Waamicha Abraam
Abbaan keenya Abraam waan baratu hunda dhiisee gara biyya maqaan hin dhahamintti akka deemu itti hima, eebba maatii lafa irra jiran hunda ga'u waadaa galaaf. Abraam umrii waggaa torbaatamii shanitti ni deema. Ergasii beelli gara Gibxitti isa oofa, achittis lubbuun jiraachuuf Saaraay obboleettii isaa fakkeessa.
Abbaan keenya lakkoofsota keessatti dubbata 1–3, 7
12 1Abbaan keenya Abraamiin akkana jedhe, «Lafa kee, firoota kee fi mana abbaa kee keessaa ba'ii, gara lafa ani sitti agarsiisutti deemi. 2Saba guddaa si nan godha, sin eebbisa; maqaa kee immoo nan guddisa, akka ati eebba taatuuf. 3Warra si eebbisan nan eebbisa, isa si abaarus nan abaara; si keessaas maatiiwwan lafaa hundinuu in eebbifamu.» a a v3 Phaawulos aayata kana wangeela duraan Abraamitti lallabame jedhee waamaa; maatiin lafaa hundi isa keessaan eebbifamu, kunis Yesusitti raawwatame (Galaatiyaa 3:8).
4Abraam akkuma Abbaan keenya isatti himetti deeme; Lotis isa wajjin deeme. Abraam yeroo Haraan keessaa ba'e umuriin isaa waggaa torbaatamii shan ture. 5Abraam niitii isaa Saaraayiin, ilma obboleessa isaa Lotiin, qabeenya isaan walitti qabatan hundaa fi namoota isaan Haraan keessatti argatan fudhatee, gara lafa Kanaaniitti ba'ee, lafa Kanaan irra ga'e. 6Abraam lafa sana keessa darbee bakka Sheekem, muka ooyiraa Moreh bira ga'e. Yeroo sanatti Kanaaniyoonni lafa sana keessa turan.
7Yommus Abbaan keenya Abraamitti mul'atee, «Sanyii keetiif lafa kana nan kenna» jedhe. Kanaaf Abraam achitti Abbaa keenya isa isatti mul'ateef iddoo aarsaa ijaare. b b v7 Phaawulos jecha «sanyii» jedhu kana sanyii tokko, jechuunis Yesus, isa eebbi Abraam saboota hundatti ga'u isa keessaan ta'e jedhee in hiika (Galaatiyaa 3:16).
8Achii gara gaarreen Beetel gara bahaatti jiranii deemee dunkaana isaa dhaabe; Beetel gara dhiyoo, Ayi immoo gara bahaa ture. Achittis Abbaa keenyaaf iddoo aarsaa ijaaree maqaa Abbaa keenyaa in waame. 9Ergasii Abraam imala isaa itti fufee gara Negeb deeme.
Beelaa fi Imala Gibxitti
10Beelaan lafa sana waan dhaqqabeef, beelli lafa sana keessatti cimaa waan ta'eef, Abraam achi jiraachuuf gara Gibxi gad bu'e. 11Gibxitti yeroo dhiyaatu niitii isaa Saaraayiin akkana jedhe, «Ati dubartii baay'ee bareedduu akka taate nan beeka. 12Yeroo Gibxonni si argan, ‹Isheen niitii isaati› jedhanii, na ajjeesanii si immoo lubbuun in jiraachisu. 13Maaloo obboleettii koo akka taate himi; akka sababii keetiin ani gaarii argadhuuf, lubbuun koos sababii keetiin jiraatuuf.»
14Abraam yeroo Gibxitti seene, Gibxonni dubartittiin baay'ee bareedduu akka taate argan. 15Bulchitoonni Faraaoon ishee argatanii, Faraaoonitti ishee faarsan; dubartittiinis mana Faraaoon keessa fudhatamte. 16Innis ishee'f jedhee Abraamiif gaarii godhe; Abraamis hoolaa, loon, harree korbeessaa fi dhalaa, garbootaa fi durbaa, gaalawwanis argate. 17Garuu Abbaan keenya sababii Saaraay niitii Abraamiif jedhee Faraaoonii fi mana isaa dhukkuba cimaadhaan rukute. 18Faraaoon Abraamin waamee, «Kun maali ati natti goote? Maaliif niitii kee akka taatu natti hin himne? 19Maaliif ‹Obboleettii koo dha› jettee, ani ishee niitii koo godhee fudhadhe? Amma niitiin kee kunooti; ishee fudhadhuutii deemi.»
20Faraaoon waa'ee Abraam namoota isaatiif ajaje; isaanis niitii isaa fi waan qabu hundumaa wajjin isa ergan.
