Mangina ny Sakaizan’i Joba

Miala ny namana telo, ary tovolahy iray atao hoe Elihoa, naheno hatrany, no mangotsiaka: tezitra amin'i Joba noho ny nanamarina ny tenany, tezitra amin'ny namana noho ny nanameloka azy tsy nahavaly. Avy amin'ny fofonaina avy amin'ny Mahery Indrindra ny fahendrena, hoy izy, fa tsy avy amin'ny volo fotsy.

Toko 32.

Dia nitsahatra tsy namaly an’i Joba ireo lehilahy telo ireo, satria marina teo imasony manokana izy. Dia nirehitra ny fahatezeran’i Elihoa, zanak’i Barakela Bozita, avy amin’ny fianakavian’i Rama. Nirehitra tamin’i Joba ny fahatezerany, satria nanamarina ny tenany izy fa tsy Andriamanitra. Nirehitra koa ny fahatezerany tamin’ireo sakaizan’i Joba telo lahy, satria tsy nahita valiny izy ireo, nefa nanameloka an’i Joba. Ary i Elihoa dia niandry mba hiteny amin’i Joba, satria zokiny taona noho izy ireo hafa. Fa rehefa hitan’i Elihoa fa tsy nanana inona na inona holazaina ireo lehilahy telo ireo, dia nirehitra ny fahatezerany. Dia niteny i Elihoa, zanak’i Barakela Bozita, hoe: « Tanora taona aho, ary antitra ianareo; izany no nanamaivanako ny tenako sy nahatahorako ny hilaza aminareo izay fantatro. Hoy aho tao am-poko: “Aoka ny fahanterana no hiteny, ary ny taona maro no hampianatra fahendrena.” Fa ny fanahy ao amin’ny olona, dia ny fofonain’ny Tsitoha, no manome fahazavan-tsaina. Tsy ny antitra no hendry, na ny be taona no mahalala izay mahitsy. Koa hoy aho: Mihainoa ahy; izaho koa hilaza izay fantatro. Indro, niandry ny teninareo aho, nihaino ny fisainanareo, raha mbola nikaroka izay holazainareo ianareo. Nanome sofina tanteraka anareo aho; nefa tsy nisy anareo nanaporofo fa diso i Joba, na namaly ny teniny. Koa aza manao hoe: “Nahita fahendrena izahay; aoka Andriamanitra no handresy azy, fa tsy olona.” Tsy nandahatra ny teniny hamely ahy i Joba, ary tsy hamaly azy amin’ny teninareo aho. Very hevitra izy ireo ka tsy manana teny intsony; lany ny teniny. Moa hiandry va aho, satria mangina izy ireo, satria mitsangana fa tsy mamaly? Izaho koa hamaly ny anjarako; izaho koa hilaza izay fantatro. Fa be teny aho; manery ahy ny fanahy ato anatiko. Ao anatiko dia tahaka ny divay tsy manana fivoahana, tahaka ny gony vaovao efa ho triatra. Tsy maintsy miteny aho mba hahazo fitsaharana; tsy maintsy manokatra ny molotro aho ka mamaly. Tsy hizaha tarehy olona aho, ary tsy hanome teny mamy olona; fa tsy fantatro ny manome teny mamy—raha fantatro izany, dia tsy ho ela vao hanala ahy ny Mpanao ahy. »