အာဗြံအား ခေါ်တော်မူခြင်း
ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် အာဗြံအား ရင်းနှီးသမျှအရာအားလုံးကို စွန့်၍ အမည်မဖော်ပြသေးသောပြည်သို့ သွားရန် မိန့်တော်မူပြီး၊ မြေကြီးပေါ်ရှိ မိသားစုအပေါင်းတို့ထံ ရောက်မည့်ကောင်းချီးကို ကတိပြုတော်မူ၏။ အာဗြံသည် အသက်ခုနစ်ဆယ့်ငါးနှစ်တွင် ထွက်သွား၏။ ထို့နောက် အစာငတ်မွတ်ခြင်းကြောင့် အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ရောက်သွားရာ၊ အသက်ရှင်ရန် စာရဲကို မိမိနှမဖြစ်ဟု လိမ်ညာပြော၏။
12 1ငါတို့၏ခမည်းတော်က အာဗြံအား “သင့်ပြည်၊ သင့်ဆွေမျိုးများ၊ သင့်ဖခင်၏အိမ်မှ ထွက်ခွာ၍ ငါပြသမည့်ပြည်သို့ သွားလော့။ 2ငါသည် သင့်ကို လူမျိုးကြီးဖြစ်စေမည်။ သင့်ကိုလည်း ကောင်းချီးပေးမည်။ သင်၏နာမကို ကြီးမြတ်စေသဖြင့် သင်သည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ 3ငါသည် သင့်ကို ကောင်းချီးပေးသူတို့ကို ကောင်းချီးပေးမည်။ သင့်ကို ကျိန်ဆဲသူကိုမူ ငါကျိန်ဆဲမည်။ သင့်အားဖြင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ လူမျိုးအပေါင်းတို့သည် ကောင်းချီးမင်္ဂလာ ခံစားရကြလိမ့်မည်။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ a a v3 ဤအခန်းငယ်ကို ပေါလုက အာဗြဟံအား ကြိုတင်ဟောကြားသော ဧဝံဂေလိတရားဟု ခေါ်ဆို၏။ မြေကြီးပေါ်ရှိ လူမျိုးတိုင်းသည် သူ့အားဖြင့် ကောင်းချီးခံစားရ၍ ယေရှု၌ ပြည့်စုံလေ၏ (ဂလာတိ ၃:၈)။
4ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်း အာဗြံသည် ထွက်သွား၍ လောတလည်း သူနှင့်အတူ လိုက်သွား၏။ အာဗြံသည် ခါရန်မြို့မှ ထွက်ခွာသောအခါ အသက်ခုနစ်ဆယ့်ငါးနှစ် ရှိ၏။ 5အာဗြံသည် မိမိ၏ဇနီး စာရဲ၊ တူတော် လောတ၊ စုဆောင်းထားသော ဥစ္စာပစ္စည်းအလုံးစုံနှင့် ခါရန်မြို့၌ ရရှိခဲ့သော လူများကို ခေါ်ဆောင်၍ ခါနာန်ပြည်သို့ ထွက်ခွာ၍ ခါနာန်ပြည်သို့ ရောက်လာကြ၏။ 6အာဗြံသည် ထိုပြည်ကို ဖြတ်သန်း၍ ရှေခင်အရပ်၊ မောရေသပိတ်ပင်တိုင်အောင် သွား၏။ ထိုအခါ ထိုပြည်၌ ခါနာန်အမျိုးသားတို့ နေထိုင်ကြ၏။
7ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် အာဗြံအား ကိုယ်ထင်ရှားပြတော်မူ၍ “ဤပြည်ကို သင်၏အမျိုးအနွယ်အား ငါပေးမည်။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် အာဗြံသည် မိမိအား ကိုယ်ထင်ရှားပြတော်မူသော ငါတို့၏ခမည်းတော်အဖို့ ထိုအရပ်၌ ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု တည်ဆောက်လေ၏။ b b v7 ဤနေရာ၌ “အမျိုးအနွယ်” ကို ပေါလုက တစ်ဦးတည်းသော အဆက်အနွယ် — ယေရှု — ဟု ဖတ်ရှု၏။ ထိုအရှင်အားဖြင့် အာဗြဟံ၏ ကောင်းချီးမင်္ဂလာသည် လူမျိုးတိုင်းထံ ရောက်ရှိ၏ (ဂလာတိ ၃:၁၆)။
