لوقا 3

3 ¹در سال پانزدهمِ سلطنتِ تیبریوسِ قیصر، هنگامی که پُنتیوس پیلاتُس والیِ یهودیه بود، و هیرودیس بر جلیل حکومت می‌کرد، و برادرش فیلیپُس بر ناحیهٔ ایتوریه و تراخونیتیس، و لیسانیاس بر اَبیلیه فرمان می‌راند، ²و در زمانِ کهانتِ حَنّا و قیافا، کلامِ پدر ما در بیابان بر یحیی پسرِ زکریا نازل شد. ³او به سرتاسرِ ناحیهٔ اردن رفت و به تعمیدِ توبه برای آمرزشِ گناهان موعظه می‌کرد، ⁴چنان‌که در کتابِ سخنانِ اِشعیای نبی نوشته شده است: «صدای ندا‌کننده‌ای در بیابان: راهِ خداوند را آماده سازید، طریق‌هایش را راست گردانید. ⁵هر دره‌ای پُر خواهد شد، و هر کوه و تپه‌ای پست خواهد گردید. راه‌های کج راست خواهد شد، و طریق‌های ناهموار هموار، ⁶و تمامیِ بشر نجاتِ پدر ما را خواهند دید.»

⁷پس یحیی به جماعتی که برای تعمید یافتن نزدش می‌آمدند گفت: «ای افعی‌زادگان! چه کسی به شما هشدار داد که از غضبِ آینده بگریزید؟ ⁸پس ثمری شایستهٔ توبه بیاورید. و با خود مگویید: ‹ابراهیم پدرِ ماست.› زیرا به شما می‌گویم که پدر ما قادر است از این سنگ‌ها فرزندانی برای ابراهیم برانگیزد. ⁹هم‌اکنون تیشه بر ریشهٔ درختان نهاده شده است؛ هر درختی که میوهٔ نیکو نیاورد، بریده و در آتش افکنده می‌شود.»

¹⁰جماعت از او پرسیدند: «پس چه کنیم؟»

¹¹او در پاسخ گفت: «هر که دو پیراهن دارد، به آن که ندارد ببخشد؛ و هر که خوراک دارد، همین‌گونه رفتار کند.»

¹²خَراجگیران نیز برای تعمید یافتن آمدند و به او گفتند: «استاد، ما چه کنیم؟»

¹³به آنان گفت: «بیش از آنچه مقرّر شده است مطالبه مکنید.»

¹⁴سربازان نیز از او پرسیدند: «و ما چه کنیم؟» به آنان گفت: «بر کسی به‌زور یا با اتهامِ دروغ زور مگویید؛ به مواجبِ خود قانع باشید.»

¹⁵قوم در انتظار بودند و همه در دل‌های خود می‌اندیشیدند که آیا شاید خودِ یحیی همان مسیح باشد. ¹⁶یحیی به همهٔ آنان پاسخ داد: «من شما را با آب تعمید می‌دهم. اما کسی نیرومندتر از من می‌آید که من حتی شایستهٔ گشودنِ بندِ کفشش نیستم. او شما را با روح‌القدس و آتش تعمید خواهد داد. ¹⁷او غربالِ خود را به دست دارد و خرمنگاهش را پاک خواهد کرد، گندم را در انبارِ خود گرد خواهد آورد، اما کاه را در آتشی خاموش‌نشدنی خواهد سوزانید.»

¹⁸و با سخنانِ بسیارِ دیگر، یحیی قوم را نصیحت کرده، بشارت می‌داد. ¹⁹اما یحیی هیرودیسِ حاکم را به‌سببِ هیرودیا، زنِ برادرش، و به‌خاطرِ تمامیِ شرارت‌هایی که کرده بود، سرزنش نمود، ²⁰و هیرودیس بر همهٔ آنها این را نیز افزود که یحیی را در زندان محبوس ساخت.

پدر پسر خود را محبوب می‌خوانَد

²¹چون همهٔ قوم تعمید یافتند، عیسی نیز تعمید گرفت. و چون دعا می‌کرد، آسمان گشوده شد،

²²و روح‌القدس به هیئتی جسمانی همچون کبوتری بر او فرود آمد. و صدایی از آسمان رسید: «تو پسرِ محبوبِ من هستی؛ از تو خشنودم.»

²³عیسی چون کارِ خود را آغاز کرد، قریب به سی سال داشت، و چنان‌که گمان می‌رفت، پسرِ یوسف بود، پسرِ هالی، ²⁴پسرِ مَتات، پسرِ لاوی، پسرِ مِلکی، پسرِ یَنّا، پسرِ یوسف، ²⁵پسرِ مَتاتیا، پسرِ عاموس، پسرِ ناحوم، پسرِ حَسلی، پسرِ نَجّی، ²⁶پسرِ مآت، پسرِ مَتاتیا، پسرِ شِمعی، پسرِ یوسیخ، پسرِ یهودا، ²⁷پسرِ یوآنان، پسرِ رِیسا، پسرِ زَروبابِل، پسرِ شِئَلتیئیل، پسرِ نیری، ²⁸پسرِ مِلکی، پسرِ عَدّی، پسرِ قوسام، پسرِ اِلمُودام، پسرِ عیر، ²⁹پسرِ یَشوع، پسرِ اِلیعَزَر، پسرِ یوریم، پسرِ مَتات، پسرِ لاوی، ³⁰پسرِ شَمعون، پسرِ یهودا، پسرِ یوسف، پسرِ یونام، پسرِ اِلیاقیم، ³¹پسرِ مَلیا، پسرِ مِنّا، پسرِ مَتاتا، پسرِ ناتان، پسرِ داوود، ³²پسرِ یَسّا، پسرِ عوبید، پسرِ بوعَز، پسرِ سَلمون، پسرِ نَحشون، ³³پسرِ عَمّیناداب، پسرِ اَدمین، پسرِ اَرنی، پسرِ حِصرون، پسرِ فارِص، پسرِ یهودا، ³⁴پسرِ یعقوب، پسرِ اسحاق، پسرِ ابراهیم، پسرِ تارَح، پسرِ ناحور، ³⁵پسرِ سِروج، پسرِ رِعو، پسرِ فالِج، پسرِ عابِر، پسرِ شالَح، ³⁶پسرِ قِینان، پسرِ اَرفَکشاد، پسرِ سام، پسرِ نوح، پسرِ لامَک، ³⁷پسرِ مَتوشالَح، پسرِ خَنوخ، پسرِ یارِد، پسرِ مَهلَلئیل، پسرِ قِینان، ³⁸پسرِ اَنوش، پسرِ شیث، پسرِ آدم، پسرِ پدر ما.