ஆதியாகமம் 11

11 ¹ பூமியெங்கும் ஒரே மொழியும் ஒரே விதமான பேச்சும் இருந்தது. ² மக்கள் கிழக்கு நோக்கிப் பயணம் செய்தபோது, சிநெயார் தேசத்தில் ஒரு சமபூமியைக் கண்டு, அங்கே குடியேறினார்கள். ³ அவர்கள் ஒருவரோடொருவர், “வாருங்கள், நாம் செங்கல் செய்து, அவைகளை நன்றாய்ச் சுட்டெடுப்போம்” என்று சொல்லிக்கொண்டார்கள். கல்லுக்குப் பதிலாகச் செங்கலையும், சாந்துக்குப் பதிலாகக் காரையும் அவர்கள் பயன்படுத்தினார்கள். ⁴ பின்பு அவர்கள், “வாருங்கள், நமக்கு ஒரு நகரத்தையும், வானத்தை எட்டும் உச்சியையுடைய ஒரு கோபுரத்தையும் கட்டி, நமக்குப் பேர் உண்டாக்குவோம்; அப்பொழுது நாம் பூமியெங்கும் சிதறடிக்கப்படாதிருப்போம்” என்றார்கள்.

⁵ ஆனால் மக்கள் கட்டிக்கொண்டிருந்த நகரத்தையும் கோபுரத்தையும் பார்க்கும்படி எங்கள் பிதா இறங்கி வந்தார். ^a a v5 எங்கும் நிறைந்திருக்கிற எங்கள் பிதா செயலாற்றும்படி அருகில் வருகிறதை “இறங்கி வந்தார்” என்று மனிதமொழியில் விவரிக்கப்படுகிறது.

⁶ எங்கள் பிதா, “இதோ, இவர்கள் ஒரே மக்கள், இவர்கள் எல்லாருக்கும் ஒரே மொழி; இது இவர்கள் செய்யப்போகிறதின் ஆரம்பம் மாத்திரமே. இப்பொழுது இவர்கள் செய்யத் திட்டமிடுகிற எதுவும் இவர்களுக்குக் கூடாதது என்று இராது” என்றார். ⁷ வாருங்கள், நாம் இறங்கிப்போய், ஒருவர் பேச்சை மற்றொருவர் விளங்கிக்கொள்ளாதபடிக்கு, அங்கே அவர்களுடைய மொழியைத் தாறுமாறாக்குவோம்.

⁸ அப்படியே எங்கள் பிதா அவர்களை அங்கிருந்து பூமியெங்கும் சிதறடித்தார்; அவர்கள் நகரத்தைக் கட்டுவதை நிறுத்திவிட்டார்கள். ⁹ எங்கள் பிதா பூமியனைத்தின் மொழியையும் அங்கே தாறுமாறாக்கினபடியால், அதற்குப் பாபேல் என்று பேர் வழங்கப்பட்டது; அங்கிருந்து அவர் அவர்களைப் பூமியெங்கும் சிதறடித்தார். ^b b v9 பாபேல் என்ற பெயர் “தாறுமாறு” என்பதைப்போல் ஒலிக்கிறது — எங்கள் பிதா மனிதரின் மொழியைத் தாறுமாறாக்கின இடத்தைக் குறிக்கிறது.

சேமின் வம்சம்

¹⁰ சேமின் வம்சவரலாறு இதுவே. சேம் நூறு வயதுள்ளவனாயிருந்தபோது, ஜலப்பிரளயத்திற்கு இரண்டு வருஷத்திற்குப்பின், அர்பக்சாத்தைப் பெற்றான். ¹¹ சேம் அர்பக்சாத்தைப் பெற்றபின் ஐந்நூறு வருஷம் உயிரோடிருந்து, குமாரரையும் குமாரத்திகளையும் பெற்றான்.

¹² அர்பக்சாத் முப்பத்தைந்து வயதானபோது, சாலாகைப் பெற்றான். ¹³ அர்பக்சாத் சாலாகைப் பெற்றபின் நானூற்றுமூன்று வருஷம் உயிரோடிருந்து, குமாரரையும் குமாரத்திகளையும் பெற்றான்.

