Abram Ditimbalan
Rama urang nitah Abram ninggalkeun sagala anu geus biasa pikeun indit ka hiji tanah anu can disebut ngaranna, kalayan jangji berkah anu nepi ka sakabéh kulawarga di bumi. Abram indit dina umur tujuh puluh lima taun. Tuluy kalaparan ngadorong manéhna ka Mesir, di dinya manéhna ngaku-ngaku Sarai téh adina sangkan tetep hirup.
12 1Rama urang ngandika ka Abram, “Geura tinggalkeun tanah maneh, baraya-baraya maneh, jeung imah bapa maneh, pindah ka tanah anu rek ditembongkeun ku Kami ka maneh. 2Kami rek ngajadikeun maneh hiji bangsa anu agung, sarta Kami rek ngaberkahan maneh; ngaran maneh rek dijieun mashur, supaya maneh jadi berkah. 3Kami rek ngaberkahan sakur anu ngaberkahan maneh, sarta sing saha anu ngutuk maneh ku Kami bakal dikutuk; sarta ku lantaran maneh sakabeh kulawarga di bumi bakal diberkahan.” a a v3 Paulus nyebut ieu ayat teh Injil anu geus diwartakeun ti heula ka Ibrahim — unggal kulawarga di bumi diberkahan ku lantaran anjeunna, anu laksana dina Yesus (Galata 3:8).
4Abram indit sakumaha dawuhan Rama urang, sarta Lot ngiring. Abram yuswana tujuh puluh lima taun nalika ninggalkeun Haran. 5Abram ngajak Sarai garwana, Lot alona, mawa sagala pakaya anu geus dikumpulkeun, jeung jalma-jalma anu geus diala di Haran, tuluy angkat ka tanah Kanaan, sarta nepi ka tanah Kanaan. 6Abram ngalangkungan eta tanah nepi ka tempat Sikem, nepi ka tangkal kiara Moreh. Harita urang Kanaan nu ngancik di eta tanah.
7Geus kitu Rama urang nembongan ka Abram, saur-Na, “Ieu tanah rek dipaparinkeun ku Kami ka turunan maneh.” Tuluy Abram ngadegkeun hiji altar di dinya pikeun Rama urang, anu geus nembongan ka anjeunna. b b v7 Paulus maca “turunan” di dieu salaku hiji turunan — Yesus — anu ku lantaran anjeunna berkah Ibrahim nepi ka sakabeh bangsa (Galata 3:16).
8Ti dinya anjeunna pindah ka pagunungan beulah wetaneun Betel, tuluy masang kemahna, Betel di beulah kuloneun, Ai di beulah wetaneun. Di dinya anjeunna ngadegkeun altar pikeun Rama urang sarta nyambat jenengan Rama urang. 9Tuluy Abram neruskeun lalampahanana, angkat ka beulah Negeb.
Kalaparan jeung Jalan ka Mesir
10Ku lantaran eta tanah katarajang kalaparan, Abram turun ka Mesir rek matuh di dinya, sabab kalaparan di eta tanah kacida hebatna. 11Barang geus deukeut ka Mesir, anjeunna sasauran ka Sarai garwana, “Akang terang, Nyai teh awewe geulis. 12Mun urang Mesir narenjo Nyai, maranehna bakal ngaromong, ‘Ieu mah bojona,’ tuluy akang dipaehan, ari Nyai dihirupan. 13Pangnyaritakeun yen Nyai teh adi akang, supaya akang meunang kahadean ku karana Nyai, sarta akang tetep hirup ku karana Nyai.”
14Barang Abram sumping ka Mesir, urang Mesir narenjo yen eta awewe teh kacida geulisna. 15Para pajabat Piraun narenjo manehna, tuluy muji-muji ka Piraun, nepi ka eta awewe dibawa ka karaton Piraun. 16Piraun hade ka Abram ku karana manehna, nepi ka Abram meunang domba, sapi, kalde jalu jeung bikang, badega lalaki jeung awewe, katut onta. 17Tapi Rama urang ngadatangkeun balai anu rohaka ka Piraun jeung saeusi karatonna, ku karana Sarai garwa Abram. 18Piraun nyaur Abram, saurna, “Naon ieu teh anu dipigawe ku anjeun ka kami? Naha bet teu bebeja ka kami yen manehna teh garwa anjeun? 19Naha anjeun nyebutkeun, ‘Manehna teh adi kuring,’ nepi ka ku kami dijadikeun pamajikan? Ayeuna ieu garwa anjeun—bawa, geura indit.”
20Piraun marentah ka gandekna ngeunaan Abram, tuluy maranehna nganteurkeun anjeunna indit jeung garwana katut sagala pakayana.