د اَبرام بلنه
زموږ پلار ابرام ته وايي چې هر پېژندل شوی څه پرېږدي او یوې بېنومه ځمکې ته ولاړ شي، او د داسې برکت ژمنه کوي چې د ځمکې ټولو کورنیو ته رسېږي. ابرام په پنځه اویا کلنۍ کې ځي. بیا قحطي هغه مصر ته اړ باسي، چېرته چې هغه د ژوندي پاتې کېدو لپاره سارۍ خپله خور ښیي.
12 1بيا زمونږ پلار اَبرام ته وفرمائيل چې، ”د خپل وطن، د خپلو خپلوانو او د خپل پلار د کور نه هغه ملک ته لاړ شه چې زۀ به يې تا ته ښايم. 2زۀ به تا نه يو لوئ قوم جوړ کړم، او زۀ به تا ته برکت درکړم؛ زۀ به ستا نوم لوئ کړم، دې دپاره چې تۀ برکت شې. 3زۀ به هغو کسانو ته برکت ورکړم چې تا ته برکت درکوى، او څوک چې تا لعنتوى هغه به زۀ لعنت کړم؛ او ستا په وسيله به د زمکې ټولې کورنۍ برکت ومومى.“ a a v3 پولوس دا آيت هغه اِنجيل بولى چې اِبراهيم ته مخکښې ورکړے شوے وو — د زمکې هره کورنۍ د هغۀ په وسيله برکت مومى، چې په عيسىٰ کښې پوره شو (غلتيان ٣:٨).
4اَبرام هغه شان لاړو لکه څنګه چې زمونږ پلار ورته فرمائيلى وو، او لوط ورسره لاړو. کله چې اَبرام د حاران نه روان شو، هغه پنځه اويا کلن وو. 5اَبرام خپله ښځه ساراى، خپل ورېرۀ لوط، هغه ټول مال چې راغونډ کړے يې وو او هغه خلق چې يې په حاران کښې ګټلى وو، واخستل او د کنعان ملک ته روان شو، او د کنعان ملک ته راورسېدو. 6اَبرام د دې ملک نه د سِکم ځائ، د مورِه د بلوط ونې پورې تېر شو. په هغه وخت کښې کنعانيان په دې ملک کښې وو.
7بيا زمونږ پلار اَبرام ته ښکاره شو او وې فرمائيل چې، ”زۀ به دا ملک ستا اولاد ته ورکړم.“ نو اَبرام هلته زمونږ د هغه پلار دپاره يوه قربانګاه جوړه کړه چې هغۀ ته ښکاره شوے وو. b b v7 پولوس دلته ”اولاد“ يو نسل بولى — عيسىٰ — چې د اِبراهيم برکت د هغۀ په وسيله هر قوم ته رسيږى (غلتيان ٣:١٦).
8هغه د هغه ځائ نه د بيتايل د ختيځ غرنۍ سيمې ته لاړو او خپله خېمه يې ودروله، بيتايل د لويديځ په طرف او عاى د ختيځ په طرف. هغه هلته د زمونږ پلار دپاره يوه قربانګاه جوړه کړه او د زمونږ پلار نوم يې واخستو. 9بيا اَبرام خپل سفر جارى وساتو او د نجب په طرف روان شو.
قحط او مصر ته لار
10ځکه چې په دې ملک کښې قحط راغلو، نو اَبرام مصر ته ښکته لاړو چې هلته اوسيږى، ځکه چې په دې ملک کښې قحط ډېر سخت وو. 11کله چې هغه مصر ته نزدې شو، نو خپلې ښځې ساراى ته يې ووئيل چې، ”زۀ پوهيږم چې تۀ يوه ښائسته ښځه يې. 12کله چې مصريان تا وګورى، نو هغوئ به ووائى، ’دا د هغۀ ښځه ده،‘ او ما به ووژنى خو تا به ژوندۍ وساتى. 13مهربانى وکړه، ووايه چې تۀ زما خور يې، دې دپاره چې ستا په وجه زما سره ښۀ وشى او ستا په خاطر زۀ ژوندے پاتې شم.“
14کله چې اَبرام مصر ته ننوتو، نو مصريانو وليدل چې دا ښځه ډېره ښائسته وه. 15د فرعون اميرانو هغه وليده او د فرعون په وړاندې يې د هغې تعريف وکړو، او دا ښځه د فرعون محل ته بوتلے شوه. 16فرعون د هغې په خاطر اَبرام سره ښۀ سلوک وکړو، او اَبرام ته ګډې، غواګانې، نارينه او ښځينه خره، نوکران او وينځې، او اوښان لاس ته راغلل. 17خو زمونږ پلار د اَبرام د ښځې ساراى په سبب فرعون او د هغۀ په کورنۍ باندې سخت آفتونه راوستل. 18فرعون اَبرام راوغوښتو او ورته يې ووئيل چې، ”دا تا زما سره څۀ وکړل؟ تا ما ته ولې ونۀ وئيل چې دا ستا ښځه ده؟ 19تا ولې ووئيل، ’دا زما خور ده،‘ نو ما هغه د خپلې ښځې په توګه واخسته؟ اوس دا ستا ښځه ده—واخله يې او لاړ شه.“
20فرعون د اَبرام په حقله خپلو سړو ته حُکم وکړو، او هغوئ هغه د هغۀ د ښځې او د هغۀ د ټول مال سره روان کړو.