¹⁴ சாலா முப்பது வயதானபோது, ஏபேரைப் பெற்றான். ¹⁵ சாலா ஏபேரைப் பெற்றபின் நானூற்றுமூன்று வருஷம் உயிரோடிருந்து, குமாரரையும் குமாரத்திகளையும் பெற்றான்.

¹⁶ ஏபேர் முப்பத்துநான்கு வயதானபோது, பேலேகைப் பெற்றான். ¹⁷ ஏபேர் பேலேகைப் பெற்றபின் நானூற்றுமுப்பது வருஷம் உயிரோடிருந்து, குமாரரையும் குமாரத்திகளையும் பெற்றான்.

¹⁸ பேலேகு முப்பது வயதானபோது, ரெகூவைப் பெற்றான். ¹⁹ பேலேகு ரெகூவைப் பெற்றபின் இருநூற்றொன்பது வருஷம் உயிரோடிருந்து, குமாரரையும் குமாரத்திகளையும் பெற்றான்.

²⁰ ரெகூ முப்பத்திரண்டு வயதானபோது, செரூகைப் பெற்றான். ²¹ ரெகூ செரூகைப் பெற்றபின் இருநூற்றேழு வருஷம் உயிரோடிருந்து, குமாரரையும் குமாரத்திகளையும் பெற்றான்.

²² செரூகு முப்பது வயதானபோது, நாகோரைப் பெற்றான். ²³ செரூகு நாகோரைப் பெற்றபின் இருநூறு வருஷம் உயிரோடிருந்து, குமாரரையும் குமாரத்திகளையும் பெற்றான்.

²⁴ நாகோர் இருபத்தொன்பது வயதானபோது, தேராகைப் பெற்றான். ²⁵ நாகோர் தேராகைப் பெற்றபின் நூற்றுப்பத்தொன்பது வருஷம் உயிரோடிருந்து, குமாரரையும் குமாரத்திகளையும் பெற்றான்.

²⁶ தேராகு எழுபது வயதானபோது, ஆபிராம், நாகோர், ஆரான் என்பவர்களைப் பெற்றான்.

தேராகின் குடும்பம்

²⁷ தேராகின் வம்சவரலாறு இதுவே. தேராகு ஆபிராம், நாகோர், ஆரான் என்பவர்களைப் பெற்றான்; ஆரான் லோத்தைப் பெற்றான். ²⁸ ஆரான் தன் பிறந்த தேசமாகிய கல்தேயரின் ஊர் என்னும் இடத்தில், தன் தகப்பனாகிய தேராகு உயிரோடிருக்கும்போதே மரித்தான். ²⁹ ஆபிராமும் நாகோரும் மணந்துகொண்டார்கள். ஆபிராமுடைய மனைவியின் பேர் சாராய்; நாகோருடைய மனைவியின் பேர் மில்க்காள்; இவள் மில்க்காளுக்கும் இஸ்காளுக்கும் தகப்பனாகிய ஆரானின் மகள். ³⁰ சாராய் கர்ப்பந்தரிக்க இயலாதவளாயிருந்தாள்; அவளுக்குப் பிள்ளையில்லாதிருந்தது. ³¹ தேராகு தன் குமாரனாகிய ஆபிராமையும், ஆரானின் குமாரனாகிய தன் பேரனாகிய லோத்தையும், தன் குமாரனாகிய ஆபிராமின் மனைவியாகிய தன் மருமகள் சாராயையும் அழைத்துக்கொண்டு, கானான் தேசத்திற்குப் போகும்படி கல்தேயரின் ஊரிலிருந்து அவர்களோடு புறப்பட்டான்; ஆனால் அவர்கள் ஆரான் மட்டும் வந்தபோது, அங்கே குடியேறினார்கள். ³² தேராகு இருநூற்றைந்து வருஷம் உயிரோடிருந்து, ஆரானிலே மரித்தான்.