتو، نو مصريانو وليدل چې دا ښځه ډېره ښائسته وه. د فرعون اميرانو هغه وليده او د فرعون په وړاندې يې د هغې تعريف وکړو، او دا ښځه د فرعون محل ته بوتلے شوه. فرعون د هغې په خاطر اَبرام سره ښۀ سلوک وکړو، او اَبرام ته ګډې، غواګانې، نارينه او ښځينه خره، نوکران او وينځې، او اوښان لاس ته راغلل. خو زمونږ پلار د اَبرام د ښځې ساراى په سبب فرعون او د هغۀ په کورنۍ باندې سخت آفتونه راوستل. فرعون اَبرام راوغوښتو او ورته يې ووئيل چې، ”دا تا زما سره څۀ وکړل؟ تا ما ته ولې ونۀ وئيل چې دا ستا ښځه ده؟ تا ولې ووئيل، ’دا زما خور ده،‘ نو ما هغه د خپلې ښځې په توګه واخسته؟ اوس دا ستا ښځه ده—واخله يې او لاړ شه.“

فرعون د اَبرام په حقله خپلو سړو ته حُکم وکړو، او هغوئ هغه د هغۀ د ښځې او د هغۀ د ټول مال سره روان کړو.