8ထိုအရပ်မှ ဗေသလမြို့၏ အရှေ့ဘက် တောင်ကုန်းဒေသသို့ ရွှေ့ပြောင်း၍ အနောက်ဘက်၌ ဗေသလမြို့၊ အရှေ့ဘက်၌ အာဣမြို့ ရှိစေလျက် တဲကို ဆောက်လေ၏။ ထိုအရပ်၌ ငါတို့၏ခမည်းတော်အဖို့ ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု တည်ဆောက်၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ နာမတော်ကို ပဌနာပြုလေ၏။ 9ထို့နောက် အာဗြံသည် နေဂက်ဗဒေသသို့ ဆက်လက်ခရီးပြုလျက် သွားလေ၏။
အစာငတ်မွတ်ခြင်းနှင့် အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ခရီးလမ်း
10ထိုပြည်၌ အစာငတ်မွတ်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်သောကြောင့် အာဗြံသည် အဲဂုတ္တုပြည်၌ တည်းခိုရန် ထိုပြည်သို့ ဆင်းသွား၏။ အကြောင်းမူကား ထိုပြည်၌ အစာငတ်မွတ်ခြင်း ပြင်းထန်သောကြောင့်တည်း။ 11အဲဂုတ္တုပြည်သို့ နီးကပ်လာသောအခါ မိမိ၏ဇနီး စာရဲအား “သင်သည် အဆင်းလှသော အမျိုးသမီးဖြစ်ကြောင်း ငါသိ၏။” ဟု ပြော၏။ 12“အဲဂုတ္တုအမျိုးသားတို့သည် သင့်ကို မြင်သောအခါ ‘ဤသူသည် သူ၏ဇနီးဖြစ်၏’ ဟု ဆိုကြ၍ ငါ့ကို သတ်ကြပြီး သင့်ကိုမူ အသက်ရှင်စေကြလိမ့်မည်။ 13သင်သည် ငါ၏နှမဖြစ်ကြောင်း ပြောပါလော့။ သို့မှသာ သင့်ကြောင့် ငါ၌ အဆင်ပြေ၍ သင့်အတွက်ကြောင့် ငါ အသက်ရှင်ရလိမ့်မည်။” ဟု ပြောဆို၏။
14အာဗြံသည် အဲဂုတ္တုပြည်သို့ ရောက်သောအခါ ထိုအမျိုးသမီးသည် အလွန်အဆင်းလှကြောင်းကို အဲဂုတ္တုအမျိုးသားတို့ မြင်ကြ၏။ 15ဖာရောဘုရင်၏ မှူးမတ်တို့သည် သူ့ကို မြင်၍ ဖာရောဘုရင်ထံ၌ ချီးမွမ်းကြသဖြင့် ထိုအမျိုးသမီးကို ဖာရောဘုရင်၏ နန်းတော်သို့ သွင်းယူကြ၏။ 16ဖာရောဘုရင်သည် ထိုအမျိုးသမီးကြောင့် အာဗြံအား ကောင်းစွာ ပြုစု၍ အာဗြံသည် သိုး၊ နွား၊ မြည်းထီး၊ မြည်းမ၊ ကျွန်ယောက်ျား၊ ကျွန်မိန်းမနှင့် ကုလားအုတ်များကို ရရှိလေ၏။ 17သို့ရာတွင် အာဗြံ၏ဇနီး စာရဲကြောင့် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဖာရောဘုရင်နှင့် သူ၏အိမ်ထောင်စုကို ပြင်းထန်သော ဘေးဒဏ်များဖြင့် ဒဏ်ခတ်တော်မူ၏။ 18ဖာရောဘုရင်သည် အာဗြံကို ခေါ်၍ “သင်သည် ငါ့အား အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ ပြုဘိသနည်း။ သူသည် သင်၏ဇနီးဖြစ်ကြောင်း အဘယ်ကြောင့် ငါ့အား မပြောဘဲ နေသနည်း။ 19အဘယ်ကြောင့် ‘သူသည် ငါ၏နှမဖြစ်၏’ ဟု ဆို၍ ငါသည် သူ့ကို ဇနီးအဖြစ် သိမ်းယူမိသနည်း။ ယခု သင်၏ဇနီး ဤမှာရှိ၏ — ခေါ်ဆောင်၍ သွားလော့။” ဟု ဆို၏။
20ဖာရောဘုရင်သည် အာဗြံနှင့်ပတ်သက်၍ မိမိ၏လူတို့အား အမိန့်ပေးသဖြင့် သူတို့သည် အာဗြံကို သူ၏ဇနီးနှင့် သူပိုင်သမျှ ဥစ္စာအလုံးစုံနှင့်အတူ လွှတ်လိုက်ကြ၏။