Ewangelia Łukasza 3

3 ¹W piętnastym roku panowania cezara Tyberiusza, gdy Poncjusz Piłat był namiestnikiem Judei, Herod tetrarchą Galilei, jego brat Filip tetrarchą krainy Iturei i Trachonu, a Lizaniasz tetrarchą Abileny, ²za najwyższych kapłanów Annasza i Kajfasza, doszło słowo naszego Ojca do Jana, syna Zachariasza, na pustyni. ³Przeszedł całą krainę nad Jordanem, głosząc chrzest nawrócenia na odpuszczenie grzechów, ⁴jak napisano w księdze słów proroka Izajasza: „Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki jego. ⁵Każda dolina będzie wypełniona, a każda góra i pagórek zniżone. Drogi kręte staną się proste, a nierówne wygładzone, ⁶i ujrzy wszelkie ciało zbawienie naszego Ojca.”

⁷Mówił więc Jan do tłumów przychodzących, aby się dać ochrzcić przez niego: „Plemię żmijowe! Kto wam poradził, abyście uciekali przed nadchodzącym gniewem? ⁸Wydajcie więc owoce godne nawrócenia. I nie zaczynajcie mówić sobie: «Mamy Abrahama za ojca». Bo powiadam wam, że nasz Ojciec może z tych kamieni wzbudzić dzieci Abrahamowi. ⁹Już siekiera do korzenia drzew jest przyłożona; każde więc drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, zostaje wycięte i wrzucone w ogień.”

¹⁰I pytały go tłumy: „Cóż więc mamy czynić?”

¹¹A on im odpowiedział: „Kto ma dwie koszule, niech się podzieli z tym, który nie ma; a kto ma jedzenie, niech uczyni tak samo.”

¹²Przyszli także celnicy, aby się dać ochrzcić, i rzekli do niego: „Nauczycielu, co mamy czynić?”

¹³„Nie pobierajcie nic więcej ponad to, co wam wyznaczono” — powiedział do nich.

¹⁴Pytali go też żołnierze: „A my — co mamy czynić?” On zaś im powiedział: „Nikogo nie uciskajcie siłą ani fałszywym oskarżeniem; poprzestawajcie na swoim żołdzie.”

¹⁵Lud zaś był pełen oczekiwania i wszyscy rozważali w swoich sercach, czy sam Jan nie jest czasem Chrystusem. ¹⁶Odpowiedział Jan wszystkim: „Ja chrzczę was wodą. Lecz idzie mocniejszy ode mnie — któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u sandałów jego. On będzie was chrzcił Duchem Świętym i ogniem. ¹⁷Ma wiejadło w swoim ręku, aby oczyścić swoje klepisko i zebrać pszenicę do swojego spichlerza, plewy zaś spali w ogniu nieugaszonym.”

¹⁸I wiele innych napomnień głosił ludowi, zwiastując dobrą nowinę. ¹⁹Lecz Jan upomniał Heroda tetrarchę z powodu Herodiady, żony jego brata, i z powodu wszystkiego zła, które Herod uczynił, ²⁰Herod dodał do tego wszystkiego jeszcze i to: zamknął Jana w więzieniu.

Ojciec nazywa swojego Syna umiłowanym

²¹Gdy cały lud został ochrzczony, ochrzczony został i Jezus. A gdy się modlił, otworzyło się niebo,

²²i zstąpił na niego Duch Święty w cielesnej postaci jak gołębica. I rozległ się głos z nieba: „Ty jesteś moim umiłowanym Synem, w tobie mam upodobanie.”

²³A Jezus, rozpoczynając swoją działalność, miał około trzydziestu lat, będąc, jak mniemano, synem Józefa, syna Helego, ²⁴syna Mattata, syna Lewiego, syna Melchiego, syna Jannaja, syna Józefa, ²⁵syna Mattatiasza, syna Amosa, syna Nahuma, syna Esliego, syna Naggaja, ²⁶syna Maata, syna Mattatiasza, syna Semeina, syna Josecha, syna Jody, ²⁷syna Joanana, syna Resy, syna Zorobabela, syna Salatiela, syna Neriego, ²⁸syna Melchiego, syna Addiego, syna Kosama, syna Elmadama, syna Era, ²⁹syna Jozuego, syna Eliezera, syna Jorima, syna Mattata, syna Lewiego, ³⁰syna Symeona, syna Judy, syna Józefa, syna Jonama, syna Eliakima, ³¹syna Meleasza, syna Menny, syna Mattaty, syna Natana, syna Dawida, ³²syna Jessego, syna Obeda, syna Booza, syna Salmona, syna Naassona, ³³syna Amminadaba, syna Admina, syna Arniego, syna Esroma, syna Faresa, syna Judy, ³⁴syna Jakuba, syna Izaaka, syna Abrahama, syna Teracha, syna Nachora, ³⁵syna Seruga, syna Reu, syna Pelega, syna Ebera, syna Szelacha, ³⁶syna Kainana, syna Arpachszada, syna Sema, syna Noego, syna Lamecha, ³⁷syna Matuzalema, syna Henocha, syna Jareda, syna Mahalaleela, syna Kainana, ³⁸syna Enosza, syna Seta, syna Adama, syna naszego Ojca.